نوشابه امیری

 

نوشابه امیری، روزنامه‌ نگار و گوینده که لیسانس روزنامه نگاری و فوق لیسانس جامعه‌ شناسی دارد. کار روزنامه نگاری را از سال 1350 شروع کرده و همچنین عضو شورای سردبیر نشریه گزارش فیلم از سال 1369، و مدیریت دوبلاژ سال 1369 بوده است. وی هم اکنون سردبیر روزنامه الکترونیکی وضد انقلابی روز آنلاین می باشد. 

 


امتیاز دهی به مطلب:
 

به اشتراک گذاری مطلب:
ارسال به دوستانارسال به دوستان
  • -زندگینامه

    نوشابه امیری در سال 1331در محله سرچشمه متولد شد. آنطور كه خود میگوید از 19 سالگی روزنامه نگاری را شروع كرده و در سال های ابتدایی انقلاب، خبرنگار روزنامه كیهان بوده و یك بار نیز با امام خمینی (ره) مصاحبه‌ی داشته است.

    همسر او، هوشنگ اسدی عضو حزب توده و از مرتبطین با دستگاه امنیتی رژیم پهلوی - ساواك - بود. گویندگی برنامه کودک رادیو از 1341، کار در مطبوعات از 1351، فیلم نامه نویسی از 1365و مدیریت دوبلاژ از 1368 از سوابق او به شمار می رود.

     

  • +روایت امیری از اقدامات فضاحت بار همسرش

    امیری در مورد اقدامات فضاحت‌ بار همسرش چنین می گوید: هوشنگ عضو «نوید»، سازمان مخفی حزب توده بود. این مجموعه الگوی رایج آن زمان برای نفوذ در دستگاه‏های امنیتی را مورد استفاده قرار ‏داد.

    هوشنگ به دستور رهبران حزب توده مبادرت به این كار كرده بود؛ این را بعدها رحمان هاتفی هم به خودم گفت. اما من از این ماجرا بی‏اطلاع بودم و بعد از افشا شدن اسامی به‏ قدری جا خورده بودم كه تا سه روز از شدت ناراحتی قادر به بیرون آمدن از خانه نبودم و حتی چاقوی كیك‏بری كنگره‏ داری را به قصد كشتن هوشنگ زیر بالش پنهان كرده بودم.

    رحمان، كه من از عضویت او هم در شاخه مخفی حزب بی‏خبر بودم، با مشاهده ناراحتی و آزردگی من به رهبری حزب فشار آورد تا این راز حزبی‏ای را كه قرار نبود علنی شود اعلام كنند. روزی رحمان با ماشین آمد دنبال من. چند ساعت در خیابان‌های تهران رانندگی کرد و با من حرف زد. داستان نفوذ را برایم گفت و در آخر گفت که هر انقلابی مستلزم كارهای زیبا و كثیف توام با یكدیگر است.

    آنها که عهده‏دار كارهای كثیف می‏شوند باید واجد از خودگذشتگی باشند و هوشنگ از این دسته بود. کسی که می‌پذیرد از خود بگذرد، کار بسیار مهمی انجام داده. این استدلالی بود كه مرا مجاب کرد.

     

  • +اخراج امیری از کیهان و راه اندازی آفتاب

     پس از بازداشت هوشنگ اسدی ، نوشابه امیری نیز به واسطه تفكراتی كه داشت از كیهان اخراج و خبرنگار تایم می شود:

    مدت شش‏ماه خبرنگار تایم بودم. بعد از متهم شدن نماینده تایم به جاسوسی، نشریه «آفتاب» را راه انداختیم. با دستگیری و به زندان رفتن هوشنگ، مدتی توسط خانواده تامین مالی می‏شدم تا این‏كه یك‏سالی پس از زندانی شدن هوشنگ مجددا به كار دوبله بازگشتم كه چندسالی بود انجام نمی‏دادم. 

     

  • +همکاری با مجله گزارش فیلم

    از اواخر سال 69، امیری، وارد مجله «گزارش فیلم» می شود. صاحب‌امتیاز مجله «گزارش فیلم» دکتر زرگر بود و سردبیر آن هم اسفندیاری و ابراهیم نبوی بودند. امیری در این باره می گوید: 

    بعد از آزادی هوشنگ دو نفری به سازمان‏ها و شركت‏های مختلف برای یافتن كار مراجعه می‏كردیم كه ناموفق بودیم. مدتی با فروش وسایل خانه خرج زندگی روزمره را تامین می‏كردیم. مدتی هم شعر برای كودكان می‏گفتیم و به‏صورت نوار كاست، اما به اسم دیگران، در می‏آوردیم و پولی بابت‏اش دریافت می‏كردیم.
    این فعالیت‏ها به موازات كار دوبله ادامه یافت تا این‏كه جمعی از دوستان سینمایی، مثل آقایان، موسوی، بیژن امکانیان، فریدون جیرانی و مهدی فخیم زاده كه به این نتیجه رسیده بودند که حتما باید در برابر مجله «فیلم» یک تریبون داشته باشند. چون مجله فیلم از یک سینمای سوپر روشنفکری دفاع می‌کرد اما اینها می‌خواستند بدنه سینما تریبون داشته باشد.
    رفتند و با آقای زرگر که داشت مجله‌اش را می‌بست صحبت کردند که آن را درآورند. بعد آمدند سراغ ما چون هوشنگ قبلا سردبیر بود و در دوره شاه، «ویژه نامه فرهنگ و هنر کیهان» را درمی‌آورد. من هم که خوب در کار سینما بودم. ما صاحب‌امتیاز این مجله نبودیم. برای آن كار می‌كردیم.
    هوشنگ سردبیر گزارش فیلم بود، اما همیشه با اسم مستعار كار می‌كرد؛ با اسم بهار ایرانی. هربار هم كه هوشنگ- دو سه بار- با اسم خودش با روزنامه‌ها مصاحبه كرد، همین آقای شایان‌فر و برادر حسن و برادر حسین حملات خیلی شدیدی بهش كردند.
     
  • +ورود به نشریات زنجیره‌ای اصلاح‌ طلبان

    بعد از دوم خرداد 76 و به مدد شبكه نفوذی ضدانقلاب در وزارت ارشاد وقت و به تبع آن راه‌ اندازی نشریات زنجیره‌ای اصلاح‌ طلبان، امیری نیز وارد این روزنامه‌ها می شود. خود در این باره می گوید:

    من با این حرف خیلی موافقم كه دوران آقای هاشمی، زمینه اصلاحات را فراهم كرد. مجلاتی مثل آدینه، جامعه سالم و صنعت حمل و نقل هم توسط همین تیپ بچه‌ها راه‌اندازی شد. ولی این‌ها همه محدود به نشریات تخصصی است و در روزنامه‌ها اصلا از این خبرها نبود. بنابراین ما در این نشریات تخصصی مشغول به كار شدیم، به جای كار كردن در نشریاتی كه اساسا امكان كار و راه‌اندازی آنها فراهم نبود...
    من برگشتم چون دعوت به كار شدم برای روزنامه جامعه. آن هم به‌ خاطر اینكه آقای ابراهیم نبوی روی كار من شناخت داشت و پیشنهاد داد كه كارهای مصاحبه روزنامه جامعه را من انجام بدهم. مثلا با رفیق‌ دوست و خیلی‌های دیگر مصاحبه كردم.گهگاهی یادداشت هم می‌ نوشتم برای روزنامه‌ هایی مثل صبح امروز.
     
  • +راه اندازی سایت روز آنلاین

    در سال های آخر دولت اصلاحات، شبكه رسانه ای و مخملین سیامك پورزند توسط سربازان گمنام امام زمان كشف و تعدادی زیادی از آن بازداشت می شوند.

    امیری و اسدی نیز از ایران گریخته و به فرانسه متواری شده و توسط تعدادی از افراد اپوزیسیون دیگر، سایت ضد انقلابی «روزآنلاین» را راه اندازی می كنند. جالب است كه آغاز به كار آنها، در دفاع از نمایندگان متحصن در مجلس ششم بوده است.

     

  • +شبکه عنکبوت،هسته اولیه سایت روز آنلاین

    نوشابه امیری درباره هسته اولیه سایت ضد انقلابی روز آنلاین می گوید:

    اعضای اولیه شورای سردبیری، سینا مطلبی، فرناز قاضی زاده، امید معماریان، مسعود باستانی، مسعود بهنود، هوشنگ، من و نیکان (نیک‌اهنگ کوثر) بودیم که البته بعضی به تدریج جذب کارهای دیگر شدند. حتی آقای سازگارا و مهرانگیز کار هم بودند.
     یعنی شروعش از اینجا بود که ما یک نامه دسته‌ جمعی امضا کردیم در دفاع از تحصن نمایندگان مجلس ششم؛ این شد هسته اولیه ما که بعدا کیهان بر همین اساس مطلبی منتشر کرد به عنوان شبکه عنکبوت. همان شبکه عنکبوت شد هسته اولیه سایت روز. 
    از همان ابتدا آقای سازگارا و خانم کار به خاطر فعالیت های دیگرشان نماندند و ما ماندیم و شدیم شورای سردبیری روز، که سیاستهای کلی را تعیین می‌کند. بعد یک شورای اجرایی سه نفره انتخاب شد که عملا از روز اول من و بهنود و باستانی بودیم. آقای باستانی هم که یک سالی هست از روز رفته‌اند و من و بهنود الان نقش شورای سردبیری را هم ایفا می‌کنیم. 
    اما اینکه اعلام نمی‌کنیم به خاطر این است که یک دورانی من و هوشنگ محدودیت داشتیم برای اعلام اسم. من یک سال با اسم مریم کاشانی مطلب می‌نوشتم چون منزل ما را در تهران پلمب کرده بودند و حساب بانکی ما را هم بسته بودند. وکیلمان توصیه می‌کرد که به اسم خودمان مطلبی ننویسیم. توافق هم کرده بودیم که تصمیمات به اتفاق آراباشد. در دوران اخیر هم بعضی از همکاران جاهایی کار می‌کنند که ظاهرا اجازه ندارند اسمشان را در جاهای دیگر بگذارند. ولی همه می‌دانند که ما چه کسانی هستیم.
     
  • +خبرچینی ساواک و دموکراسی خواهی !

    نوشابه امیری در سایت روزآنلاین مقاله ای نوشت و در آن به معرفی بخشی از کتاب در دست تالیف خود پرداخت.  نوشابه امیری دراین بخش از کتاب تلاش می کرد صحنه ای احساسی و رقت انگیز از سرگردانی خانواده زندانیانی را که برای پرس وجو از حال نزدیکان زندانی خود به دفتر دادستان مراجعه کرده اند، به تصویر بکشد.

    امیر شیرنگی از اعضای سابق حزب توده که چند سالی در رژیم شاه زندانی بوده است در وبلاگ شخصی خود و در واکنش به یادداشت «نوشابه امیری» در سایت روزآنلاین نوشت :
    نمی دانم به چه چیزی اعتقاد داری؟ اصلا نمی دانم به چیزی هم اعتقاد داری یا نه؟ ولی به شرفم و به ایرانی بودنم قسم که نوشته ات در سایت روزآنلاین حالم را به هم زد! یک جوری قلم زده ای که انگار همه عمر و جوانی از دست داده ات را در مبارزه گذرانده ای؟
    هنوز گزارشی را که از محفل مخفی رفقای حزب در خیابان ژاله تهران برای ساواک فرستاده بودی و اسم و مشخصات من و عمویم را هم به عنوان اعضای حزب توده و اخلالگران ضد سلطنتی به آن ضمیمه کرده بودی جلوی چشمم رژه می رود.
    حالا تصورش را بکن که وقتی من و بعضی دیگر از رفقای توده ای، نوشته رومانتیک تو را در سایت روزآنلاین می خوانیم باید چه حالی داشته باشیم غیر از این که بگوئیم؛ سرکار خانم نوشابه امیری! حالمان را به هم زدی!
     
  • +خانم نوشابه! شما و حرف از مبارزه؟

    شیرنگی در وبلاگ خود در ادامه پرده برداری از چهره واقعی امیری وامثال او می نویسد:«سرکار خانم نوشابه امیری! اولین شرط مبارزه صداقت است که نه ما در حزب توده از آن بهره ای داشتیم و نه شما و همسر محترمتان!

    آقای هوشنگ اسدی که کوپل خبرچین ساواک بودید. من بعد از انقلاب 57 بار دیگر در جریان ضربه سال 61 حزب توده بازداشت شدم و در آنجا بازجوی من که جوانی حدود 28 ساله بود، گزارش دستنویس شما از جلسه رفقای حزب توده در خیابان ژاله را که برای ساواک فرستاده بودید به من نشان داد.حتما بنده و عمویم را به خاطر می آورید و دستنوشته خودتان را هم. 
    خانم نوشابه! شما و حرف از مبارزه؟ من دل خوشی از رژیم ندارم ولی شما فقط به این علت که من و امثال من در محفل خیابان ژاله به نظام اقتصادی رژیم پهلوی اعتراض داشتیم نام ما را به عنوان «اخلالگران ضد نظام شاهنشاهی» به ساواک گزارش کرده بودید. ولی رژیم اسلامی حزب ما- منظورش حزب توده است- را تا زمانی که طرح کودتای آن فاش نشده بود، به عنوان یک حزب رسمی تحمل کرد و حتی زنده یاد کیانوری دبیرکل وقت حزب ما در تلویزیون رژیم با آیت الله بهشتی به مناظره نشست.
    رژیم کنونی ایران به زندانیان سیاسی اجازه تماس تلفنی می دهد. مرخصی می دهد و زندانیان از درون زندان علیه رژیم بیانیه می دهند. خانم نوشابه امیری تصدیق بفرمایید که یادداشت شما حالم را به هم زد.»
     
  • +امیری واسدی نفوذی های ساواک در حزب توده

    هوشنگ اسدی، همسر نوشابه امیری نیز عضو و نفوذی ساواک در حزب توده بود که بعد از انقلاب و افشای اسامی روزنامه نگاران عضو ساواک، کمیته انضباطی حزب توده تصمیم به اخراج هوشنگ اسدی از حزب گرفت .

     با وساطت کیانوری و تعهد هوشنگ اسدی که ادامه فعالیت وی به عنوان «عضو فعلا در قرنطینه» پذیرفته شد و حزب توده برای توجیه این اقدام خود اعلام کرد که هوشنگ اسدی نفوذی حزب توده در ساواک بوده است! 
    در پی این اقدام حزب توده، گروهک فدائیان خلق- شاخه اقلیت - با صدور یک اعلامیه - سال 60- چند نمونه از دستنوشته های هوشنگ اسدی و نوشابه امیری را که در آن به طور جداگانه، جلسات مخفی حزب توده و اعضای آن را به ساواک لو داده بودند، منتشر کرد .
    در پایان اطلاعیه این پرسش را مطرح کرده بود که اگر آقای هوشنگ اسدی و خانم نوشابه امیری نفوذی حزب توده در ساواک بوده اند، چرا فقط اسناد خبرچینی آنها به نفع ساواک در دست است و از خبررسانی آنها به نفع حزب توده و علیه ساواک هیچ نشانه ای وجود ندارد. 
     
  • +انجمن بین المللی روزنامه نگاران ضد انقلاب !

    چندی پیش خبری بر تارک رسانه ها نشست که ضمن ایجاد هوشیاری و امیدواری برای نیروهای داخلی موجبات نگرانی و تشویش افکار مسئولان و گردانندگان پشت صحنه رسانه های ضد انقلاب را نیز فراهم کرد. 

    آن، خبر دستگیری تعدادی از رابطان رسانه ای سایت ها و شبکه های ضدانقلاب طی عملیات هایی بود که اخیراً از سوی سربازان گمنام امام زمان(عج) انجام شد. 
    نوع واکنش هایی که از سوی شبکه اختاپوسی امپریالیسم خبری به این اقدام وزارت اطلاعات به منصه بروز رسید، حاکی از این امر است که سربازان گمنام امام زمان(عج) چنان ضربه ای بر بدنه این گروه ها وارد کرده اند که هنوز هم نتوانسته اند خود را بازسازی کنند، اما سوالی که مطرح می شود این است که پشت پرده این شبکه ها کدام محافل سیاسی و رسانه ای قرار دارند و اصولاً در شرایط کنونی با چه اهدافی مشغول فعالیت بوده اند؟در اطلاعیه ای که به همین مناسبت از سوی وزارت اطلاعات منتشر شد، کانون اصلی فتنه رسانه ای علیه جمهوری اسلامی، شبکه سلطنتی B.B.C معرفی شد.
    این شبکه علاوه بر کار رسانه ای که با همگرایی و هم افزایی توان اغلب رسانه های دیداری، شنیداری و مجازی ضدانقلاب خارج نشین انجام می داد، مستندات جدید و موثق وزارت اطلاعات حکایت از کارویژه های غیر رسانه ای این شبکه نیز دارد؛ یکی از این کارویژه ها، بهره گیری از پوشش ها و پایگاه های به ظاهر رسانه ای در خارج از کشور، به منظور ایجاد راه های ارتباطی با افراد رسانه ای نشان شده در کشور است. 
    به عنوان مثال تشکلی موسوم به «انجمن بین المللی روزنامه نگاران ایرانی» که در پاریس مستقر است و توسط یک زوج ضد انقلاب به نام های نوشابه امیری و هوشنگ اسدی در سال 90 ایجاد شده، نقش یکی از کارفرمایان شبکه را ایفا می کرده است. 
     


ویرایش این مطلب، یا ارسال نظر