شهید عبدالحمید دیالمه

عبدالحمید دیالمه (1333 تهران - 7 تیر 1360 تهران)، نماینده مجلس اول شورای اسلامی ایران بود که در حادثه انفجار  دفتر حزب جمهوری اسلامی به شهادت رسید.


امتیاز دهی به مطلب:
 

به اشتراک گذاری مطلب:
ارسال به دوستانارسال به دوستان
  • -زندگی نامه

    اولين و يگانه فرزند پسر خانواده بود كه در 20 شعبان 1373 مطابق با 4 ارديبهشت 1333 در تهران در دامان پدر و مادر و خانواده ای كه با عشق به اسلام و مكتب اهل بيت عجين بود، ديده به جهان گشود.

    مرحوم دكتر حميد ديالمه پدر شهيد، قبل از انقلاب با حضور در جلسات انجمن اسلامی پزشكان كه شهيد مطهری از گردانندگان آن بود، باعث گرديد فرزندش عبدالحميد (كه وحيد صدايش مي‌كردند)، با مباحث سياسي، مواضع و افراد فعال در عرصه‌های سياسی و انقلابی آشنا شود. در آن جلسات از حضور سياسيون و روحانيون مطرح آن زمان برای سخنرانی بهره گرفته مي‌شد؛ افرادی همچون شهيد دكتر بهشتی و مهندس بازرگان.

    از همان كودكی نشانه های بزرگی در مشی او نمايان بود، هوش و ذكاوت، ايثار و محبت، مديريت و ابتكار از جمله ويژگی هايی بود كه همواره اطرافيان و معلمانش بدان اعتراف می كردند.

     

  • +دوران تحصیل

    دوران دبستان را در مدرسه فرهاد كه از مدارس خصوصی آن روز به شمار آمده و دارای امكانات ويژه ی آموزشی و تربيتی بود سپری كرد. توجه او به كتاب های خاصی از نوع تاريخ و ادبيات كه در كتابخانه مدرسه وجود داشت و موفقيت های او در مسابقات كتابخواني، از جمله نكاتی بودكه آينده ی تأثير گذار او را در باور مربيان او تشديد می كرد.

    پس از طی موفقيت آميز دوران دبستان، دوران متوسطه را در رشته طبيعی در دبيرستان هدف شماره 1 آغاز كرد. در همين دوران بود كه تلاش های فكری و اعتقادی او برای فهم اسلام شكل گرفت و همگام با فعاليت در دبيرستان به بهره جويی از مدرسين حوزه علميه چون آيت الله ناصر مكارم شيرازی و آيت الله جعفر سبحانی و شهيد مطهری پرداخت .

    نگرش ديالمه از همان آغاز با ديدگاه بسياری از جوانان، از جمله با دوستان و هم سن و سالانش متفاوت بود.

    شرايط خانوادگی ای كه او در آن می زيست، اقتضای ادامه تحصيل در يكی از بزرگترين مراكز علمی و دانشگاه های معتبر خارج از كشور را داشت ، خصوصاً آن كه وی دانش آموز ممتاز و مبتكری به حساب می آمد كه از هوش و ذكاوت ويژه ای بر خوردار بود. اما او كه چشم انتظار روزهای شكوفايی بود در سال 1352 با انتخاب رشته ی پزشكی در دانشگاه مشهد، سرنوشتش رقم خورد.

    اين امر نقطه ی عطفی در حيات او بود كه می توان آن را آغاز هجرت به سوی تكليف دانست، در واقع همت بلندش از او شخصيتی ساخته بود كه به ادای تكليف بيش از هر چيز ديگر می انديشيد ، امری كه در جوانان آن روزگار به ندرت يافت می شد.

     

  • +دوران دانشگاه

    يك سال پس از ورود به دانشگاه به دليل فعاليت های سياسی شهيد بر عليه رژيم پهلوی از ادامه تحصيل در رشته پزشكی توسط مسؤولين امر محروم گرديد به گونه ای كه او را مجبور به تغيير رشته از پزشكی به داروسازی نمودند، اما او كه به هدفی بزرگتر می انديشيد همچون كوه، استوار و مقاوم به راه خود ادامه داد.

     

  • +فعالیت‌های پیش از پیروزی انقلاب

    ارتباط مستمر با علمای تهران و شرکت درجلسات شهید مطهری، شهید بهشتی و دکتر بازرگان از دوران جوانی.

    از سال 1352 تا اواخر سال 1356 شروع به مبارزه مخفی با رژیم شاه نمود.

    در سال 1354 به همراه چند تن از دوستان، برای بررسی اوضاع منطقه و ساخت مستندی پیرامون وضعیت فقر در نقاط محروم ایران، به استان سیستان و بلوچستان سفر کردند و از اوضاع کپرنشینان فیلمبرداری و با ایشان درباره وضع بد زندگی مصاحبه نمودند، که در چابهار توسط ساواک دستگیر ولی به علت موجود نبودن مدرک، پس از مدتی آزاد می شوند.

    تولید چند فیلم مستند که اکثرا ناتمام ماند؛ مانند مستند فقر در سال 54 که بعد از انقلاب بخشهایی از آن از تلویزیون جمهوری اسلامی پخش شد.

    در سال اول تحصیل‌، در خوابگاه دانشگاه مشهد اقدام به تأسیس کتابخانه اسلامی نمود و از این طریق افراد را شناسایی و جذب می کرد.

    برپایی جلسات دعای کمیل در سطح دانشگاه، برای اولین بار در ایران. این جلسات بعدها در سطح عمومی و گسترده‌‌تر در حرم مطهر حضرت امام رضا علیه السلام تداوم یافت.

    تشکیل گروههای چندین نفری و مدیریت آنها جهت نشر افکار ناب اسلامی شیعی، با آموزشهای عقیدتی و سیاسی.

    چندین بار دستگیری توسط ساواک .

    نشر فرامین امام خمینی (ره) مبنی بر دوری جستن از حزب رستاخیز و هشدارهای ایشان در مورد صهیونیسم‌، در دانشگاه .

    رهبری و طراحی تظاهرات علیه شاه معدوم در اوج خفقان سالهای 54-55 در شهر مشهد و اعلام مرجعیت و رهبریت امام خمینی(ره) و مدیریت حرکت‌های دانشجویی انقلابی در مبارزه علیه رژیم و تلاش برای همگرایی گروههای دانشجویی دیگر.

    انتشار اعلامیه هایی جهت افشای جریان انحرافی منافقین در سال135 4 در دانشگاه مشهد.

     

  • +فعالیتهای پس از انقلاب

    مجمع احياء تفکرات شيعی در دانشگاه: در سال 1357، به دنبال اوج‌گيری انقلاب شکوهمند اسلامی اعلام موجوديت رسمی و علني‌، «مجمع احياء تفکرات شيعي» در سطح دانشگاه و شهر مشهد و مديريت و تشکيل کلاسهای عقيدتی برای جوانان مشهدی را عهده‌دار شد.

    عضويت‌ در نهادهای مختلف: عضويت در "شورای انقلابی تزكيه" در دانشگاه. عضويت در "شورای اوليه هفت نفره سپاه پاسداران انقلاب اسلامي" در استان خراسان. عضويت در "شورای اوليه حزب جمهوری اسلامي" در خراسان به همراه بزرگانی همچون شهيد هاشمي‌نژاد، شهيد كامياب و آيت الله واعظ طبسی و...

    مناظره: شهيد ديالمه جلسات مناظره وگفتگوی اعتقادي- سياسی و جلسات آزاد پرسش و پاسخ با نمايندگان گروههای انحرافی در سطح شهر و جمع‌های دانشگاهی را راه اندازی كرد. او افشاگری در مورد انديشه‌های التقاطی منافقين را ادامه داد.

    سخنراني‌های متعدد اعتقادی - سياسی در تهران‌، مشهد و قم كه ابتدا بيشتر در دانشگاه و فضاهای دانشجويی صورت مي‌پذيرفت و همزمان با كانديداتوری شهيد و انتخاب به عنوان نماينده مردم مشهد در مجلس، كم‌كم به شكل گسترده‌ای در ميان مردم انقلابی ديگر شهرهای استان خراسان و كشور گسترش يافت كه حدود 400 ساعت از نوارهای آن جلسات توسط دوستان شهيد جمع آوری شده است.

    وی در دوره اول مجلس شورای اسلامی از طرف مردم مشهد کاندیدا شد که مورد حمایت علمای برجسته قم واقع شد و به عنوان نماینده مردم مشهد انتخاب گردید. در شروع مجلس نیز عضو هیئیت رئیسه سنی مجلس بود. پس از آن به عنوان ریاست کمیسیون شوراها در مجلس به ایفای مسئولیت پرداخت.

     

     

  • +ویژگی‏های اخلاقی

    اهتمام به عبادت، خصوصاً نماز اول وقت، علاقه به سجده های طولانی بعد از نماز، اهتمام به روزه و نماز شب راه هايی برای همين تهذيب بود.

    پرهيز از رفاه زدگی و زهد انتخابي، او را با محروميت های جامعه پيوند می داد، بسيار ساده می زيست و علی رغم اين كه دنيای حلال برای او فراهم بود اما او دنيا را عرصه ی تجلی پروردگار و آزمايش او می ديد و ديگران نيز می توانستند در محضر او بی مقداری دنيا را در برابر سرای عقبا حس كنند.

    آنچه ديگران را به سوی او سوق می داد، ويژگی هايی بود كه در منش او مشاهده می شد. در معاشرت بسيار هوشمند ومؤدب بود، دلنشين و گرم سخن می گفت، حضوری بسيار مطلوب و بر خوردی متواضعانه داشت؛ قدی رشيد، هيبتی جذاب، آرامشی متفكرانه همراه با چشمانی رنج آشنا، توانست افراد بسياری را، با افكار و انديشه های متفاوت به دور خود جمع كند.

    نكته قابل توجه در طول مبارزات شهيد ديالمه اين بود كه می كوشيد تا همه رفتارهايش از جلسات و درس ها گرفته تا مبارزات سياسی اش بر اساس عملكرد اسوه های الهی و ائمه معصومين علیهم السلام  باشد، از اين جهت به شدت از رفتارهای غير اصولی و كور حتی در مبارزه دوری می جست و مي‏كوشيد تا راه هايی كه بر می گزيند خالی از گناه باشد.

     

  • +شهادت

    يكشنبه 7 تيرماه 1360 در حادثه انفجار بمب كينه توسط منافقين در حزب جمهوری اسلامی به همراه 72 تن ديگر از ياران امام (ره) به شهادت رسيد.

    پيكر پاكش درقم در صحن مطهر حضرت معصومه سلام الله علیها،  مقبره شهيد مفتح ، به خاك سپرده شد تا يكبار ديگر تجلی عملی همه كوشش هايی باشد كه به جهت ايجاد وحدت حوزه و دانشگاه از اين مجاهد جوان تبلور يافت.

     



ویرایش این مطلب، یا ارسال نظر