محمد رضا شجریان

 

محمدرضا شجریان، خواننده موسیقی سنتی ایرانی و یکی از هنرمندان در عرصهٔ موسیقی جهان است. وی‏علاوه بر استعدادش در آوازخوانی، علاقه زیادی به خوشنویسی ایرانی دارد و از او به عنوان یکی از خوشنویسان معاصر یاد می‌شود. آشنایی با سنتور این اشتیاق را در وی شدت می‌بخشد که با نت و فراگیری سنتور نزد آقای جلال اخباری و شروع سنتور سازی و تحقیق برای بهتر کردن صدای سنتور، تجربه‌های خود درموسیقی را گسترش دهد.

 


امتیاز دهی به مطلب:
 

به اشتراک گذاری مطلب:
ارسال به دوستانارسال به دوستان
  • -زندگینامه

     محمد رضا شجریان در اول مهر 1319 شمسی برابر با 21 سپتامبر 1940 در شهر مقدس مشهد درخانواده ای که هنر از هر دو سو موروثی بود (خاندان پدرصوت دلنشین و خاندان مادری خوشنویسی و موسیقی) متولد شد. محمد رضا اولین فرزند خانواده شان بود. مهدی شجریان پدر محمد رضا، دارای صدای خوشی بود و مایل بود که محمد رضا را تحت تعلیم خود درآورد.

    شجریان در کاستی به نام خاطرات پدر به عشق عمیقی که نسبت به پدرش داشته و در مورد صدای پدر و کودکی اش چنین می گوید:  پدرم متولد مشهد است. پدر بزرگم حاج آقا سید علی اکبر طبسی، یکی از مالکان مشهور طبس بود او صدای فوق العاده خوبی داشت ولی جز در محافل خصوصی و در نزد دوستان صمیمی جای دیگری نمی خواند. وقتی پدرم  فقط  12 سال داشت پدر بزرگم فوت کرد و پدرم بهترین معلم آواز خود را از دست داد. 
     
  • +تحصیل و آشنایی با موسیقی

    شجریان 15 بهمن 1326 به کلاس اول می‌رود و یک سال بعد به آموزش تلاوت قرآن‌ کریم نزد پدر می‌پردازد. در 9 سالگی تلاوت قرآن را آغاز می‌کند و یک سال بعد این کار را  در میتینگ‌ها و اجتماعات سیاسی آن سال‌ها ادامه می‌دهد. در سال 1331 برای نخستین بار صدایش از رادیو خراسان پخش می‌شود.

    وی از سال 1332 در دبیرستان شاهرضا تحصیلات خود را پی می‌گیرد. همزمان در مسابقات فوتبال دبیرستان‌های مشهد هم حضور می‌یابد و درسال 1334 موفق می‌شود به تیم دانش آموزی استان راه یابد.
    شجریان در سال 1336 به دانشسرای مقدماتی در مشهد می‌رود و از همین سال است که برای نخستین بار با یک معلم موسیقی به نام جوان ‌آشنا می‌شود.
    پی گیری جدی کار آواز سبب می‌شود تا در سال 1338 وی به اجرای آوازهایی بدون ساز  و نیز قرائت قرآن برای رادیو خراسان بپردازد. یک سال بعد شجریان دیپلم دانشسرای عالی را می‌گیرد و به استخدام آموزش و پرورش در می‌آید و همزمان به تدریس در دبستان خواجه نظام‌الملک بخش رادکان می پردازد و نیز با سنتور آشنا می‌شود. 
     
  • +ازدواج و فرزندان

    شجریان در سال 1340 با فرخنده گل افشان در شهر قوچان ازدواج می‌کند که حاصل این ازدواج آغاز یک زندگی سی ساله و سه دختر و یک پسر( همایون) است.

    در سال 1342 وی  از بخش رادکان به روستای شاه آباد مشهد به عنوان مدیر دبستان منتقل می‌شود و در همین سال فرزند اول وی (راحله) متولد می شود. در سال 1344 دختر دوم (افسانه) در مشهد به دنیا می‌آید که بعدها به همسری پرویز مشکاتیان در می‌آید.

    دختر سوم وی مژگان در27 اردیبهشت 1348 درتهران متولد می‌شود. پسر او همایون متولد 31 اردیبهشت 1354 است که اکنون به همراه پدرش به ترویج و اشاعه موسیقی اصیل و سنتی ایرانی می‌پردازد. محمد رضا شجریان در سال  1371 با همسر دوم خود  خانم کتایون خوانساری ازدواج می کند و حاصل این ازدواج پسر دوم شجریان رایان است که در سال 1376 متولد می شود. 

     

  • +سوابق کاری

    معلم دبستان خواجه نظام الملک درسال 1339

    مدیر دبستان شاه آباد در سال 1342

    تدریس در کلاس ششم دبستان پهلوی مشهد درسال 1344

    معاونت دبستان عبداللهیان مشهد 1345

    تدریس در دبیرستان صفوی درسال  1345

    آغاز فعالیت با برنامه‏های رادیو ایران‏ در سال 1345

    انتقال از آموزش و پرورش به وزارت منابع طبیعی در سال 1347

    تاسیس و شروع  کار رادیو FM به طریقه ی استریو فونیک و اجرای برنامه‏ ی (سه گاه) به همراهی سه تار عبادی و تار مجد برای اولین بار به ‏طریقه‏ ی‏ استریو در سال 1348

    اغاز همکاری با برنامه های تلویزیون ملی ایران در برنامه ی (هفت شهر عشق)

     

  • +فعالیت های هنری

    شجریان بعد از فارغ التحصیلی ازدانشسرا با سنتور آشنا شد. درسال 1337 به رادیو خراسان رفت و در رشته آواز مشغول فعالیت شد. سپس برای اجرای برنامه‌های گلها به تهران نزد استاد داوود پیرنیا دعوت شد و در بیش از صد برنامه گلها و برگ سبز شرکت کرد.

    شروع خوشنویسی

    شجریان درسال 1346 به تهران رفت و با احمد عبادی‏ آشنا شد وازسال 1346 در کلاس‏ اسماعیل مهرتاش شرکت نمود. همچنین برای آموختن خوشنویسی در انجمن خوشنویسان نزد استاد ابراهیم بوذری‏ رفت. اوازسال1347، خوشنویسی را نزد استاد حسن میرخانی‏ ادامه داد. وی درسال 1349 درجهٔ ممتاز را در خوشنویسی به دست آورد.
     
    همکاری با رادیو
    شجریان تا سال 1350 با نام مستعار سیاوش بیدکانی با رادیوهمکاری می‌کرد، ولی بعد از آن از نام خود استفاده کرد. درسال 1350 با فرامرز پایور آشنا شد و یادگیری سنتور و ردیف‌های آوازی را نزد وی دنبال کرد.
     
    ایجاد مرکز حفظ و اشاعه موسیقی
    درسال 1350 در برنامهٔ گلها با استاد نورعلی خان برومند آشنا شد و به آموختن شیوهٔ آوازی طاهرزاده نزد او پرداخت.از سال 1352 نزد عبدالله دوامی کلیه ردیف‌های موسیقی و شیوه‌های تصنیف‌خوانی را فرا گرفت. درهمین سال به همراه گروهی از هنرمندان چون محمدرضا لطفی، ناصر فرهنگ‌فر، حسین علیزاده، جلال ذوالفنون و داوود گنجه‌ای، مرکز حفظ و اشاعه موسیقی را به سرپرستی استاد داریوش صفوت بنا نهاد.
     
    تدریس در دانشکده هنرهای زیبا
    وی شیوه‌های آوازی اقبال‌ السلطان، تاج اصفهانی، میرزا ظلی، ادیب خوانساری، حسین قوامی و بنان را روی صفحات و نوارها به‌ دقت دنبال کرد. از سال 1354 تدریس هنرجویان را در رشته آواز در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران آغاز کرد و در سال 1358 با تعطیلی این رشته کار تدریس خود را پایان داد.
     
    کناره‏گیری‏ از رادیو
    در سال 1357، به‌ همراه هوشنگ ابتهاج و برخی هنرمندان دیگراز رادیو کناره‌ گیری کرد.
     
    بنیان‌گذاری شرکت دل‌آواز
    شجریان دراسفند ماه سال 1356 شرکت دل‌آواز را بنیان‌ گذاری کرد. همچنین درسال 1356 در مسابقه تلاوت قرآن کشوری رتبهٔ نخست را به دست آورد.
     
    تحقیق وتدوین ردیف‌های آوازی
    در سال 1357 چندین سرود میهنی اجرا کرد و همکاری خود را با سازمان‌های دولتی ادامه نداد و در خانه به تحقیق و تدوین ردیف‌های آوازی پرداخته‏ و به آموزش شاگردان قدیمی‌اش همت گماشت.
     
    همکاری با پرویزمشکاتیان
    در فاصله سال‌های دههٔ شصت، شجریان همکاری گسترده‌ای را با پرویز مشکاتیان آغازکرد که‏ حاصل آن‏ آلبوم‌هایی چون بیداد همایون، آستان جانان، سرّعشق (ماهور)، نوا، دستان، گنبد مینا و جان عشاق بود. در این سال‌ها به همراه گروه‏ عارف کنسرت‌هایی را در خارج از ایران اجرا کرد. اما پس از مدتی، اختلاف عمیق و شدیدی بین شجریان و مشکاتیان پیدا می شود که این اختلافات و درگیری ها در سال 1365 به اوج خود می رسد.
    در همین سال است که دخترشجریان(افسانه) تحت فشار قرار می گیرد تا از مشکاتیان طلاق بگیرد. پادرمیانی های هنرمندان و خیرخواهان در این رابطه هم کارساز نمی شود و سرانجام، افسانه از پرویز مشکاتیان طلاق می گیرد.
    بعد از این ماجراها حق و حقوق اجراها و همکاری های مشکاتیان نیز پرداخت نمی شود و از این تاریخ به بعد است که مشکاتیان در اوج شهرت و توانمندی و در نهایت استعداد برای رسیدن به مدارج عالی کاری ، به یکباره منزوی و بایکوت می شود.
     
    اجرای کنسرت در اروپا وآمریکا
    پس‏ از سال 1368 به همراه داریوش پیرنیاکان و جمشید عندلیبی به اجرای کنسرت درآمریکا و اروپا پرداخت. این گروه درسال‏ بعد کنسرت‌هایی را برای جمع‌آوری کمک مردم دنیا به زلزله‌ زدگان رودبا رانجام داد. آلبوم‌های دل مجنون، سرو چمان، یاد ایام وآسمان عشق با همکاری گروه آوا و نیز دلشدگان با آهنگسازی حسین علیزاده دراین سال‌ها منتشر شدند.
    درسال 1374 کنسرت‌هایی در شهرهای اصفهان، شیراز، ساری، کرمان و سنندج برگزار کرد و درهمین سال، آلبوم چشمه نوش را با محمدرضا لطفی و مدتی بعد، در خیال را با همکاری مجید درخشانی منتشر کرد. وی درسال 1377 آلبوم شب، سکوت، کویر را با آهنگسازی کیهان کلهر منتشر کرد.
     
    جایزه پیکاسو
    شجریان در سال 1378 جایزه پیکاسو را از طرف سازمان یونسکو دریافت کرد. از سال 1379 با حسین علیزاده، کیهان کلهر و پسرش‏ همایون به اجرای کنسرت پرداخت که حاصل آن، آلبوم‌های زمستان است، بی تو به سر نمی‌شود، فریاد، ساز خاموش و سرود مهر بود. در سال 1382 به همراه همین گروه برای کمک به زلزله‌ زدگان بم کنسرتی در تهران با نام هم‌نوا با بم اجرا کرد.
     
    گروه آوا
    از سال 1386 شجریان به همکاری با گروه آوا پرداخت و کنسرت‌هایی در تهران، اصفهان، اروپا، آمریکا و کانادا اجرا کرد. درهمین سال و در مراسم درگذشت مادرش، پس از30 سال، دعای ربنا را دوباره خواند.

     

  • +سازهای ابداعی

    شجریان مبدع چند ساز جدید در موسیقی ایرانی است. وی در اردیبهشت 1390 در نمایشگاهی در تهران این سازها را رسماً به نمایش عمومی در آورد

    سازهای ابداعی او عبارتند از:

    شهر آشوب

    صراحی

    ساغر

    کرشمه

    سبو

    تندر

    باربد

    ارغنون

     

  • +کنسرتها

    شجریان کنسرت‌های زیادی برگزار کرده ‌است. که کنسرت راست پنجگاه به همراه محمد رضا لطفی و ناصر فرهنگ فراز، مهم‌ ترین آنها به شمار می‌رود. از کارهای دیگرش، همکاری با گروه عارف و شیدا و همچنین چاووش بود که آثار به یادماندنی موسیقی ایران را شامل می‌شوند.

    کنسرت هم نوا با بم نیز ازجمله کنسرت‌های به یاد ماندنی‏ شجریان می‌باشد که در آن کنسرت، سبک جدیدی از آواز مرغ سحر را با هم‌خوانی فرزندش اجرا نمود. پس از آن کنسرت های بسیاری را به همراه استادان دیگرموسیقی ایران انجام داد که هنوز هم ادامه دارد.

    به ‏همراه پرویز مشکاتیان، محمدرضا لطفی، حسین علیزاده، محمد موسوی، داریوش پیرنیاکان، حسن کسایی ‏ودیگر استادان، کارهای بسیاری ضبط کرده‌ است.

    وی در بهار 1386 به‏همراه مجید درخشانی، سعید فرج پوری، محمد فیروزی و فرزندش همایون، کنسرت‌هایی در چند کشور اروپایی انجام داد. این کنسرت، در تابستان و پاییز 1386 در تهران و اصفهان نیز اجرا شد.

     

  • +استادان آواز شجریان

    اسماعیل مهرتاش، رضاقلی میرزاظلی، تاج اصفهانی، عبدا... دوامی، اقبال السلطان آذر، قمرالملوک وزیری، نورعلی برومند، محمود کریمی از جمله استادانی بودند که محمدرضا شجریان ردیف‏ها و گوشه ها و دوره‌های آوازی موسیقی ایرانی را نزد آنها تمرین کرد.

    وی همچنین نوازندگی سنتور را نزد جلال اخباری و استاد فرامرز پایور آموخت. خود عبدا... دوامی شاگرد افرادی چون میرزا عبدا... و درویش خان از بزرگان موسیقی و آواز ایرانی بوده‌ است.

     
  • +شاگردان شجریان

    شهرام ناظری، همایون شجریان، حسام الدین سراج، ایرج بسطامی، حمیدرضا نوربخش، محسن کرامتی، سالارعقیلی، علیرضا افتخاری، افسانه رثایی، علیرضا قربانی، محمد اصفهانی و... از شاگردان وی هستند.

     

  • +مصاحبه با BBC

    شجریان در سال 1357 چندین سرود برای انقلاب اجرا کرد که بعدها در مصاحبه با بی بی سی این سرودها را حاصل رودر بایستی با دوستان دانست.

    اين مصاحبه كه روز يكشنبه 26 ارديبهشت ماه سال 1389 از شبكه BBC فارسی پخش شد؛ شجريان را چهره‌ ای ضد انقلاب و مخالف صددرصد جمهوری اسلامی نشان داد.
    شجریان در این مصاحبه می گوید: «حقيقتش من از اولش هم انقلابی نبودم ولی دور و بر من همه‌ اش افرادی بودند كه گرايش سياسی و چپی داشتند و مجبور بودم توی آن بچه‌ها باشم، چون اطراف من همه سياسی حرف مي‌ زدند»!
    شجريان در اعتراض به پخش تصوير امام خمينی (ره) بر روی تصنيف «ايران ای سرای اميد» به BBC فارسی می گويد: «آن آهنگ يك حالت رستاخيزی را در جامعه نشان می‏دهد اما ديدم كه اينها روی اين آهنگ تصوير آیت الله خمينی را نشان می‏دهند كه دارد از پله‌های هواپيما پايين می آيد، خب من اين آهنگ را برای ايشان نخواندم كه! و ديدم كه صدا و سيمای جمهوری اسلامی دارد از آهنگ‌های من سوءاستفاده اينجوری می كنند.» 
    شجريان در بيان گوشه ديگری از اعتقادات خود در پاسخ به سؤال خبرنگار BBC درباره دلايل اجرای اثر «بيداد» كه در سال 1361 اجرا شده، می‏گويد: «بعد از چهار سال از به ثمر رسيدن انقلاب ديدم كه قول‌هايی كه داده شد كو؟ چرا دروغ گفتند و ...من هم خواندم ياری اندر كس نمی بينم ياران را چه شد.» 
     
  • +همکاری با صدا و سیما بعد از انقلاب

    شجریان در حدود سال‌های 56 و 57  به گفته خود به دلیل ابتذال در رادیو و تلویزیون، صدا و سیمای آن روز را رها كرد و از اجرای برنامه استعفا داد.

    اما پس از انقلاب اسلامی در سال 57 كه همه اقشار جامعه در آن حضوری فعال داشتند، بسیاری از خوانندگان پیش از انقلاب بعد از انقلاب یا پس از آن نتوانستند یا نخواستند با مردم همراه شوند و در میان چهره‌های نامدار،‌تنها 2 تن خواستند كه به این موج بپیوندند.
    شجریان و ناظریان با تاثیر گرفتن از حركات انقلابی محمدرضا لطفی نوازنده تار و آهنگساز برجسته و همچنین هوشنك ابتهاج (سایه) وارد این عرصه شده و آثار انقلابی بسیاری را در این دوره خلق كردند كه «سپیده» معروف نیز محصول همین دوران است:
    ایران ای سرای امید، بر بامت سپیده دمید...، رزم مشترك، جانباز، میهن، برادرغرق خونه و ... نیز توسط شجریان با همكاری گروه‌های شیدا و عارف در این دوران ساخته شدند و كنسرت‌های وی با استاد فرامرز پایور كه اكثرا مضمونی انقلابی داشتند كه از جمله آنها تصنیف زیبای از خون جوانان وطن لاله دمیده، است.
     
  • +تغییر جهت نسبتاً محسوس شجریان در اوایل دهه 60

    شجریان رفته رفته و آرام آرام همچون سایر مدعیان هنر در آن سالها مانند مخملباف و ...تغییر جهت می‌داد و به سویی دیگر حركت می‌كرد كاست بیداد شجریان با همراهی پرویز مشكاتیان در اوایل دهه 60 تغییر جهت نسبتاً محسوسی را در شجریان خبر می‌داد.

    شجریان پس از این سال‌ها، آستان جانان، شب سكوت كویر، شب وصل، معمای هستی، دل مجنون، نوا، در خیال، خلوت گزیده، آهنگ وفا، بوی باران و چند اثر دیگر را در كنسرهای مختلف خود خواند.
    هرچند اكثرا در ظاهر نمایه‌ ای عاشقانه و بعضا عارفانه داشتند، اما همگی از یك سیر فكری آرام شجریان حكایت داشت و اختتام این سیر به آثاری همچون زمستان است و فریاد غیرمنتظره نبود. از این روی می‌توان گفت كه نه تنها اقدامات اخیر محمدرضا شجریان تعجب آور نبود، بلكه روال منطقی انحراف فكری وی از سال 60 به بعد، چنین فرجامی را محتوم جلوه می‌داد. 
     
  • +همگام با فتنه !

    در جريان انتخابات دهمين دوره رياست جمهوری، محمدرضا شجريان به عنوان خواننده‌ای مطرح شكوه و شكايت خود را به دامان بيگانگان برد و با مصاحبه‌های متعددی كه با شبكه‌های بيگانه انجام داد، خود را كاملا در اردوگاه دشمنان تابلو دار نظام جمهوری اسلامی قرار داد.  

    مصاحبه‌های شجريان با BBC فارسی، (VOA) صدای آمریکا، C.N.N، تلويزيون استراليا و ... به خوبی نشان داد كه شجريان هيچگونه اعتقادی به مبانی اصیل نظام جمهوری اسلامی كه بر آمده از خواست و اراده عمومی ملت ايران است ندارد، به گونه‌ ای كه در مصاحبه تيرماه سال 1388 با شبكه BBC فارسی به نوعی مواضع دولت دهم را به انتقاد گرفت و هتاكی های فراوانی را نثار رييس جمهور قانونی مردم ايران كرد.
    وی در مصاحبه ديگر با همان شبكه اين بار نه رييس جمهور بلكه مستقيما حضرت امام خميني (ره) آن يار سفر كرده را در تير رس سخنان نسجيده خود قرار داد و از اين كه صدايش بر تصاوير پياده شدن امام خمینی از هواپيما در سال 1357 از تلويزيون پخش مي‌شود به شدت انتقاد كرد و اعلام كرد كه من اين آهنگ را برای ايشان نخوانده‌ام! 
    با مروری بر سخنان شجريان با رسانه‌های ضد انقلاب و مخالف جمهوری اسلامی شايد بهتر بتوان به عمق تفكر ضدانقلابی اين خواننده موسيقی سنتی پی برد. 
     
  • +هم نوا با صدای آمریکا

    15 شهریور سال 1388، ساعت 20 به وقت تهران، شجریان درگفت‌وگوی مستقيم با شبكه تلويزيونی صدای آمريكا و در برنامه دو روز اول شرکت کرد. 
    وی در این مصاحبه گفت: «واقعا اين انتخابات نبايد نتيجه‌ اش به اين شكل در می آمد. من فكر نمی كنم اينها بعد از اين بتوانند مملكت را اداره كنند، فقط می توانند كنترل كنند و كار ديگری نمی توانند بكنند!» 
    شجريان در همین گفت و گو و در پاسخ به سؤال يكی از بينندگان صدای آمريكا كه از او پرسيد آيا اگر در تهران هم بوديد حاضر به انجام مصاحبه با صدای آمريكا می شديد، می‏گويد: «بله، اگر در تهران هم بودم اين مصاحبه را می پذيرفتم.» 
    مجری برنامه، رضا فرهودی هم با زيركی تمام در لابه‌لای سؤالات هنری و موسيقی، مسايل سياسی را نيز مطرح می‏كرد.کارشناسان معتقدند صدای آمريكا بهترين بهره‌ برداری را از شجريان در راستای مقاصد ضد ايرانی خود برد. 
    مصاحبه شجريان با صدای آمريكا نشان داد كه اين خواننده كه قرار است متعلق به همه مردم باشد اينك از يك طرف به عروسك خيمه شب بازی دشمنان نظام و انقلاب اسلامی مبدل شده و از طرف ديگر به تريبونی برای مقاصد آشوب‌ طلبان بدل گرديده است. اما اين همه ماجرای شجريان نبود، بلكه او راه جديدی را آغاز كرد كه مصاحبه با بی.بی.سی، سی.ان‌.ان و شبكه تلويزيونی استراليا به نوعی چهره پنهانی خود را به خوبی نشان داد. 
     
  • +شجریان در خدمت روباه پیر

    مصاحبه شجریان با BBC فارسی در اردیبهشت 1389، انحرافی دیگر از افکار وی را بر همگان روشن کرد . 
    اگر محمدرضا شجریان و مواضع سیاسی او تا قبل از این مصاحبه، انتقاد به دولت دهم محسوب می‏شد، اما اظهارات صریح و بی پرده او در مستند پژواك روزگار در BBC فارسی به خوبی نشان داد كه مشكل وی  فقط روی كار آمدن دولت دهم نیست بلكه او از ابتدا نیز با اصل جمهوری اسلامی و نظام ولایت فقیه مخالف بوده و در این مدت شاید فرصت اعلام مواضع صریح خود را نیافته است. 
    البته تناقض‌‌ گوییهای فراوانی هم در نظرات شجریان در این برنامه وجود دارد. محمدرضا شجریان در گفتگو با بی بی سی توضیح میدهد كه در زندگی اش هیچ‌ گاه گرایش سیاسی خاصی نداشته ولی می گوید كه همیشه با خواسته‌ های مردم برای آزادی و دموكراسی هم‌ سو بوده است، یعنی از یك طرف خود را خارج از چارچوب‌های تعریف شده سیاسی به حساب می آورد و از طرف دیگر تندترین انتقادات خود را به رئیس جمهور و نظام جمهوری اسلامی بیان می كند. 
     
  • +پشت دوربين شيطان بزرگ

    محمدرضا شجریان با در آمیختن هنر موسیقی سنتی و آواز با سیاست آن هم از نوع اپوزیسیون خارج‌ نشین ضد انقلاب به ریزش هواداران خود دامن زد، به گونه‌ ای كه گفته می شود خیل عظیمی از طرفداران خود را با مواضع ضدانقلابی از دست داده است. 
    محمدرضا شجریان در روز یكشنبه 23 خرداد 1389 و به مناسبت اولین سالگرد حماسه 22 خرداد اینبار با شبكه تلویزیونی  CNN به گفتگو پرداخت و جلوی دوربین تلویزیون شیطان بزرگ گریه كرد و علیه جمهوری اسلامی ایران مواضع تندتری اتخاذ نمود. 
    شجریان به  CNN گفت: «در طول 31 سال گذشته حتی یك هفته یا یك روز هم احساس شادی نكردم!» 
    وی با سیاه‌ مایی از وضعیت داخلی ایران مردم را اقشاری بدبخت و بیچاره ترسیم كرد كه گرفتار رژیم دیكتاتوری شده‌اند؟!
    شجریان به سی.ان‌.ان گفت: «من هر جای دنیا كه می روم و می بینم كه مردم خوشحال و شاد هستند دوست دارم، ولی در كشور خودم وقتی می‌بینیم یك زن بدون پشتیبان در كنار خیابان مجبور به سیگارفروشی است ... من این صحنه‌ها را نمی توانم ببینم....(و اشک شجریان جاری می‏شود.)
    شجریان در گفتگو با CNN، هنر را ابزاری سیاسی علیه حكومت‌ها می داند و می گوید: «هنر در ذات خود یك نوع اعتراضه، برای همین حكومت‌ها، وقتی هنر پا به عرصه تقابل می گذاره از اون وحشت دارند و می ترسند!...» 
     
  • +جداسازی دین از سیاست!

    دامنه مصاحبه‌های شجریان با رسانه‌های ضد انقلاب هر روز وسیع‌ تر و گسترده‌تر می‌شود تا جایی كه پای وی حتی به شبكه S.B.S استرالیا هم باز شد و این بار استاد آواز ایران پا را از سیاست هم فراتر نهاد و مستقیما دین ملت مسلمان ایران را نشانه گرفت و خواستار جدایی دین از سیاست شد. 
    شجریان در تلویزیون استرالیا گفت: «30 سالی است كه مذهب در سیاست وارد شده و حكومت را به دست گرفته و نتیجه بسیار بدی داشته است! و همه! به این باور رسیده‌اند كه باید دین و مذهب از سیاست جدا شود...» 
    شجریان در پاسخ به سؤال خبرنگار شبكه تلویزیونی S.B.S استرالیا درباره این كه با آواز خواندن دخترش در برابر مردان و ترانه‌های سیاسی خود آیا قصد دارد به جمهوری اسلامی دهن‌ كجی كند، می گوید: «آن‌ها راه خودشان را می‌روند و می‌گویند قوانین الهی است و قابل تعویض نیست ... آنها كار خودشان را می كنند و ما هم كار خودمان را می كنیم.» 
     
  • +تحریم صدا و سیما!

    در گیرو دار فتنه، محمدرضا شجریان، در نامه ای به رئیس سازمان صدا ‏و سیما، از مهندس ضرغامی درخواست كرد تا رسانه ملی از پخش آثارش خودداری نماید، از طرفی هم با شبكه ماهواره ای B.B.C فارسی به گفتگو پرداخت و خواسته خود را تكرار كرد.
    شجریان در نامه به ریاست صداوسیما، خود را مالك مطلق سرودهایی می داند  كه با صدای وی و در اوایل انقلاب اجرا و پخش شده است، همان آهنگ هایی كه شجریان برای انقلاب خوانده و در همان زمان ها نیز از رادیو یا تلویزیون و یا با اجرای كنسرت و فروش كاست پول اجرای آن آثار را نیز دریافت كرده است.
    حال اگر از زاویه دیگری به این موضوع بنگریم خواهیم دید به همان اندازه كه شجریان در خلق یك اثر سهم دارد به همان اندازه و حتی بیشتر از آن، آهنگساز و نوازندگان نیز سهیم اند. وی در حالی دستور عدم پخش این آثار را می دهد كه آهنگسازان همان آثار حماسی نظری عكس گفته های شجریان را دارند و معتقدند این آثار متعلق به ملت است و باید رادیو و تلویزیون به عنوان یك وظیفه ملی آن آثار را برای مردم پخش كنند.  
     
  • +ازاين پس صدای شجريان از شبكه‌های راديويی پخش نمی شود

    بعد از درخواست  شجریان بود که محمد حسین صوفی معاون صدای ، صدا و سیما گفت: از این پس حتی در ماه رمضان صدای محمدرضا شجریان از شبكه‌های رادیویی پخش نمی‌شود.
    معاون صدا كه رییس اسبق مركز موسیقی صداوسیما نیز بود با اظهار این كه « برای تولید برخی از آثار استاد شجریان سازمان صدا و سیما و بعضی دیگر خود ایشان، هزینه كرده‌ است» گفت: با این حال از این پس هیچ یك از این دو دسته آثار از رادیو پخش نمی‌شود. 
    با سیری در مواضع محمد رضا شجریان و بخش‌هایی از گفتگوها و دیدگاه‌های صریح وی درباره سیاست و مذهب جای این سؤال اساسی باقی است که چرا و به چه دلیلی باید صدای، فردی كه هیچگونه اعتقادی به نظام جمهوری اسلامی ندارد از رسانه ملی پخش شود؟  
    شجریانی كه با مواضع ضد انقلابی خود به نوعی وطن فروشی را در رسانه‌های جهان به عینه به نمایش گذاشت و در هر كشوری و در هر رسانه‌ای، طبل رسوایی جمهوری اسلامی را به زعم خویش نواخت و اوج بی‌اعتقادی خود را به امام امت، آن مراد ملت ایران نشان داد، چه ضرورتی دارد كه صدای چنین فردی كه با صراحت به باورهای اعتقادی مردم ایران تاخته است، اینك در پای سفره ارزشمند افطار پخش شود و به راستی چرا باید ملت ایران با صدای فردی كه به ارزش‌های آنها خیانت و توهین كرده است، روزه خود را افطار كنند؟ 
    بر همین اساس با صراحت تمام می‌‌توان اذعان كرد كه امروز افرادی خواستار پخش صدای ربنای شجریان از صدا و سیمای جمهوری اسلامی هستند كه كمترین اعتقادی به نظام و انقلاب اسلامی ندارند چرا كه اگر كمترین دلبستگی به جمهوری اسلامی در هر فردی وجود داشته باشد بدون شك تحمل شنیدن صدای شجریان آن هم در لحظه افطار را ندارد.  
     
  • +آثار محمد رضا شجریان

    1390- مرغ خوشخوان

    1388- زبان آتش 
    1388- رندان مست در دستگاه همایون
    1388- آه باران
    1386- غوغای عشق بازان (در دستگاه شور و آواز افشاری)
    1384اجرا / انتشار 1386- سرود مهر در آواز بیات ترک و افشاری
    1384اجرا / انتشار 1386- ساز خاموش در آواز دشتی
    1384- جام تهی (که در این سال به صورت رسمی بیرون آمد ولی ضبط آن به دهه پنجاه برمی‌گردد)
    1383- فریاد
    1381- بی تو به سر نمی‌شود
    1379- زمستان است
    1378- بوی باران
    1378- آرام جان
    1378- آهنگ وفا
    1378- تلاوت قرآن 1و 2
    1377- شب، سکوت، کویر
    1376- معمای هستی
    1376- شب وصل
    1376- رسوای دل
    1375- در خیال
    1375- پیغام اهل دل
    1374- گنبد مینا
    1374- جان عشاق
    1371اجرا / انتشار 1374- یاد ایام
    1373 اجرا - قاصدک (اجازهٔ انتشار نیافت)
    1372- چشمهٔ نوش
    1371- دلشدگان
    1371- آسمان عشق
    1370- سرو چمان
    1370- خلوت‌گزیده
    1370- دل مجنون
    1370- پیام نسیم
    1367-دستان
    1367- دود عود
    1365- نوا، مرکب خوانی
    1365- سر عشق
    1365- ماهور
    1364- آستان جانان
    1364- بیداد
    اجرا 1363/ انتشار 1374- همایون مثنوی
    1359اجرا / انتشار 1367- ساز قصه‌ گو
    1356اجرا / انتشار 1377- چهره به چهره
    1354اجرا / انتشار 1377- راست پنجگاه
    1359- عشق داند در آواز ابوعطا
    1358- پیغام اهل راز (راز دل و انتظار دل)
    1358- سپیده در دستگاه ماهور
    1358- ربّنا
    1357- گلبانگ 2 (دولت عشق)
    1357- گلبانگ 1
    1356- به یاد عارف در آواز بیات ترک
    1355- جان جان در دستگاه سه‌گاه
    1356- چهره به چهره در دستگاه نوا
     


ویرایش این مطلب، یا ارسال نظر