مدیران و رجال پهلوی

رضا شاه پهلوی

 

رضا پهلوی، معروف به رضاخان، افسر قزاق بی‏سواد و قماربازی از ایل پالانی بود که توانست با حمایت تام انگلیسی ها به قدرت برسد و مؤسس سلسله پهلوی در ایران شود. 

 

عبدالکریم ایادی

 

سپهبد عبدالکریم ایادی، از با نفوذترین بهائیان دربار پهلوی در زمان محمدرضا شاه بود که تحت عنوان پزشک مخصوص شاه، بر امور سیاسی، اقتصادی و اجتماعی ایران مسلط شد و با سوء استفاده از نفوذ خود بر شاه در برقراری رابطه با آمریکا و اسرائیل بسیار مؤثر بود.

 

عبدالحسین تیمور تاش

 

عبدالحسین تیمورتاش، از معروفترین و بانفوذترین رجل سیاسی ایران در دوران سلطنت رضا شاه پهلوی است، که در هفت سال اول سلطنت او مقتدرترین شخصیت سیاسی ایران بعد از رضا شاه به شمار می‏آمد. سقوط ناگهانی او از اریکه قدرت، در آغاز هشتمین سال سلطنت رضا شاه، یکی از اسرارآمیز ترین وقایع عصر پهلوی به شمار می‏آید که راز واقعی آن پس از گذشت بیش از شصت سال هنوز فاش نشده است.

 

امیرعباس هویدا

امیرعباس هویدا، سیاستمداری كه طولانی‌ترین دوران نخست‌وزیری را در خلال تاریخ مشروطیت به خود اختصاص داده بود. وی 13 سال نخست‌وزیر ایران در دوران پهلوی بود.

جعفر شریف امامی

جعفر شریف‌ امامی از سیاست‌مداران ایرانی دوران پهلوی که در دو دوره، نخست وزیر ایران و به مدت 15 سال، رئیس مجلس سنای ایران بود.

سید حسن امامی

 

سید حسن امامی، امام جمعه شهر تهران در زمان محمدرضا پهلوی بود. وی در سال 1324 و پس از فوت عمویش، میر محمد امام جمعه، منصب امامت جمعه تهران را بر عهده گرفت و تا پیروزی انقلاب آن را در اختیار داشت.

 

بهرام آریانا

حسین منوچهری معروف به ارتشبد بهرام آریانا، از سران نظامی دوران پهلوی بود. نقش آریانا در فرماندهی "عملیات جنوب "سرکوب خونین عشایر  سبب شهرت او شد.

علی امینی

 

دکتر علی امینی مجدی، از رجال سیاسی عصر پهلوی و از نوادگان مظفر الدین شاه قاجار که عضویت در کابینه های حسنعلی منصور، دکتر مصدق و سپهبد زاهدی و همچنین معاونت نخست‌ وزیر در کابینه قوام در کارنامه سیاسی وی دیده می شود. وی یک دوره نیز نخست وزیر ایران بود و لایحه اصلاحات ارضی در زمان وی به تصویب رسید.

 

اسد الله علم

امیر اسدالله خان عَلم، امیر قاینات، یکی از مهم‌ترین چهره‌های سیاسی دوران محمدرضاشاه پهلوی، نخست وزیر ایران از سال 1341 تا سال 1342 بوده است.

شاپور بختیار

شاپور بختیار سیاست‌مدار ایرانی، دبیرکل حزب ایران، عضو جبهه ملی ایران، از بنیان‌گذاران نهضت مقاومت ملی پس از کودتای 28 مرداد 1332 و آخرین نخست‌وزیر ایران، پیش از انقلاب 1357 بود. در 15 دی 1357 با محمدرضا شاه پهلوی بر سر نخست‌وزیری به توافق رسید.