سید حسن نصرالله

 

سید حسن نصرالله، روحانی شیعه و دبیر کل حزب‌الله لبنان است. او پس از شهادت سید عباس موسوی به دست نیروهای نظامی اسرائیلی در سال 1992 میلادی به مقام دبیرکلی جنبش حزب‌الله لبنان انتخاب شد. 

 


امتیاز دهی به مطلب:
 

به اشتراک گذاری مطلب:
ارسال به دوستانارسال به دوستان
  • -زندگینامه

    سید حسن نصرالله در 9 شهریور 1339 ش (8 ربیع الاول 1380 ق، 31 اوت سال 1960 م) در شهرک «البازوریه» از محله‌های فقیر نشین شرق «صور» در جنوب لبنان به دنیا آمد. نام مادرش «مهدیه صفی الدین» و نام پدرش «سید عبدالکریم» است. وی سه برادر و خواهر دارد و سید حسن نصرالله فرزند ارشد خانواده می‌باشد. وی در نوجوانی در نزد پدرش کار می‌کرد. به دلیل فقر اقتصادی و شرایط نامساعد کاری، خانواده وی به منطقه «الکرنتینا» در جنوب بیروت رفتند و در سال 1975 میلادی، همزمان با آغاز جنگ داخلی لبنان، به «البازوریه» برگشتند.

     نصرالله تحصیلات مقطع ابتدایی را در زادگاهش سپری کرد و دوره راهنمایی را در محله‌ای به نام «سن‌الفیل» در شرق بیروت گذراند و مقطع دبیرستان را در روستای البازوریه در جنوب لبنان به پایان رسانید.

    او در سن 19 سالگی با دختری که به نام «ام هادی» معروف است؛ ازدواج کرد و حاصل این ازدواج، 4 فرزند پسر و یک فرزند دختر است.

    سید حسن نصر الله پس از «صبحی الطفیلی» و سیدعباس موسوی، سومین دبیرکل حزب‌ الله لبنان است. 

     

  • +آغاز فعالیتهای سیاسی و مبارزاتی

    جنبش‌های چپ مارکسیستی و کمونیستی در آن دوران در البازوریه بسیار فعال بودند اما سید حسن نصرالله به جنبش اسلامی اَمَل که امام موسی‌ صدر آن را در لبنان پایه‌ریزی کرده بود، پیوست. دیری نگذشت که نصرالله به عنوان نماینده اَمَل در «البازوریه» فعالیت سیاسی‌اش را گسترش داد.

    او در مسجد صدر شهر صور با یک روحانی مدرس علوم دینی به نام «سید محمد الغروی» آشنا شد و با کمک او برای ادامه تحصیلات حوزوی به نجف رفت. در شهر نجف نصرالله به دنبال آیت‌ الله سید محمد باقر صدر بود اما او را به شخصی به نام «سیدعباس موسوی» معرفی کردند.

    نصرالله تحصیلاتش را در نجف نزد حضرات آیات موسوی و صدر ادامه داد و در سال 1978 مقدمات را به پایان رساند. در این دوران در کشور عراق تحولات سیاسی و امنیتی فراگیر شده بود. در این تحولات طلاب علوم دینی حوزه نجف همواره تحت تعقیب بودند. طلبه‌های لبنانی نیز در این دوران با اتهامات مختلفی از جمله همکاری با حزب «الدعوه» عراق، همکاری با جنبش «اَمَل» در لبنان و یا ارتباط با حزب بعث حاکم بر سوریه مواجه بودند.

    نصرالله به دلیل فشارهای موجود در عراق به لبنان برگشت و در حوزه علمیه بعلبک مشغول به تحصیل و تدریس شد. در کنار تحصیلات حوزوی، وی از آموزش‌های نظامی غافل نماند و دوره‌های مختلف چریکی را پشت‌سر گذاشت. وی به دلیل توانایی در مدیریت و فرماندهی، به عنوان نماینده جنبش اَمَل در دره «بقاع» منصوب شد. 

     

  • +حزب الله

    در سال 1982 با آغاز اشغال لبنان، جنبش اَمَل به 2 جریان تقسیم شد، گروه اول به رهبری نبیه بری، خواهان قرارگرفتن نیروهای جنبش در کنار جبهه نجات ملی بود و جریان دوم که سیدعباس موسوی و سیدحسن نصرالله آن را رهبری می‌کردند، خواستار حفظ نیروهای اصولگرای شیعی و سازماندهی آنها برای رویارویی با اشغالگران اسرائیلی بود. به علت ورود جنبش اَمَل به جنگ داخلی، سید حسن همراه برخی دیگر از مقامات جنبش اَمَل به رهبری سید عباس موسوی از این گروه خارج شدند که در واقع این خروج مقدمه‌ای برای تأسیس حزب الله شد.

    در سال 1982 هسته اولیه حزب الله شکل گرفت. در ابتدای تشکیل حزب‌الله لبنان، نصرالله 22 ساله بود و به عنوان یک نیروی تبلیغاتی برای جذب جوانان شیعی برای پیوستن به حزب کار می کرد. پس از مدتی وی به سمت معاون دفتر حزب در بیروت در کنار «ابراهیم امین السید» ایفای مسئولیت کرد تا اینکه معاونت اجرایی حزب که به منظور تنفیذ مصوبات شورای مرکزی حزب الله ایجاد شده بود، تأسیس شد.

    نصرالله در این زمان به سمت معاون اجرایی حزب مشغول به کار شد. پس از آن برای ادامه تحصیلات حوزوی راهی قم شد و پس از مدتی به دلیل اختلافات تنش‌زای جنبش اَمَل و حزب‌الله دوباره به لبنان برگشت.

    در سال 1992 سیدعباس موسوی دبیرکل حزب الله و استاد سیدحسن به دست صهیونیست‌ها به شهادت رسید. با آمدن سید حسن نصرالله به صدر حزب، تشکیلات شیعه لبنان از جرگه دفاعی و نظامی و امنیتی فراتر رفت و حوزه جدیدی برای حضور حزب الله در ساختار سیاسی لبنان تعریف کرد. به گونه‌ای که در انتخابات پارلمانی لبنان از سال‌ 1996 تا 2005 همواره بر حضور نمایندگان جنبش حزب‌الله در پارلمان افزوده شد. 

     

  • +شهادت هادی نصرالله

    محمدهادی، فرزند بزرگ سید حسن نصر الله در سال 1997 در درگیری با نظامیان اسرائیل در جنوب لبنان، به شهادت رسید. بر خلاف انتظار، حزب الله هیچ حرکت خارج از قاعده‌ای برای بازگرداندن پیکر وی انجام نداد و شهید را طی روندی عادی همراه پیکر باقی شهدا طی معاوضه‌ای از اسرائیل تحویل گرفت. شهادت سید هادی نصرالله در جبهه‌ها و رفتار با وقار سید حسن نصرالله در قبال این پیشامد باعث افزایش محبوبیت وی و حزب الله در میان مردم شد.

    اسرائیل اعتراف کرد علاوه بر این که تا ساعتی پس از وقوع حادثه از وجود پیکر پسر دبیر کل حزب الله در میان اجساد شهدا بی‌خبر بوده، تصور نمی‌کرده پسر دبیر کل در میان مجاهدان حضور یابد.

     

  • +خروج ارتش اسرائیل از جنوب لبنان در سال 2000

    در سال 2000 و در زمانی که مذاکرات عرفات و مسئولان آمریکایی و اسرائیلی برای حل کشمکش خاورمیانه، راه به جایی نبرده بود، ارتش اسرائیل در حرکتی یک‌جانبه و بدون گرفتن کمترین امتیازی از حزب‌الله، از اراضی اشغالی جنوب لبنان عقب نشینی کرد و به جز مناطق محدود مزارع شبعا، نیروهای خود را از همه مناطق تحت اشغال عقب کشید. این شکست، علاوه بر استحکام بخشیدن به مواضع مبتنی بر مقاومت حزب‌الله، باعث شد تا سید حسن نصرالله به موفقیتی بی‌سابقه در میان اعراب دست یابد و به عنوان مهم‌ترین شخصیت جهان عرب شناخته شود.

    از سوی دیگر، حزب‌الله لبنان با تکیه بر این موفقیت، توانست حضور خود را در عرصه سیاسی لبنان تقویت کند تا جایی که علاوه بر حضور پرتعداد در پارلمان لبنان، سکان تعدادی از وزارتخانه‌ها را نیز به دست گرفت.

     

  • +جنگ 33 روزه لبنان

    جنگ 33 روزه که در بین لبنانی ها به «نبرد تموز» شهرت یافته براساس یک «نقشه جامع» که توسط آمریکا، انگلیس، فرانسه، اسرائیل، مصر، اردن، عربستان و احزاب شاخص طیف 14 مارس لبنان طراحی شده بود، به اجرا درآمد. در همان حال حزب الله که دریافته بود تحرکاتی در کار است، برای تست وضعیت، یک عملیات محدود را در مرز بین لبنان و فلسطین اشغالی (در نزدیکی روستای لبنانی عیتا الشعب) به اجرا گذاشت.
    این عملیات پس از گذشت دو هفته از حملات اسرائیل به نوار غزه و کشتار دهها تن از غیر نظامیان فلسطینی، انجام شد و حزب الله لبنان در تاریخ 21 تیر 1385 (12 جولای 2006) با گشودن جبهه جدیدی در منطقه مرزی شمال اسرائیل، یک پایگاه استقرار سربازان اسرائیل را مورد حمله قرار داد. در جریان این عملیات، هفت تن از سربازان اسرائیل کشته و 21 تن دیگر مجروح شدند. در این عملیات همچنین دو سرباز اسرائیلی (که برای جاسوسی وارد خاک لبنان شده بودند) به اسارت نیروهای حزب الله لبنان در آمده و به نقطه‏ای امن منتقل شدند.

     

    جنگ 33 روزه؛ جنگی زودتر از موعد مقرر

    عملیات چریکهای حزب الله در نوار مرزی به انهدام سه دستگاه تانک و نفربر اسرائیلی، کشته شدن 12 نفر از نظامیان صهیونیست و اسارت سه تن انجامید که البته یکی از آنان در بین راه فرار کرد.
    اسرائیلی ها که براساس «نقشه جامع» قرار بود اواخر سپتامبر 2006 (اوایل مهر 1385) عملیات هوایی، دریایی و زمینی خود را علیه حزب الله آغاز نمایند؛ ناچار به واکنش شدند و این موضوع سبب شد که (به گفته حسنین هیکل، روزنامه نگار سرشناس مصری جهان عرب) بخشی از برنامه نیروهای مختلف اسرائیل، با آشفتگی مواجه شود.

    اسرائیل سه ساعت پس از آنکه عملیات مرزی حزب الله در جوار «عیتا الشعب» به اجرا گذاشته شد، با شدت تمام وارد عمل شد و بمباران بی سابقه یک کشور عربی را به اجرا گذاشت. تصور اولیه اسرائیل این بود که با وجود شناسایی نقاط استقرار نیروهای حزب الله و رهبری آن، می تواند در روز اول تحرک نظامی – سیاسی حزب الله را مهار نماید اما ناچار شد در پایان روز چهارم، بخصوص پس از آنکه حزب الله ناوچه مدرن ساعر 5 اسرائیل را در 12 مایلی آب های بیروت غرق کرد؛ اذعان کند که با بمباران هوایی کار پیش نمی رود.

     

    آغاز حملات توسط اسرائیل

    سیدحسن نصرالله دبیرکل حزب الله لبنان از حدود 5 ماه قبل از آغاز جنگ در پاسخ به واکنش مقامات اسرائیلی به درخواست آزادی اسرای باقی مانده لبنانی، بر مبنای توافق دو جانبه که دو سال قبل از آن با پادرمیانی آلمان به امضاء رسیده بود؛ اعلام کرد که ما به زودی «سمیر قنطار»، اسیر دروزی لبنان که از سال 1360 ش، تاکنون در زندانهای صهیونیست هاست؛ را در بیروت دیدار خواهیم کرد. بر این اساس همه منتظر اقدام سیدحسن نصرالله بودند.

    به دنبال عملیات حزب الله که در کشتزارهای «شبعا» انجام گرفت، در روز 12 جولای 2006 م، ارتش اسرائیل حملات هوایی و زمینی را علیه لبنان آغاز کرد. نیروهای ارتش اسرائیل با پوشش دهها دستگاه تانک و خودروهای نظامی، با نقض قلمرو زمینی لبنان، از طریق منطقه «عیتا الشعب» وارد خاک این کشور شدند. همزمان، قایق های جنگی اسرائیل نیز با نقض حریم دریایی لبنان به مناطق ساحلی در جنوب غرب این کشور نزدیک شدند.

    در پی بمباران مناطق مسکونی جنوب لبنان و در پاسخ به این عمل اسرائیل، شهرک نشینان اسرائیل شمال فلسطین هدف چند فروند موشک توسط حزب الله لبنان قرار گرفتند. به دنبال این اقدام حزب الله، مقامهای نظامی اسرائیل از ساکنان مناطق شمال فلسطین اشغالی خواستند به پناهگاهها بروند تا از پیامدهای شلیک احتمالی موشک به وسیله حزب الله لبنان در امان بمانند.

    به دنبال تشدید درگیری ها، پارلمان اسرائیل از دولت اولمرت خواست هر چه زودتر اسیران لبنان در زندان اسرائیل را با دو نظامی صهیونیست اسیر شده توسط حزب الله لبنان مبادله کند.

     

    شروطی که اسرائیل به آنها دست نیافت

    اسرائیل در دومین و سومین روز حمله خود به لبنان (22 و 23 تیر – 13 و 14 جولای 2006) در حمله هوایی به بیروت و مناطق جنوب لبنان، علاوه بر بمباران باندهای شرقی و غربی و ساختمان اداری فرودگاه بین المللی این شهر، دهها هدف اقتصادی و زیربنایی لبنان را زیر آتش گرفت. در جریان این تجاوزات 75 نفر که بیشتر آنها غیر نظامی بودند، کشته و 150 نفر زخمی شدند.

    در همین حال مقامهای سیاسی و نظامی اسرائیل نیز بار دیگر تهدید کردند که سید حسن نصرالله، دبیر کل حزب الله لبنان را ترور خواهند کرد.

    منابع خبری اسرائیل روز جمعه (23 تیر – 14 جولای 2006) به نقل از یک مقام سیاسی این رژیم در شهر قدس گزارش دادند که اسرائیل تحقق 4 شرط را برای پایان دادن به عملیات نظامی علیه لبنان و برقراری آتش بس ضروری می داند.

    این منابع بدون ذکر نام مقام اسرائیلی افزودند که ایجاد کمربند امنیتی در منطقه حایل میان لبنان و شمال فلسطین و جمع آوری پایگاههای حزب الله از این منطقه ضرورت دارد. استقرار ارتش لبنان در جنوب این کشور و سیطره بر تمام این منطقه و نیز خلع سلاح حزب الله بر اساس قطعنامه 1559 شورای امنیت سازمان ملل متحد نیز دو شرط دیگر اسرائیل بود.

     

    گسترش حملات اسرائیل در لبنان و ادامه سکوت جهانیان

    در حالی که حملات اسرائیل به لبنان از هوا، زمین و دریا همچنان در سایه سکوت جامعه جهانی و حمایت های آمریکا و انگلیس و مواضع منفعلانه کشورهای عربی ادامه داشت، شنبه 24 تیر ماه (15 جولای 2006) لبنان اعلام کرد مقر حزب الله در جنوب لبنان بر اثر حمله اسرائیل کاملاً ویران شده است.

    در پاسخ به این حملات، البته حزب الله لبنان هم با شلیک موشک به چند شهرک یهودی نشین در شمال فلسطین اشغالی، شماری از صهیونیست ها را کشته یا زخمی کرد و برای نخستین بار، در تاریخ 24 تیر ماه (15 جولای 2006) شهر طبریه در شمال اسرائیل  هدف اصابت موشک قرار گرفت. همچنین در اثر شلیک موشک های کاتیوشا از سوی حزب الله به شهرک صهیونیستی «حاتسور» چهار اسرائیلی زخمی شدند.

     

    پیشگویی نصرالله از انهدام ناو اسرائیلی

    غروب روز چهارم جنگ، سید حسن نصرالله تصمیم گرفت با لبنانی‌ها صحبت کند، چون اسرائیل اعلام کرده بود وی را به شهادت رسانده‌اند. نصرالله همچنین تصمیم گرفت هدیه شیرینی به مردم لبنان دهد. در اواخر مصاحبه با تلویزیون المنار که به طور همزمان از ده‌ها شبکه داخلی لبنان، منطقه‌ای و بین‌المللی پخش می‌شد، از آنها خواست ساحل را بنگرند و شاهد اصابت موشک حزب‌الله به یکی از ناوچه‌های پیشرفته اسرائیل باشند. در این هنگام، بسیاری از مردم به سمت ساحل دویدند و به چشم شاهد اصابت موشک به ناو «صاعر 5» بودند که از کمر به دو نیم تقسیم شد و در آب‌های بیروت فرو رفت و 34 نظامی اسرائیلی کشته شدند

     

    اظهارات سید حسن نصرالله و تحقق وعده غافلگیری

    دبیر کل حزب الله لبنان در سخنانی که شبکه تلویزیونی المنار آن را پخش کرد گفت: «پیروزی در نبرد همه جانبه با دشمن صهیونیست در راه است.» سید حسن نصرالله، خطاب به صهیونیست ها گفت: «به زودی در خواهید یافت که رژیم شما تا چه اندازه احمق است و توان تشخیص اوضاع را ندارد... اکنون معادله خویشتنداری پایان یافته است، معادله حیفا در مقابل بیروت پایان یافته، شما جنگی نامحدود خواستید و ما اکنون وارد نبردی نامحدود شده ایم که به حیفا و فراتر از آن خواهد رسید. دوره ای که تنها فرزندان ما کشته می شدند، تنها خانه های ما ویران و تنها ملت ما آواره می شد، گذشت...شما جنگی نامحدود خواستید، پس ما نیز از آن استقبال می کنیم، رژیم شما خواست که اصول بازی تغییر کند، پس ما نیز اصول بازی را تغییر می دهیم... شما نمیدانید با چه کسانی می جنگید، شما با فرزندان محمد (صلی الله علیه و آله)، علی (علیه السلام)، حسین (علیه السلام) و اهل بیت و اصحاب رسول الله روبرو هستید... شما جنگ نامحدود را با قومی انتخاب کردید که به تاریخ، تمدن و فرهنگ خود افتخار می کند و از قدرت مادی، امکانات، تجربه، عزم و اراده و شجاعت برخوردار است.»

    سید حسن نصرالله هم چنین برخی حکام عرب را مورد خطاب قرار داد و گفت: «ما هرگز روی شما حساب باز نکردیم ما فقط روی خدا و ملت و مبارزانمان حساب می کنیم و مطمئن هستیم که به پیروزی دست خواهیم یافت.» دبیر کل حزب الله در پایان تأکید کرد: «تحولات غافلگیر کننده ای که به شما وعده داده بودم از هم اکنون آغاز شد.»

     

    نشست بی حاصل شورای امنیت سازمان ملل

    نشست فوق العاده شورای امنیت سازمان ملل درباره لبنان با مخالفت آمریکا و انگلیس بدون نتیجه پایان یافت. در این نشست که به درخواست لبنان برگزار شد، نمایندگان آمریکا و انگلیس از حملات اسرائیل به لبنان دفاع کردند و تهاجم این رژیم را به لبنان، حق قانونی اسرائیل دانستند.

    در شرایطی که آمریکا در شورای امنیت رسماً به حمایت از اسرائیل عمل می کرد، وزارت دفاع آمریکا نیز در تاریخ 24 تیر ماه (15 جولای 2006) به کنگره این کشور اطلاع داد که قصد دارد برای «حفظ صلح و امنیت» معادل 210 میلیون دلار سوخت جت به اسرائیل بفروشد!

     

    پاسخ حزب الله به حملات رژیم صهیونیستی

    در واکنش به پنج روز تهاجم ارتش اسرائیل به مناطق مسکونی غیر نظامی بیروت و شهرهای جنوبی لبنان، حزب الله علاوه بر بندر استراتژیک حیفا، چندین شهرک یهودی نشین شمال اسرائیل را در چند نوبت موشکباران و تلفاتی را بر اسرائیل تحمیل کرد. در این عملیات که روز 25 تیر (16 جولای 2006) انجام شد، تأسیسات پتروشیمی و ایستگاه قطار حیفا مورد هدف قرار گرفتند که در جریان آن 9 صهیونیست کشته و دهها نفر زخمی شدند.

     

    سپر ضد موشکی که به کار نیامد

    استاندار حیفا با حضور در تلویزیون خطاب به مردم حیفا اعلام کرد که از تهدیدات موشکی حزب‌الله نهراسند زیرا اسرائیل توانایی دفع حملات هوایی و موشک‌های حزب‌الله را قبل از رسیدن به حیفا دارد چرا که این شهر مجهز به سیستم دفاع هوایی است. دو ساعت پس از این مصاحبه، موشک‌های حزب‌الله یکی بعد از دیگری در حیفا فرود آمدند و یک فروند موشک که به طور دقیق برای از کار انداختن مترو حیفا روانه شده بود، آن را از کار انداخت.

    بعد از آن استاندار حیفا در تلویزیون ظاهر و با عذرخواهی از مردم اسرائیل گفت که سیستم دفاعی این شهر، توانایی مقابله با موشک‌های بالستیک را دارد و دلیل اصابت موشک‌های حزب‌الله این است که موشک‌های حزب‌الله از این نوع نیست. وی برای توجیه ضعف سیستم‌های دفاعی اسرائیل تصریح کرد که موشک‌های حزب‌الله چون در برد پایین و سطح کم از زمین شلیک می شوند اینگونه به هدف‌ها برخورد می‌کنند

    این افتضاحی بود که برای اسرائیلی‌ها به وجود آمد زیرا طی پنج سال 10 میلیارد دلار برای سیستم دفاع موشکی هزینه کرده و مدعی بودند کلیه تجهیزات اسرائیل از هجوم موشک‌ها و راکت‌ها ایمن هستند

    به دنبال حملات موشکی حزب الله لبنان، «ایهود اولمرت» نخست وزیر اسرائیل در جلسه اضطراری 25 تیر ماه (16 جولای 2006) که لحظاتی پس از حمله به حیفا برگزار شد، اعلام کرد، مردم اسرائیل باید خود را برای یک جنگ طولانی آماده کنند. بسیاری از وزیران اسرائیلی نیز در این نشست اضطراری کابینه، خواستار گسترش حملات نظامی اسرائیل به لبنان و هدف قرار دادن بیروت شدند.

    به دنبال این جلسه کابینه اسرائیل و تصمیمات اتخاذ شده، جنگنده های اسرائیلی در دور تازه حملات به لبنان، مناطق مختلف لبنان از جمله بیروت را بمباران کرده و دهها ساختمان وابسته به حزب الله لبنان، در مربع امنیتی این حزب در منطقه «ضاحیه» در جنوب بیروت را با موشک ویران کردند.

    رئیس حزب «اَمَل» نیز 25 تیر ماه (16 جولای 2006) اعلام کرد، این حزب در رویارویی با تجاوزات اسرائیل با حزب الله لبنان ائتلاف کرده و مقر فرماندهی مشترکی برای هدایت جنگ با اسرائیل تشکیل خواهند داد.

     

    اعتراف اسرائیل به شکست ناپذیری حزب الله

    با گذشت شش روز از تهاجم سنگین و نامحدود ارتش اسرائیل به لبنان، 26 تیر ماه (17 جولای 2006) مقامات بلند پایه اسرائیل از ناتوانی این رژیم برای شکست و نابودی حزب الله سخن گفتند. وزارت خارجه اسرائیل با اعتراف به ناتوانی این رژیم در به تحلیل بردن توان حزب الله گفت: «ما می دانیم که راه حل نظامی نمی تواند حزب الله لبنان را فلج کند.» این در حالی بود که منابع اسرائیل اعلام کردند از آغاز حملات اسرائیل به لبنان در طی شش روز، جنگنده های اسرائیلی بیش از 1300 بار لبنان را بمباران کرده‏اند.

    حزب الله لبنان نیز در پاسخ به این تجاوزات، دهها فروند موشک به شهر استراتژیک حیفا و شهرک هایی در شمال فلسطین اشغالی و منطقه تحت اشغال «جولان» پرتاب کرد.

     

    ادامه جنگ به درخواست آمریکا

    در همان هفته اول ارتش اسرائیل که جنگیدن با حزب الله را کاری دشوار می‌دید، مایل بود پایان جنگ را اعلام کند ولی آمریکایی ها اصرار داشتند که اسرائیل چیزی را به دست آورد و سپس آتش بس را اعلام نماید از این رو سه هفته دیگر با اصرار آمریکایی ها جنگ ادامه پیدا کرد.

     

    شکست تهاجم زمینی ارتش اسرائیل توسط حزب الله لبنان

    مقاومت اسلامی لبنان، 27 تیر ماه (18 جولای 2006) عملیات نفوذی یک واحد زرهی ارتش اسرائیل را که با هدف خاموش ساختن شلیک موشکی حزب الله صورت گرفته بود، در هم شکست و آنان را مجبور به فرار کرد. این عملیات از سوی ارتش اسرائیل برای پیشروی به داخل خاک لبنان از دو محور رامیه و شبعا صورت گرفته بود.

    حزب الله لبنان در تاریخ 27 تیر ماه (18 جولای 2006) توانست ارتفاعات «الجلیل» و شهر «حیفا» سومین شهر بزرگ اسرائیل را موشک باران کند. اسرائیل هم در حملات خود سیزده لبنانی را در یک منزل در روستای «عیترون» از توابع شهر «صور» در جنوب لبنان به شهادت رساند و دو پادگان ارتش لبنان در جنوب شرق بیروت را بمباران کرد. جنگنده های اسرائیلی در هفتمین روز جنگ، برای نخستین بار شهر «جبیل» در شمال لبنان را بمباران کردند. منطقه «بقاع» در شرق لبنان هم یکی از شدیدترین حملات هوایی اسرائیل را تجربه کرد که در آن 60 مکان هدف قرار گرفتند و بیشتر این حملات متوجه تأسیسات زیر ساختی، اماکن مسکونی، کارخانه ها و فرودگاه نظامی «ریاق» بود. بمباران کلیسای «راشیا الفخا» در منطقه بقاع لبنان هم موجب مجروح شدن 5 نفر شد.

     

    اعلام حالت فوق العاده در تل آویو

    یک مرکز تجاری در جنوب تل آویو و یک خودروی بمب گذاری شده در شرق تل آویو در روز 28 تیر ماه (19 جولای 2006) منفجر شدند. یک نظامی اسرائیل نیز در هرتزیلیا در نزدیکی تل آویو توسط افراد ناشناس ربوده شد. به دنبال این حوادث در تل آویو وضع فوق العاده اعلام شد.

    نیروهای حزب الله لبنان نیز ضمن انجام یک عملیات نفوذی موفق به داخل فلسطین اشغالی، چهار حمله زمینی ارتش اسرائیل برای پیشروی در خاک لبنان را با شکست مواجه کرد. حزب الله همچنین با صدور بیانیه ای اعلام کرد نیروهای مقاومت اسلامی، پایگاه اصلی نیروی هوایی اسرائیل در «رامات دیوید» در 50 کیلومتری از مرز لبنان در داخل شمال فلسطین اشعالی را مورد هدف قرار دادند. منابع خبری اسرائیل هم تأیید کردند که حزب الله شهرک ها و شهرهای «حیفا»، «الخیل»، «طبریا»، «روستیبینا»، «کریات شمونه» و «مرج بزراعیل» در شمال فلسطین اشغالی را هدف حمله موشک های خود قرار داده است.

    اسرائیل نیز در حملات هوایی و دریایی 28 تیر ماه (19 جولای 2006) به مناطق «صریفا»، «نبطیه»، «سلعا» و «الجبین» در جنوب و «معربون» و «نبی شیث» در استان «بقاع» در شرق لبنان تعدادی را به شهادت رسانده یا زخمی کرد. مناطق «سلطان یعقوب» و «غزه» در استان «بقاع»، مقر اعضای جبهه خلق برای آزادی فلسطین نیز هدف بمباران هوایی اسرائیل قرار گرفت. ناوچه های جنگی اسرائیلی هم منطقه «الصفیر» در حومه جنوبی بیروت را هدف قرار دادند و منطقه «برج رحال» در منطقه «صور» نیز توسط هواپیماهای اسرائیلی بمباران شد.

     

    تلفات اسرائیل در نبرد زمینی با حزب الله

    در نهمین روز از جنگ اسرائیل و لبنان (29 تیر – 20 جولای) ارتش اسرائیل در نبردهای زمینی با نیروهای حزب الله در منطقه مرزی لبنان و فلسطین اشغالی متحمل تلفات سنگینی شدند. نیروهای حزب الله در منطقه مارون الرأس در جنوب لبنان که مقابل شهرک اسرائیلی عفیفین قرار دارد و صحنه نبرد سنگین زمینی بین دو طرف بود، اسرائیلی ها را غافلگیر کردند؛ و به گفته خبرنگار الجزیره: «نیروهای حزب الله، تونل های عمیقی در مناطق جنوبی لبنان حفر کرده اند که عمق بعضی از آنها تا 40 متر می رسد و در این تونل ها، سلاح و مهمات ذخیره کرده اند. سربازان اسرائیلی که روی زمین کسی را نمی دیدند، تصور می کردند منطقه خالی از نیروی حزب الله است، ولی به یکباره با خروج نیروهای حزب الله از تونل های زیر زمینی، سربازان اسرائیلی را هدف حملات غافلگیرانه خود قرار می دادند.»

    در جریان نبردهای مذکور 13 نظامی اسرائیل کشته و یازده نظامی دیگر این رژیم زخمی شدند. همچنین دو فروند هلی کوپتر آپاچی ساقط و چهار نظامی دیگر کشته شدند. هشت تانک فوق پیشرفته «مرکاوا» اسرائیل نیز در منطقه درگیری «مارون الرأس» و «عیترون» توسط نیروهای حزب الله به آتش کشیده شدند.

     

    رد پیشنهاد طرح آتش بس کوفی عنان از سوی حزب الله

    حزب الله لبنان 30 تیر ماه (21 جولای 2006) طرح پیشنهادی کوفی عنان، دبیر کل وقت سازمان ملل را مبنی بر برقراری آتش بس با اسرائیل و آزادی دو سرباز ارتش اسرائیل که به اسارت نیروهای حزب الله در آمده اند، رد کرد. حسین حاج حسن یکی از نمایندگان حزب الله در پارلمان لبنان گفت: «طبیعی است که ما این طرح را رد میکنیم، تنها چیزی که برای ما قابل قبول است یک آتش بس بدون قید و شرط و در پی آن مذاکرات غیر مستقیم درباره تبادل اسرا است.»

     

    تداوم حملات ارتش اسرائیل به لبنان

    نیروهای اسرائیلی 30 تیر ماه (21 جولای 2006) حملات هوایی خود به چندین منطقه مختلف لبنان را از سر گرفتند که در نتیجه بمباران حومه جنوبی شهر بیروت، ده تن کشته شدند.

    هواپیماهای اسرائیلی نیز در دهمین روز جنگ بار دیگر حومه جنوبی شهر بیروت و نیز جاده صور- عباسیه، در جنوب لبنان را بمباران کردند. جاده بنطیه به اقلیم التفاح و شهرک بنی شیث و نیز یک پایگاه فرماندهی جبهه خلق برای آزادی فلسطین در شهرک النعیمه هم از جمله اهداف بمباران های نیروهای اسرائیلی بود.

     

    ورود تانک های اسرائیل به خاک لبنان

    اسرائیل در یازدهمین روز حملات خود به لبنان (31 تیر – 22 جولای 2006) مناطق مرج الزهور، حاصبیا، قانان، القلیه، صدیقین و یاطر در جنوب لبنان را بمباران کرد که به کشته شدن یک زوج جوان و زخمی شدن چهار شهروند لبنانی منجر شد.

    تانکهای اسرائیل نیز از مرز جنوب شرقی لبنان در منطقه مرزی «مارون الرأس» با حمایت آتش توپخانه، وارد خاک این کشور شدند و در توجیه نقض قلمرو زمینی لبنان، مقامهای نظامی و سیاسی این رژیم اعلام کردند که هدف از پیشروی تانک ها و نیروهای پیاده ارتش به درون خاک لبنان، انتقال جسد شماری از سربازان اسرائیل است که در درگیری با حزب الله کشته شدند. اسرائیل همچنین 150 هدف را در لبنان مورد حمله قرار داد که شامل برخی مواضع حزب الله و دهها جاده ارتباطی میان لبنان و سوریه بود. حزب الله لبنان نیز طی پاسخی، در حملات موشکی به شهرهای شمالی فلسطین اشغالی، خساراتی را به اسرائیل وارد کرد.

    «کاندولیزا رایس»، وزیر امور خارجه وقت امریکا نیز اول مرداد ماه (23 جولای 2006) با پیام «حمایت از اسرائیل و مخالفت با آتش بس » راهی خاورمیانه شد.

     

    حملات سنگین حزب الله به حیفا

    حزب الله لبنان در اوایل مرداد 1385 (23 جولای 2006) در حمله موشکی به شهر حیفا در عمق فلسطین اشغالی، خسارت های بی سابقه ای را بر اسرائیل تحمیل کرد. در این حمله دست کم دو اسرائیلی کشته و 15 نفر دیگر زخمی شدند. شبکه العالم نیز از اصابت موشک های حزب الله به مناطق ریخرون یعکوف، بنیامینا و صفد در شمال منطقه تحت تصرف اسرائیل خبر داد.

     

    موافقت اسرائیل با استقرار نیروهای چند ملیتی در مرز لبنان

    مقاومت نیروهای حزب الله لبنان و مردم این کشور در برابر حملات اسرائیل، این رژیم را وادار به عقب نشینی سیاسی نیز کرد آنچنانکه سران اسرائیل اعلام کردند با استقرار نیروهای چند ملیتی در مرز لبنان موافقند.

    «عمر پرتس»، وزیر جنگ اسرائیل گفت: «این رژیم با استقرار نیروهای چند ملیتی به شرط فرماندهی سازمان ناتو بر آن موافق است. در حالیکه اسرائیل پیش از این تأکید می کرد که نیروهای خارجی در جنوب قادر به تأمین امنیت اسرائیل نیستند و نمی توانند از حملات ضد اسرائیلی جلوگیری کنند و از همین رو ارتش لبنان باید در خط مرزی مستقر شود و امنیت مرزی اسرائیل را به طور رسمی تأمین کند.»

     

    تلفات اسرائیل در حمله زمینی به لبنان

    بر اثر درگیری نیروهای «مقاومت اسلامی»، شاخه نظامی حزب الله با نظامیان اسرائیل در منطقه مرزی «بنت جبیل» در جنوب لبنان، دهها نظامی اسرائیلی کشته و زخمی شدند. در این درگیری زمینی که بامداد 2 مرداد (24 جولای 2006) روی داد، برای نخستین بار درگیری از منطقه مرزی «مارون الرأس» به منطقه بنت جبیل در جنوب شرق لبنان کشیده شد و نیروهای حزب الله توانستند هفت دستگاه تانک اسرائیل را در این منطقه منهدم کنند. نیروهای حزب الله همچنین یک بالگرد ارتش اسرائیل که حاَمَل مجروحان این ارتش بود را ساقط کردند. حزب الله لبنان علاوه بر این، با 12 موشک شهر حیفا را در فلسطین اشغالی هدف قرار داد و دامنه موشک باران را تا شهرک کریات بیالیک گسترش داد.

    در چنین شرایطی سران اسرائیل نیز به ناتوانی در مقابله با حزب الله اعتراف کردند و تحلیل گران نظامی آمریکا و اسرائیل اعلام کردند: «نیروی هوایی اسرائیل فقط می تواند به حزب الله صدمه بزند و نمی تواند آن را از بین ببرد.»

     

    مقاومت حزب الله در بنت جبیل و شهادت 9 نفر در نبطیه

    با مقاومت نیروهای حزب الله، نیروهای اسرائیل نتوانستند شهر بنت جبیل را تحت کنترل خود در آوردند، اما در حملات هوایی اسرائیل به یک ساختمان در شهر نبطیه در بخش میانی جنوب لبنان 9 نفر به شهادت رسیدند. در دیگر مناطق جنوب نیز سه شهروند لبنانی دیگر به شهادت رسیدند.

     

    اعلام حالت فوق العاده در اسرائیل

    با افزایش تلفات ارتش اسرائیل در مناطق عملیاتی «بنت جبیل» و «مارون الرأس» و همچنین تهدیدات جدید سید حسن نصرالله مبنی بر گسترش محدوده شلیک موشکها به عمق قلمرو اسرائیل، 4 مرداد (26 جولای 2006) در شهرهای تل آویو، قدس و نتانیا، حالت فوق العاده اعلام شد. این در حالی بود که بندر استراتژیک حیفا و دهها شهرک یهودی نشین از سکنه خالی و به یک منطقه جنگ زده مبدل شده بودند.

    در درگیری های 4 مرداد (26 جولای 2006) ارتش اسرائیل با نیروهای حزب الله لبنان در منطقه بنت الجبیل، 14 سرباز اسرائیلی کشته و 27 تن زخمی شدند و ارتش اسرائیل به رغم تلفات سنگینی که داد نتوانست منطقه بنت الجبیل را به تصرف خود در آورد. به رغم درگیری های گسترده نیروهای حزب الله لبنان در مناطق عیترون، مارون الرأس و بنت جبیل، حملات موشکی حزب الله به مناطق اسرائیلی ادامه یافت و شهرک های عکا، حیفا، صفد، کریات شمونه، طبریه و بسیاری از مناطق اطراف این شهرهای مرکزی اسرائیل هدف حملات موشکی حزب الله لبنان قرار گرفتند.

    در مقابل جنگنده های اسرائیلی نیز منطقه صور، شهرک بتوله، منطقه خیام و ناقوره را هدف حملات موشکی گسترده قرار دادند و تنها در حمله موشکی جنگنده های اسرائیلی به منطقه صور و شهرک های اطراف آن بیش از 13 تن کشته شدند. در بمباران های هواپیماهای اسرائیلی به شهر تیر واقع در مرز لبنان با اسرائیل نیز یک خانه سه طبقه در دهکده یارون نزدیک بنت جبیل هدف قرار گرفت و تمام ده نفر ساکنان آن، زیر خاک زنده به گور شدند.

     

    تداوم بمباران مناطق مسکونی جنوب لبنان

    در حمله 6 مرداد (28 جولای 2006) جنگنده های اسرائیل به روستای اطراف شهر شیعه نشین «نبطیه» و نیز «بنت جبیل» در جنوب لبنان 10 شهروند این کشور شهید شدند. هواپیماهای اسرائیل همچنین در 35 نوبت بلندی های میدون و دلافه در شرق و روستاهای طلوسه، الطیبه و یاطر در جنوب لبنان را هدف قرار دادند و شماری را زخمی کردند. توپخانه ارتش اسرائیل نیز در همین مدت اطراف روستاهای کوکبا، برغز، راشیا، الفخار، کفر حمام و کفر شوبا در جنوب شرق لبنان را گلوله باران کرد که به آتش سوزی در این مناطق انجامید.

    حملات موشکی حزب الله نیز علیه شهرها و شهرک های فلسطین اشغالی در 6 مرداد (28 جولای 2006) همچنان ادامه یافت و شهرهای عکا، حیفا و صفد مورد هدف قرار گرفتند که در جریان اصابت موشک به یکی از شهرکهای شمال اسرائیل 18 تن مجروح شدند.

    در جبهه زمینی درگیری های سنگین بین نیروهای حزب الله و ارتش اسرائیل در منطقه مارون الرأس نیز از سر گرفته شد. طی این نبردها حدود 10 خودروی نظامی اسرائیلی در کمین نیروهای مقاومت اسلامی لبنان بین مناطق مارون الرأس و بنت جبیل گرفتار شدند.

     

    عقب نشینی نظامیان رژیم صهیونیستی از خاک لبنان

    در پی مقاومت همه جانبه نیروهای حزب الله در مقابل ارتش اسرائیل که تلفات سنگینی را به این رژیم تحمیل کرد، نظامیان صهیونیست از 3 منطقه مرزی لبنان (مارون الرأس، عیترون و بنت الجبیل) عقب نشینی کردند. این عقب نشینی زمانی اتفاق افتاد که نیروهای حزب الله در پاسخ به حملات نظامیان اسرائیل، به تجمعات صهیونیستها در تپه مسعود و مارون الرأس حمله کردند.

    همزمان با این موفقیت، حزب الله لبنان با شلیک یک مجموعه موشک به سوی شهر «العفوله» در جنوب حیفا، مرحله پیشرفت پس از حیفا را آغاز کرد. سید حسن نصرالله پیش از این اعلام کرده بود، حزب الله در صورت ادامه تجاوزات اسرائیل به لبنان و کشتار غیر نظامیان لبنانی، جنگ را به مرحله پس از حیفا خواهد کشاند.

     

    حمله اسرائیل به پناهگاه غیر نظامیان در قانا

    با بی نتیجه ماندن تمامی راهبردهای ارتش اسرائیل در جنگ دریایی، هوایی و زمینی علیه مردم لبنان، نظامیان این رژیم صبح روز هشتم مرداد (30 جولای 2006) یک کشتار کم نظیر انسانی را در جنوب غربی لبنان پدید آوردند. در این حمله، جنگنده های اسرائیل، زمانی که آوارگان در پناهگاهی در منطقه «قانا» در شهر «صور» در خواب بودند به آنجا حمله کرده و بیش از همه، زنان و کودکان را به شهادت رساندند. سلاح های غیر متعارف آمریکا که به مقصد اسرائیل ارسال می شد، بلافاصله پس از تخلیه، مورد استفاده این رژیم در جنگ علیه لبنان قرار می گرفت. این محموله شامل انواع بمب های فسفری، خلاء زا و آلوده به مواد ممنوعه بودند.

    در پی این کشتار در بیستمین روز جنگ، دولت لبنان، کاندولیزا رایس، وزیر امور خارجه وقت آمریکا را به بیروت راه نداد. رایس در واکنش به این کشتار انسانی، از مقامات اسرائیل خواست برای جلوگیری از کشتار غیر نظامیان دقت ویژه ای به کار گیرند.

    به دنبال قتل عام غیر نظامیان لبنانی به دست اسرائیل در قانا که به کشته شدن بیش از 60 نفر که اکثر آنها زنان و کودکان بودند، انجامید؛ مردم خشمگین بیروت به خیابان ها ریخته و دفتر سازمان ملل در بیروت را به اشغال خود در آوردند. تظاهر کنندگان خشمگین با سر دادن شعارهایی در حمایت از حزب الله لبنان و سید حسن نصرالله اعلام کردند: «پاسخ مشت را باید با مشت داد.» حزب الله لبنان نیز در واکنش به این اقدام اسرائیل اعلام کرد که حملات اسرائیل در قانا بی پاسخ نخواهد ماند.

     

    انهدام چهار تانک و یک ناوچه اسرائیلی توسط حزب الله

    حزب الله لبنان دوشنبه 9 مرداد (31 جولای 2006) طی یک درگیری توانست چهار دستگاه تانک و دو بولدوزر اسرائیلی را در محور «کفر کلا» در «العدیسه» و دست خیام منهدم کند. همچنین در پاسخ به جنایات اسرائیل در قانا، دهها فروند موشک به شهرک های صهیونیست نشین در شمال فلسطین اشغالی شلیک نمود.

    مقام های نظامی و سیاسی اسرائیل نیز اعلام کردند، حمله هوایی علیه لبنان را از ساعت 2 بامداد روز دوشنبه 9 مرداد (31 جولای 2006) به مدت 48 ساعت متوقف می کنند؛ اما بالگردها و جنگنده های این رژیم در تاریخ فوق دهها هدف در جنوب و شرق لبنان بمباران کردند. بالگردهای نظامی اسرائیل 10 فروند موشک به مناطق غرب شهر شیعه نشین بعلبک و نزدیک روستای «المیونه» در شرق لبنان شلیک کردند. جنگنده های اسرائیل هم 60 هدف را در لبنان بمباران کردند که 20 مورد آن واحدهای مسکونی بود که حزب الله از آنها استفاده می کرد.

    در بیست و یکمین روز از جنگ (10 مرداد 1385– اول آگوست 2006) یک ناوچه جنگی اسرائیل که اقدام به گلوله باران مناطق مسکونی بندر صور می کرد با آتش نیروهای مقاومت اسلامی حزب الله غرق شد. ناوچه ساعر از جمله پیشرفته ترین ناوهای جنگی دنیا است که توسط کشورهای غربی در اختیار اسرائیل قرار گرفته بود. این دومین ناو جنگی مدرن اسرائیل بود که توسط نیروهای حزب الله منهدم شد. حزب الله پیش از این هم در روز سوم نبرد یک فروند ناوچه ساعر را که در آب های نزدیک بیروت قرار داشت، هدف موشک قرار داده و غرق کرده بود. در این حمله که تعجب و تحسین ناظران نظامی را برانگیخت 80 نظامی اسرائیلی کشته شدند.

     

    تشدید حملات موشکی حزب الله به اسرائیل

    پس از تصویب گسترش عملیات زمینی اسرائیل در کابینه این رژیم، پلیس لبنان دهم مرداد (اول آگوست 2006) از تشدید درگیری میان ارتش اسرائیل و نیروهای حزب الله در یک منطقه مرزی در جنوب لبنان خبر داد. این درگیری ها در منطقه «الطیبه»، «العدیسه» و «کفر کلا» در شرق صور از سه روز قبل از این آغاز شده بود.

    نیروهای حزب الله در بیانیه ای اعلام کردند که اسرائیلی ها درصدد به دست گرفتن کنترل «مثلث روستاهای عیتا الشعب، القوزح و رامیه» بر آمده‏اند، اما پس از رویارویی با مقاومت نیروهای حزب الله مجبور به عقب نشینی شدند. در این ارتباط شبکه تلویزیونی العربیه اعلام کرد بر اثر درگیری در منطقه «عیتا الشعب» واقع در جنوب لبنان 35 سرباز اسرائیلی کشته و یا مجروح شدند و خسارات سنگین از جمله انهدام دست کم شش تانک، دو بلدوزر نظامی و شماری نفربر زرهی به ارتش اسرائیل وارد شد.

    محمد رعد از فرماندهان حزب الله نیز اعلام کرد تا پیش از جنایات قانا، حزب الله روزانه حدود 120 موشک روانه سرزمین های اشغالی می کرد که این حجم از آتش در دو روز گذشته از مرز 200 موشک گذشته است. وی افزود: «علاوه بر افزایش حجم و گسترش مناطق زیر آتش، در چند روز گذشته نوع جدیدی از موشک های پر قدرت و دور پرواز را عملیاتی کرده ایم که اصابت چند فروند از آنها با حجم بیش از 100 کیلوگرم مواد منفجره، پادگانی را در منطقه عفوله به نابودی کشانده است.»

     

    ناکام ماندن عملیات اسرائیل در ربودن سید حسن نصرالله

    حزب الله در پاسخ به بمباران مناطق غیر نظامی و تأسیسات زیربنایی لبنان، 20 شهرک صهیونیست نشین را یازدهم مرداد (2 آگوست 2006) با شلیک 200 موشک، هدف قرار داد. شهرهایی که مورد هدف این موشک ها قرار گرفتند عبارت بودند از: «تسویل»، «صفد»، «کریات شمونه»، «کفر جلعاد»، «مسکاف عام»، «نهاریا»، «حیفا»، «مرغلیوت»، «میعان باروخ»، «طبریا» و «کوش». همچنین منطقه «بیسان» در فاصله 65 کیلومتری مرز لبنان برای نخستین بار هدف موشک باران حزب الله قرار گرفت.

    دو مرکز نظامی مهم اسرائیل به ویژه مقر نیروهای ارتش اسرائیل در شرق طبریا موسوم به «عین حامور» از جمله اهدافی بودند که برای نخستین بار موشکباران شدند که تلفات و خسارات سنگینی به این مناطق وارد شد. منابع اسرائیل از زخمی شدن 23 نفر در حمله حزب الله به مرکز نظامی عین حامور خبر دادند. مرکز رادارهای نظامی اسرائیل در بلندی های جلبوع در شمال فلسطین اشغالی هم هدف موشکهای حزب الله قرار گرفت و به آتش کشیده شد.

    تلاش بالگردهای اسرائیل برای پیاده کردن نیرو در نزدیکی شهر بعلبک لبنان نیز با شکست مواجه شد و در سه محور دیگر نیروهای حزب الله مانع پیشروی ماشین جنگی اسرائیل شدند.

    اقدام اسرائیل در پیاده کردن نیرو در اطراف بیمارستان دارالحکمه در شهر بعلبک در جنوب لبنان، در بامداد روز چهارشنبه 11 مرداد (2 آگوست 2006) بزرگترین عملیات هلی برد هوایی ارتش اسرائیل بود که هدف از آن ربودن سید حسن نصرالله، دبیر کل حزب الله بود. در این عملیات که حدود هزار نیروی ویژه اسرائیلی در اطراف بیمارستان بعلبک پیاده شدند، سه نفر به نامهای حسن دیب نصرالله و پسرش بلال حسن نصرالله و دامادش احمد صالح العوده که هیچ ارتباطی به سید حسن نصرالله نداشتند، ربوده شدند. نیروهای اسرائیلی پیش از این و در شب چهارشنبه نیز هلی برد کرده بودند که هدف از آن ربودن «شیخ محمد یزبک» از رهبران حزب الله لبنان بود.

     

    ضربات سنگین حزب الله به اسرائیل

    مبارزان حزب الله لبنان طی بیست و سومین و بیست و چهارمین روز از جنگ (12 و 13 مرداد 85 – 3 و 4 آگوست 2006) ضربات بی سابقه ای به اسرائیل وارد ساختند. حزب الله در 13 مرداد بیش از صد و بیست موشک کاتیوشا به شهرکهای صهیونیست نشین در شمال فلسطین اشغالی شلیک کرد. طی این درگیری ها و شلیک موشک ها 12 صهیونیست کشته و 10 نفر زخمی شدند.

    حزب الله در 12 مرداد هم در کمتر از یک ساعت صد فروند موشک به اسرائیل شلیک کرده بود که به شهرها و شهرکهای کریات شمونه، طبریه، روش بینا و صفد اصابت کرد. این در واقع قدرت نمایی موشکی حزب الله برای ادامه جنگ بود که از نظر روانی اسرائیل را دچار سر در گمی می نمود.

    در همین زمان هم یکی از سخنگویان ارتش اسرائیل اعلام کرد در درگیری های جنوب لبنان چهار سرباز اسرائیلی به دست نیروهای مقاومت کشته شدند و یک نظامی دیگر زخمی شد. با کشته شدن این صهیونیست ها، شمار کشته های اسرائیل پس از حمله به لبنان به غیر از تلفات ناوچه های جنگی که 80 نفر بود، به 41 نظامی و 27 غیر نظامی رسید.

    در طی این مدت جنگنده های اسرائیل نیز در حمله هوایی به منطقه القاع در شمال بقاع 23 نفر را به شهادت رساند و 15 نفر زخمی را نیز زخمی نمود.

    به دنبال این اقدامات و تحرکات جبهه های جنگ، سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب الله نیز در اظهاراتی، اعلام کرد در صورت حمله جنگنده های صهیونیستی به بیروت، نیروهای حزب الله «تل آویو» را موشک باران خواهند کرد. اسرائیل نیز در واکنش به این تهدید اعلام کرد که اگر حزب الله لبنان، تل آویو را هدف حملات موشکی قرار دهد، تمامی زیر ساخت های لبنان را نابود می کند.

     

    اصابت موشکهای حزب الله به 20 کیلومتری تل آویو

    حزب الله لبنان شنبه 14 مرداد (5 آگوست 2006) در پاسخ به حریم شکنی های مکرر جنگنده های ارتش اسرائیل به شهرهای جنوب و شرق لبنان و نیز هدف قرار دادن مناطق مسکونی در جنوب بیروت، شهر «الخضیره» در 20 کیلومتری شمال شهر تل آویو را هدف موشکهای خود از نوع «خیبر – 1» قرار داد که دورترین منطقه اصابت موشک های حزب الله تا این زمان محسوب می شد. به دنبال این موفقیت، موج جدیدی از موشک های حزب الله به اطراف شهر حیفا در شمال فلسطین اشغالی نیز شلیک شد.

    در 14 مرداد (5 آگوست 2006) هواپیماها و بالگردهای نظامی اسرائیل، روستاها و مناطق مختلف شهر شیعه نشین صور در 80 کیلومتری جنوب بیروت پایتخت لبنان را بمباران کردند. در این حمله هوایی که با گلوله باران کشتی های جنگی اسرائیل مستقر در دریای مدیترانه و در ساحل صور همراه بود، شماری از شهروندان لبنانی زخمی شدند و خسارات فراوانی به منازل مسکونی آنان وارد شد. هدف ارتش اسرائیل از بمباران شهر صور و پیاده کردن کماندوها و نیروهای ویژه خود در این شهر به منظور آدم ربایی اعلام شد که با تیر اندازی نیروهای مقاومت اسلامی شاخه نظامی حزب الله به سوی آنها، این عملیات خنثی شد.

     

    تداوم حملات موشکی حزب الله

    در حملات موشکی حزب الله لبنان (15 مرداد – 7 آگوست 2006) به کریات شمونه و الجلیل الاعلی در شمال سرزمین های اشغالی 19 صهیونیست کشته و دهها نفر زخمی شدند. نیروهای حزب الله همچنین تلاش ارتش اسرائیل را در نفوذ به منطقه «البیاضه» در جنوب لبنان خنثی کردند. در جریان این عملیات تعدادی از نظامیان صهیونیست کشته و زخمی شدند.

    حملات موشکی اسرائیل به لبنان نیز همزمان با ارائه طرح مشترک آمریکا و فرانسه به شورای امنیت گسترش یافت. در این حملات منطقه الکفور، نبطیه، حولا، قبریخا، زحله، ضهور، الشویر، سلطان یعقوب در بقاع، عنیتا، منطقه التفاح، کفر زید، ناقوره و قرعون هدف موشکهای اسرائیلی قرار گرفتند.

     

    عملیات حزب الله در خاک اسرائیل

    نیروهای حزب الله دوشنبه شب (16 مرداد، 7 آگوست 2006) و صبح سه شنبه (17 مرداد، 8 آگوست 2006) هجوم صهیونیست ها به منطقه بیت الشعب را دفع و سه دستگاه تانک پیشرفته مرکاوای آنها را منهدم کردند که سرنشینان آن کشته یا زخمی شدند. نیروهای حزب الله پنج نظامی صهیونیست را هم در اطراف بنت جبیل به هلاکت رساندند و شمار دیگری را زخمی کردند و پایگاه هوایی ارتش اسرائیل را در منطقه جبل میرون در شمال فلسطین اشغالی گلوله باران کردند.

    حزب الله لبنان همچنین 17 مرداد (8 آگوست 2006) 160 موشک به شمال فلسطین اشغالی شلیک کرد. شهر عکا و شهرک های کریات شمونه، دفنه، دان، کفر بالوم، هاگوشاریم، گونین، تاووت، مردخای، یاووم، رمات نفتالی، اویویم و حامیم هدف این موشک ها قرار گرفتند.

    نیروهای حزب الله سحرگاه 17 مرداد به مناسبت ولادت امام علی (علیه السلام) در عملیاتی نفوذی با رمز «یا علی» به پایگاه نظامیان صهیونیست در منطقه ناقوره در شمال فلسطین اشغالی یورش برده و تعدادی از آنان را کشته یا زخمی کردند.

     

    افزایش تلفات سربازان اسرائیلی

    در حمله موشکی و درگیری نظامی نیروهای مقاومت اسلامی، شاخه نظامی حزب الله در 18 مرداد (9 آگوست 2006) با نیروهای اسرائیل در جنوب لبنان، 13 نظامی این رژیم کشته و 52 نفر زخمی شدند. در حمله موشکی حزب الله به خانه ای در روستای «دبل» در جنوب شرقی لبنان که اسرائیلی ها آن را اشغال کرده بودند، سی تن از آنان کشته و زخمی شدند.

    مقاومت اسلامی همچنین مانع پیشروی ارتش اسرائیل در دو محور جدید شد و اجازه نداد صهیونیست ها وارد شهرک القنطره در مرجعیون و نیز برج الملوک در جنوب شرقی لبنان شوند.

    اسرائیل نیز آیین تشییع شهیدان شهرک «الغازیه» در جنوب لبنان را بمباران کرد. مردم شهرک الغازیه نزدیک شهر سنی نشین «صیدا» روز سه شنبه (17 مرداد 8 آگوست 2006) هنگام تشییع جنازه 14 تن از قربانیان حمله اسرائیل، با بمباران دوباره این شهرک روبرو شدند که طی آن 15 لبنانی دیگر شهید شدند. اسرائیل پیش از حمله به شهرک الغازیه، منطقه الشیاح در جنوب بیروت را که محل اسکان آوارگان بود، مورد هدف قرار داد و 32 تن از جمله شماری زن و کودک را شهید و 75 تن را زخمی کرد.

     

    انهدام سومین و چهارمین شناور جنگی ارتش اسرائیل

    مبارزان حزب الله عصر روز 20 مرداد (11 آگوست 2006) یک ناوچه اسرائیلی موسوم به «سوپر دیفورا» را در سواحل «صور» هدف قرار دادند و به طور کامل آن را منهدم کردند. ناوچه فوق در لحظه انهدام 12 سرنشین داشت که همگی آنها کشته یا زخمی شدند و به فاصله چند ساعت از آن، حزب الله یک قایق جنگی دیگر اسرائیل را در آبهای ساحلی شهر شیعه نشین صور، با موشک هدف قرار داد و آن را غرق کرد.

    ارتش اسرائیل در حالی که با تبلیغات بسیار از ورود به خاک لبنان سخن می گفت در همان اولین ساعات روز پنجشنبه 19 مرداد (10 آگوست 2006) با مقاومت نیروهای حزب الله روبه رو شد. شلیک بیش از 150 موشک به شهرهای منطقه مرکزی و شمال اسرائیل بار دیگر توان موشکی حزب الله را به نمایش گذاشت. این موشکباران علیه مقرهای نظامی و محل تجمع نیروهای ارتش متجاوز و تأسیسات اقتصادی اسرائیل انجام شد. در همین رابطه منابع اسرائیل به سقوط 16 موشک در شهر حیفا اعتراف کردند. بر اثر این موشک باران دهها صهیونیست زخمی شدند.

     

    روز سیاه اسرائیل

    در همین روز مبارزان حزب الله همچنین 14 دستگاه تانک و 4 بولدوزر اسرائیل را در منطقه مرزی جنوب لبنان منهدم کردند و در درگیری هایی که در مناطق دست خیام و مرجیعون در نزدیک نقطه مرزی لبنان با فلسطین اشغالی داشتند، نیروهای اسرائیلی را مجبور به عقب نشینی کردند. در این درگیری ها نظامیان صهیونیست با ورود به پادگان مرجعیون، نظامیان لبنانی موجود را به گروگان گرفتند و از آنان به عنوان سپر انسانی استفاده کردند.

    بدین ترتیب با کشته و زخمی شدن بیش از 53 صهیونیست، مرگبارترین روز برای ارتش اسرائیل از آغاز جنگ با لبنان رقم خورد و به همین دلیل برای اسرائیل این روز، روز سیاه و خونبارترین روز نبرد به حساب می آید.

     

    سی امین روز مقاومت

    در سی امین روز مقاومت و به رغم ادعاهای اسرائیل مبنی بر لغو طرح حمله به لبنان تا روز یکشنبه 22 مرداد (13 آگوست 2006)، جنگنده های این رژیم صبح روز جمعه 20 مرداد (11 آگوست 2006)، مناطق جنوب، شمال و شرق لبنان و همچنین حومه جنوبی بیروت را مورد حملات گسترده خود قرار دادند. در حمله این جنگنده ها به منطقه عکار در شمال لبنان، 12 غیر نظامی شهید و 29 تن دیگر زخمی شدند.

    جنگنده های اسرائیل، همچنین چندین بار نیز پل «المدهون» در شهرک «قبعیت» را مورد هدف قرار دادند. شهرهای «صور»، «النبطیه» و پل «الزهرانی» در جنوب «صیدا» که راه ارتباطی صور و النبطیه محسوب می شود نیز مورد حملات هوایی جنگنده های اسرائیلی قرار گرفت و این امر به قطع ارتباط این مناطق با دیگر مناطق جنوبی منجر شد.

    مناطق «حاره حریک»، «صفیر»، «ماضی»، «معوض» و «الشیاح» از حومه های جنوب بیروت نیز 12 بار مورد حملات موشکی اسرائیل قرار گرفت.

     

    پاسخ کوبنده حزب الله به سنگین ترین تهاجم اسرائیل

    همزمان با تلاش آمریکا، انگلیس و فرانسه برای تحمیل قطعنامه 1701 شورای امنیت به حزب الله، جنوب لبنان به گورستان تانک های اسرائیل تبدیل شد. نیروهای مقاومت اسلامی لبنان شنبه 21 مرداد (12 آگوست 2006) موفق شدند ضمن جلوگیری از پیشروی یک گردان زرهی ارتش اسرائیل، تعداد 21 دستگاه تانک پیشرفته «مرکاوا» را نابود سازند و شماری از کماندوهای ارتش این رژیم را هدف قرار دهند. ارتش اسرائیل از صبح شنبه با انجام یک حمله بزرگ زرهی در محورهای «الطیبه»، «القنطره» و «عیشت القصر» درجنوب لبنان تلاش کرد به سمت «وادی الحجیر» پیشروی کند که با مقاومت سرسختانه مبارزان حزب الله روبرو شد. در جریان این درگیری ها و مقاومت شدید حزب الله، هفت نفر از کماندوهای اسرائیل کشته و دهها نفر دیگر زخمی شدند.

    با وجود صدورقطعنامه 1701 شورای امنیت سازمان ملل، ناظر بر توقف اعمال خصمانه و جنگی، جنگنده های ارتش اسرائیل شنبه 21 مرداد (12 آگوست 2006) با نقض این قطعنامه، 16 غیر نظامی را در جنوب لبنان شهید کردند. این جنگنده ها دو بار روستای «رشاف» نزدیک شهرک «بنت جبیل» در جنوب لبنان را بمباران کردند که در نتیجه 16 نفر شهید و دهها نفر دیگر زخمی شدند.

    هواپیماهای اسرائیل شب شنبه نیز با حمله به کاروان آوارگان لبنان که از «مرجعیون» در جنوب شرق این کشور به سمت استان «بقاع» در غرب در حرکت بودند، هشت نفر را شهید و 36 نفر را زخمی کردند. نیروگاه بندر سنی نشین «صیدا» در 40 کیلومتری جنوب بیروت نیز مورد حمله جنگنده های اسرائیلی قرار گرفته و ویران شد.

     

    تلفات سنگین ارتش اسرائیل در آخرین روز جنگ

    جنگنده های اسرائیلی روز یکشنبه 22 مرداد (13 آگوست 2006) با انجام عملیات هلی برد، دهها تن از نیروهای چتر باز خود را در منطقه «یاطر» پیاده کردند و این نیروها در کمین نیروهای حزب الله لبنان گرفتار شدند. در این درگیری های بسیار سخت، نیروهای چتر باز اسرائیل پس از ساعت ها درگیری مسلحانه و حتی در برخی از مناطق درگیری های تن به تن با نیروهای حزب الله مجبور به عقب نشینی از این منطقه شدند و یک فروند هلی کوپتر اسرائیل هدف نیروهای حزب الله قرار گرفت که سقوط کرد و هشت نظامی سرنشین آن کشته شدند.

    همچنین نیروهای اسرائیلی با نیروهای حزب الله در منطقه «وادی حجیر» درگیر شدند و در این درگیری ها دهها سرباز اسرائیلی کشته و زخمی شدند. هلی کوپترهای اسرائیلی به دلیل کوهستانی بودن منطقه حتی موفق به انتقال زخمی ها و کشته های خود از این منطقه نشدند. درگیری در منطقه «بیاضه» نیز باعث کشته و زخمی شدن بیش از 15 سرباز اسرائیلی شد.

    مقامات امنیتی اسرائیل با ارائه آماری از میزان تلفات ارتش اظهار داشتند تلفات و خسارات ارتش اسرائیل در درگیری های دو روز گذشته (21 و 22 مرداد سال 85) بی سابقه بوده است به طوری که تعداد تلفات اسرائیل به بیش از 27 کشته و 120 زخمی رسیده است.

     

    نقض آتش بس از سوی اسرائیل

    به رغم آنکه کوفی عنان، دبیر کل وقت سازمان ملل متحد، اعلام کرد که از 23 مرداد 85 آتش بس میان اسرائیل و لبنان برقرار خواهد شد، ارتش اسرائیل یکشنبه 22 مرداد 85، آخرین روز جنگ، حملات شدیدی را علیه شمال لبنان آغاز و 20 بار نیز طی دو دقیقه جنوب بیروت را بمباران کرد.

    منطقه «الحوش» در جنوب شرقی شهر «صور» و «بقاع» نیز همچنین آماج حملات جنگنده های اسرائیلی قرار گرفتند که طی آن چند تن کشته و زخمی شدند. جنگنده های اسرائیلی همچنین بار دیگر ساختارهای زیر بنایی لبنان را هدف قرار دادند به طوری که شش پمپ بنزین در اطراف شهر «صور» مورد هدف قرار گرفتند.

    همچنین منطقه «علی النهری» در 20 کیلومتری جنوب «بعلبک» در شرق لبنان چهار بار مورد حمله قرار گرفت که طی آن سه غیر نظامی کشته و 19 تن دیگر زخمی شدند. در منطقه «عیتا الفخار» هم حملات اسرائیل گسترش یافت به گونه ای که طی این حملات دو نظامی لبنانی زخمی شدند.

    در جریان بمباران جنگنده های اسرائیلی به واحدهای مسکونی در برج شمالی در شرق «صور»، یک زن به همراه سه فرزند و خدمتکارش در زیر آوارها کشته شدند. در پاسخ به بمباران شهرهای جنوب لبنان، مقاومت اسلامی حزب الله، شهرکهای صهیونیست نشین شمال سرزمین های اشغالی را با دست کم 120 فروند موشک مورد هدف قرار داد. حزب الله همچنین یک فروند هواپیمای شناسایی اسرائیل را در جنوب لبنان سرنگون کرد.

     

  • +پایان جنگ 33 روزه با قطعنامه شورای امنیت

    اعضای شورای امنیت سازمان ملل پس از گذشت یک ماه از جنگ گسترده اسرائیل علیه لبنان، به اتفاق آرا، قطعنامه 1701 در مورد لزوم توقف اعمال خصمانه و جنگی در این کشور را تصویب کردند.

    در مقدمه این قطعنامه از تلاش های «فؤاد سنیوره» نخست وزیر وقت لبنان به ویژه از طرح هفت ماده ای وی برای گسترش حاکمیت دولت بر جنوب لبنان، استقبال و خاطر نشان شده بود که نباید سلاحی بدون اجازه و موافقت این دولت درخاک لبنان وجود داشته باشد. همچنین آمده بود با توجه به حساسیت مسئله زندانیان، از همه تلاش ها با هدف حل و فصل مسئله زندانیان لبنانی در بند اسرائیل حمایت و از تصمیم نخست وزیر لبنان، برای اعزام 15 هزار نظامی به جنوب استقبال می شود.

    در پی این قطعنامه جنگ 33 روزه با پیروزی حزب الله لبنان به پایان رسید. 

     

  • +اسرائیل پس از شکست از حزب الله

    در پی پیروزی حزب الله در جنگ 33 روزه در جنوب لبنان و برپایی جشن در این کشور، بحران سیاسی رژیم اسرائیل را فرا گرفت. حزب الله لبنان نیز با صدور بیانیه ای پیروزی بزرگ ملت لبنان را در مقابل اشغالگران صهیونیست تبریک گفت.

    در این بیانیه آمده بود: «مردان استوار و سرافراز مقاومت اسلامی لبنان، این پیروزی بزرگ را به ملت غیور و بزرگوار لبنان تبریک و تهنیت می گویند.»

    در بیانیه حزب الله با اشاره به آمار تلفات آمده بود: «مقاومت اسلامی حزب الله در رویارویی با سربازان اسرائیل 61 تن از برادران خود را از دست داد و این بزرگواران در راه دفاع از حق و حقیقت به شهادت رسیدند.»

    با عقب نشینی نیروهای ذخیره ارتش اسرائیل از جنوب لبنان و برقراری آتش بس در این مناطق و نیز مناطق شمالی اسرائیل، آرامش نسبی برقرار شد و حملات هوایی به مناطق لبنان، همچنین حملات موشکی به فلسطین اشغالی متوقف شد.

     

  • +بازتاب پیروزی حزب الله

    پیروزی حزب الله در جنگ 33 روزه به حدی چشمگیر بود که سردمداران و مقامات مختلف سیاسی و نظامی اسرائیلی نیز نتوانستند از اعتراف به قدرت حزب الله خودداری کنند و در مقاطع و زمان های مختلف به قدرت و توانمندی بالای حزب الله اذعان کردند. در همین رابطه «مردخای زرعی» سخنگوی ارتش اسرائیل با اشاره به قدرت موشکی حزب الله گفت: «برای تحمل چنین تلفات و خساراتی آمادگی داشتیم.»

    شیمون پرز نیز در مصاحبه با نیوزویک گفت: «فکر نمی کردیم حزب الله دارای چنین توان موشکی باشد و از آن استفاده کند.»

    شیخ «عبدالامیر قبلان»، نایب رئیس مجلس اعلای شیعیان لبنان، پیروزی مردم این کشور در جنگ با اسرائیل را به آنان و مقاومت تبریک گفت و آن را ناشی از شجاعت و عزم قوی آنها دانست: «فداکاری، شجاعت و اراده قوی مردم لبنان، برنامه های صهیونیست ها را نقش بر آب کرد و برای لبنانی ها پیروزی و ارجمندی را به ارمغان آورد.»

    «ناصر قندیل»، وزیر و نماینده سابق پارلمان لبنان گفت: «حزب الله اسلحه خود را همانند پیروزی اش اهدا نخواهد کرد. به اعتراف دشمنان، مقاومت اسلامی لبنان در رویارویی با متجاوزان صهیونیست به پیروزی قاطعانه ای دست یافتند.»

    در این حال ایهود اولمرت، نخست وزیر اسرائیل که با چهره ای افسرده در پارلمان حاضر شده بود گفت: «ما در دو جبهه داخلی و مرزی متحمل ضربات دردناکی شدیم. می دانم که همه شما غمگین هستید. ما در دو جبهه داخلی و مرزی متحمل ضربات سختی شدیم اما قطعنامه 1701 بیانگر موفقیت دیپلماتیک برای اسرائیل است.»

    «احمد الطیبی»، نماینده عرب های ساکن فلسطین اشغالی در ادامه این جلسه به عملکرد دولت اسرائیل و حمله به لبنان اعتراض کرد که با واکنش تند مسئولان امنیتی کنست مواجه شد و به زور از جلسه اخراج گردید.

    مقامات مسئول و امنیتی اسرائیل نیز اذعان داشتند، بسیاری از احزاب داخل اسرائیل خواستار تشکیل کمیته تحقیق برای ارزیابی عملکرد دولت اولمرت در این جنگ شده اند و مطالبات خود را برای تشکیل این کمیته به هیئت رئیسه کنست تحویل داده اند. این مقامات افزودند: «به دنبال گسترش انتقادات از عملکرد دولت اسرائیل در این جنگ، برخی از احزاب مخالف و نیز احزاب مستقل اسرائیل خواستار تشکیل دولت موقت در اسرائیل و انحلال دولت فعلی شدند. این احزاب با ارائه درخواستی خواستار تشکیل فوری دولت موقت و برکناری اولمرت و انحلال دولتش شدند.»

     

  • +سخنان سید حسن نصرالله در مورد جنگ 33 روزه

    سید حسن نصرالله از جنگ 33 روزه و پیروزی حزب الله در این نبرد تاریخی ناگفته های فراوانی داشت که به بخش هایی از آن بدین قرار است:

     

    پیشنهادهای دیک چنی

    «دائماً به ما پیشنهاد می‌شود که سلاح خود را حفظ کنید، اما حتی به صورت ضمنی به ما تعهد دهید که از آرمان فلسطین و موضوع طمع‌ورزی های اسرائیل دست بر خواهید داشت؛ این پیشنهادها از آمریکایی‌ها و فرانسوی ها و انگلیسی‌ها و دیگران مطرح می‌شود، پیشنهاد بزرگی برای ما از طریق یک شخص آمریکایی لبنانی الاصل فرستاد و گفت که آمریکا می تواند حزب الله را به صورت بین‌المللی به رسمیت بشناسد، سلاح نیز در دست این حزب باقی بماند و این حزب را از لیست ترور نیز خارج کند، اما به شرط اینکه حزب الله به صورت شفاهی و در پشت درهای بسته این تضمین را ارائه کند، اما ما این خواسته ها را رد کرده ایم، ما نمی توانیم به کسی چنین تعهدی بدهیم، ارزش این سلاح وقتی برای کشور و آرمان آن استفاده نشود چیست؟

     

    آمادگی برای جنگ طولانی مدت

    موشک‌هایی که ما در جنگ 33 روزه پرتاب کردیم، تعداد اندکی از موشک‌هایی بود که در اختیار داشتیم، پرتاب موشک‌های ما حساب شده بود، امکانات میدانی و انتشار عناصر مقاومت اجازه پرتاب موشک‌های بیشتری را به ما می‌داد، اما ما محاسبه این را می کردیم که نبردی طولانی مدت را در پیش رو داریم و نمی‌خواهیم تا پیش از پایان جنگ موشکهای ما تمام شود.»

     

    کمک های سوریه

    سید حسن نصرالله در پاسخ به این مسأله که گفته می‌شود بشار اسد، رئیس جمهوری سوریه به مقاومت در جریان جنگ «تموز» پیشنهاد ورود به جنگ در کنار حزب الله را داد، گفت: «بشار اسد رئیس جمهوری سوریه برای من پیام فرستاد و در آن پیشنهاد پیوستن به جنگ را داد. سوریه این ارزیابی را داشت که هدف از حمله اسرائیل و توطئه بین‌المللی به همراه وجود برخی توطئه داخلی در لبنان له کردن مقاومت است و ارزیابی می کرد که اگر مقاومت را از بین ببرند رو به سوریه خواهند آورند و پیشنهاد دادند که نیروهای خود را در بخش‌هایی از لبنان بفرستند.»

     

  • +شخصیت شناسی نصر الله از دیدگاه کارشناسان روانشناس اسرائیلی

    سید حسن نصرالله دبیرکل حزب الله لبنان نیمی از جنگ روانی خود علیه رژیم صهیونیستی را تنها با سخنانش درنشست های رسانه ای به فعلیت رساند. واکنش مردمی به سخنان وی به حدی رسید که حتی حالات چهره‌اش یا آهنگ صدایش مورد بحث و بررسی و تحلیل قرار می گرفت و به عاملی تعیین کننده در آرامش دوستان یا نگرانی دشمنان تبدیل شده بود.

    در طرف مقابل، اتباع اسرائیل سخنان سید حسن نصرالله را به خاطر اطمینان از صحت و سقم آن، دنبال می کردند و آن را با سانسوری که مقامات اسرائیلی در طول جنگ بر اخباراعمال می کردند مقایسه می نمودند. در اهمیت تأثیر سخنان سید حسن نصرالله همین بس که سران صهیونیستی و رسانه‌های غربی بخش وسیعی از برنامه های خود را در طول جنگ به تحلیل و بررسی شخصیت دبیرکل حزب الله لبنان و نمادی که از وی در جهان عرب و اسلام ساخته شده بود، اختصاص دادند. و حتیبخش‏های اطلاعاتی اسرائیل حرکات دست سید حسن نصرالله و ابعاد روانی آن را با دقت مورد بررسی قرار دادند.

    «آیا پنهان شدن در زیر زمین بر روحیه او تاثیر می‌گذارد؟ آیا از جان خود می ترسد یا اینکه به ایمان خود بر پیروزی ثابت قدم است؟ برای بعد از جنگ چه برنامه ای دارد؟» این ها سوال‌هایی بود که روزنامه اسرائیلی «یدیعوت آحارونوت» در تحقیقی تحت عنوان «کارشناسانی که بر روی نصرالله تاثیر می‌گذارند» مطرح کرد.

    یک کادر پانزده نفره از تحلیلگران اطلاعاتی، شرق شناسان وروانشناسان به تحلیل و بررسی شخصیت نصرالله و ویژگی‌های جدید این شخصیت پرداختند. این تیم کارشناسی در مسیر پژوهش های خود سلسله اطلاعاتی در زمینه های مختلف از جمله ابعاد روانی و شکل حرکات دست و حالات صورت وی را گرد آوری نمودند.

    به نوشته روزنامه «یدیعوت آحارونوت»، این پژوهشگران همچنین به مقایسه بین ظاهر شدن سید حسن نصرالله در میان مردم که اندکی پس از به اسارت گرفته شدن دو نظامی اسرائیلی صورت گرفت و سایر سخنرانی‌های وی در طول جنگ پرداختندکارشناسان روانشناس اسرائیلی در بررسی و تحقیقات خود مواردی را نیز استنتاج کرده‌اند که به این قرار است:

    نصرالله به شکل فوق العاده ای آدم بسیار فهمیده‌ای است.

    نصرالله هرگز از مرگ نمی هراسد.

    نصرالله بر این باور است که آینده ای نیز در پیش است ولی باید در مقابل چالشی که فرا روی وی قرار گرفته، فوری مقابله کند.

    نصرالله خود را برای زندگی زیرزمینی طویل آماده نکرده است.

    شایان ذکر است که یکی از اعضای تیم بررسی و تحلیل شخصیت سید حسن نصرالله اشاره کرد که فرق بین چگونگی تحلیل در آژانس اطلاعاتی آمریکا و روش تحلیل اطلاعاتی در اسرائیل در این است که آمریکایی‌ها به تحلیل جنبه مشخص روانی یک شخصیت میپردازند چون تحلیل‌ها محور ارزیابی‌هاست اما ما فردی بسیار پیچیده در پیش رو داریم که دارای تصویر اطلاعاتی فراگیری است که در آن ابعاد روانشناسی و فیزیکی، هر کدام وزن مشخصی دارند ولی تحلیل اظهارات او و مقایسه بین گذشته و حال به آن وزن بیشتری می بخشد.

    همچنین «دانی روبنشتاین»، روزنامه نگار اسرائیلی در روزنامه یدیعوت آحارونوت یک هفته قبل از اعلام آتش بس می گوید: «سیدحسن نصرالله شخصیت بزرگی است. فلسطینیان و مردم عرب به او چشم دوخته اند که از عبدالناصر، رئیس جمهور مصر در زمان خود نیز بالاتر و برتر است. عبدالناصر در جنگ سال 67 توانست 6 روز دوام بیاورد و استقامت کند ولی سیدحسن نصرالله یک سوم اهالی اسرائیل را چهار هفته در پناهگاه حبس کرد.»

     

    نصر الله از دید مطبوعات انگلیس

    از سوی دیگر مطبوعات انگلیس نیز بر شخصیت سیدحسن نصرالله متمرکز شده و روزنامه «ایندیپندنت» در دوم اوت سال 2006، نصرالله را نمادی از مقاومت بر ضد اسرائیل در سراسرجهان اسلام خواند.

    مطبوعات انگلیس به مراحل مختلفی که این شخصیت جادویی گذرانده و آمیزه‌ای از میهن دوستی و تدین است، پرداختند و روزنامه اندیپندنت نوشت: «اقدام اسرائیل در حمله به لبنان، نصرالله را از یک رهبرشیعه در لبنان به رهبری که از تمامی تلاش‌های اسرائیل برای کشتنش نجات یافت، تبدیل کرد. اسرائیل نتوانست حزب وی را ریشه کن کند و به قهرمانی در سراسر جهان عربی بدل گشت.»

    در همین ارتباط، روزنامه انگلیسی «تایمز» نوشت: «سید حسن نصرالله مرد لحظه‌هاست که ستاره بخت و خوش شانسی وی بر ویرانه‌های ساختمانهایی که بمب‌های اسرائیلی آن ها را ویران نمودند، درخشید.»

    روزنامه انگلیسی «دیلی‌تلگراف» نیز در بیست و نهم ماه اوت 2006 در کنار عکسی بزرگ از دبیرکل حزب الله لبنان، گزارشی تحت این عنوان منتشر کرد: «ستاره خوش اقبالی نصرالله بر تمامی گروه های لبنانی تابید.» این روزنامه نوشت: «نصرالله یکی ازرهبران شگفتی ساز در خاورمیانه است»

    این روزنامه رویکردهای لبنانی‌ها را که به مصاحبه سید حسن نصرالله با یکی ازشبکه های لبنانی گوش دادند، منتشر کرد که یکی از آنها می‌گفت: «مردم او را راستگو می دانند و بر خلاف تمامی سیاستمداران دیگر، وی فردی راستگو است و دروغ نمی گوید.»

    روزنامه‌های انگلیس به جایگاه نصرالله اندکی قبل از جنگ پرداختند و روزنامه «گاردین» در یکی از شماره‌هایش در این رابطه نوشت: «عکس نصرالله در خیابانهای رام الله پخش می شود؛ زیرا که او به آنچه می گوید، عمل می کند و این امری است که در بین رهبران عرب مرسوم ومعمول نیست.»

     

    فایننشال تایمز

    از سوی دیگر روزنامه «فایننشال تایمز» از دیگر روزنامه‌های انگلیسی در این رابطه نوشت: «پشتیبانی مردم عرب سنی از سید حسن نصرالله به عنوان قهرمانی جدید، چهره اسامه بن لادن در خاورمیانه را کمرنگ کرد.»

    همین روزنامه در کنار مقاله‌ای با نام «حزب الله نقشه خاورمیانه را ترسیم کرد» کاریکاتوری را به چاپ رساند که در آن دو گروه شیعه و سنی دیده می شدندکه که میانشان شکافی بود که عکسی بزرگ از سید حسن نصرالله این شکاف را پر می کرد. این کاریکاتور نشان دهنده آن بود که نصرالله با مبارزه خود بر ضد اسرائیل به دو مذهب شیعه و سنی نزدیک است.

    در همین ارتباط، این روزنامه به فتاوای تکفیری پرداخت که توسط شیوخ سعودی و وهابیون صادر شده بودند و بعد از پیروزی حزب الله علیه رژیم صهیونیستی در جنگ 33 روزه، همان ها مجبور شدند که نظرشان را تغییر بدهند.

    همچنین تحلیلگران روزنامه «اکونومیست» به تحلیل این موضوع که سید حسن نصرالله به یک نماد تبدیل شده پرداختند و مطرح کردند که وی درایجاد وحدت بین شیعه و سنی در خاورمیانه موفق شده است، امری که بن لادن در انجام آن ناموفق بوده. همچنین نصرالله با این پیروزی و بعد از آن که لبنان را به مانعی قوی در برابر نیروهای اسرائیلی تبدیل کرد، بار دیگرآتش قیام و مبارزه اسلامی را در میان جوانان عرب برانگیخت.

    در همین رابطه «مرکزآمریکایی سیاست خاور نزدیک» بخشی از ارزیابی‌های خود درباره جنگ 33 روزه را، در کنار تصویری ازسید حسن نصرالله به چاپ رساند که وی را پس از آزادی بنت جبیل در سال 2000، در حال سخنرانی در این شهر نشان می داد. حادثه ای که آتش انتفاضه ملت فلسطین را شعله ور نمود و از آن پس اصطلاح «خانه عنکبوتی» در نزد حزب الله برای توصیف قدرت اسرائیل ابداع شد. اظهارات مسئولان صهیونیستی عمق نارضایتی آنان را از طرح این واژه توسط نصرالله نشان داد و کار به جایی رسید که ماشین جنگی اسرائیل تصمیم گرفت برای درهم شکستن نماد اراده و قدرت حزب الله، حتما وارد این شهرک جنوبی لبنان شود.

    این مرکز در ادامه ارزیابی های خود نوشت: «نصرالله قدرت بازدارندگی اسرائیل را هدف قرار داده است و این امر موجب حساسیت زیادی برای اسرائیل شده است.»

    روزنامه آمریکایی «واشنگتن‌پست» نیز سید حسن نصرالله دبیرکل حزب الله لبنان را این گونه توصیف کرد: «به طور کلی نصرالله با عمامه و سیمایش از بزرگترین اسرار حزب الله به شمار می رود.»

     

  • +مواضع سید حسن نصرالله در خصوص نظام سیاسی مطلوب و ولایت فقیه

    سید حسن نصرالله در مورد شکل مطلوب نظام سیاسی برای لبنان (طی سخنرانی در دهه شصت) گفت: «ما معتقدیم که باید اول این حالت استعماری و اسرائیلی [که بر لبنان حاکم است] را پاکسازی کنیم و تازه آن وقت ممکن است که طرحی را اجرا کرد. [و لذا الان طرحی برای نظام حکومتی لبنان نداریم] و طرح [آن موقع ما]، یعنی طرحی که ما به عنوان مؤمنین معتقد، نمی توانیم طرحی جز آن داشته باشیم، طرح دولت اسلامی و حکومت اسلام است؛ و اینکه لبنان، فقط یک جمهوری اسلامی واحد نشود، بلکه جزئی از جمهوری اسلامی بزرگ بشود که حاکم اصلی آن امام زمان است و نائب بر حقش، ولی فقیه، امام خمینی (ره) بر آن حکمرانی می کند.»

    وی ادامه می دهد: «من یکی از کسانی هستم که در مسیر حزب الله و در دستگاه اجرایی آن فعالیت می کنم. من شخصاً حتی یک لحظه در این سیستم نمی مانم اگر یقین و قطع نداشته باشم که این سیستم از طریق سلسله مراتب متصل است به ولی فقیهی که رهبر است و گوش کردن به حرفش از نظر شرعی مبرء الذمه است و دستورش لازم الاجراست. برای ما، این امری است یقینی و به آن اطمینان داریم.»

    سید حسن نصرالله در خصوص وابستگی حزب الله به جمهوری اسلامی می‌گوید: «صحبت های دیپلماتیک و سیاسی در این بحث، اساس کار محسوب نمی شود» و از نظر سیاسی و رسانه ای صحیح نیست. [یعنی ما وابسته به ولی فقیهیم از نظر شرعی، نه به ایران از نظر سیاسی و...]

    سید حسن نصر الله می گوید: «در سطح رابطه مستحکم و رابطه ماهوی ای که با رهبری جمهوری اسلامی ایران و ولایت فقیه داریم، این مسئله برای ما مسئله ای قطعی است و به آن مطمئنیم؛ و این مسیر [حزب الله] را، فقط به این علت به آن پیوسته ایم و در آن جانفشانی می کنیم و خود را در معرض خطر قرار می دهیم چون قطعیت و اطمینان داریم که این خون، در مجرای ولایت فقیه جاری می شود. هر کس مطمئن نیست، باید برود و از [مسئولین] انقلاب اسلامی ایران درباره این موضوع بپرسد تا اطمینان و یقین پیدا کند.»

    نصرالله در جایی دیگر از سخنان خود می گوید «... و [دشمنان ما] خیال می کنند وقتی که می گویند، ما [یعنی حزب الله] حزب ولایت فقیه هستیم، خیال می کنند این توهینی برای ماست. ابداً اینطور نیست. من امروز اعلام می کنم و این حرف جدیدی نیست: من شخصاً افتخار می کنم که یک فرد در حزب ولایت فقیه باشم. حزب ولایت فقیهی که عادل، عالم، حکیم، شجاع، صادق و مخلص است.»

    نصر الله ادامه می دهد «به» آنها می گویم: «ولایت فقیه به ما که حزبش هستیم می گوید: «لبنان کشوری دارای تنوع طایفه ای و تعدد مذهبی است و شما باید از آن محافظت کنید.»» 

     

  • +نظرات سید حسن نصر الله در مورد حل بحران سوریه

    سید حسن نصر الله در مورد حل بحران سوریه [طی سخنانی در نشست های داخلی حزب الله در سال 92 ش] اظهار داشت: «به عقیده من تنها راهکار حل و فصل بحران سوریه حضور همه طرفین درگیر بر سر میز مذاکرات و دست کشیدن از گروه‌های خارجی و نفوذ آنها است. طرفین درگیر سوریه نباید منتظر تصمیمات باراک اوباما، رئیس جمهوری آمریکا و ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه باشند. مذاکره بهترین وسیله برای متوقف کردن درگیری‌های داخلی و پایان دادن به آن است. پیش از آنکه همه از تر و خشک در این جنگ بسوزند

    نصرالله درباره تلاش اسرائیل برای دخالت در سوریه نیز گفت: «دگرگون کردن اوضاع سوریه از طریق ایجاد جنگ گسترده هیچ نفعی برای اسرائیل ندارد چرا که اسرائیل می‌داند حزب‌الله بخش جدایی ناپذیری از پاسخ سوریه به اسرائیل است. اسرائیل با طولانی کردن درگیری‌ها در سوریه برای چند سال دیگر و کشته شدن مردم این کشور به دست یکدیگر منافعی را می‌بیند و این از جمله انگیزه‌هایی است که اسرائیل را به طراحی نقشه‌هایی جهت تکه تکه کردن سوریه تحت عناوین مختلف وا می‌دارد نقشه‌هایی که هدف اصلی آنها ممانعت از وجود نیروی توانمند متحد در سوریه است تا بدین وسیله قوای ضعیفی در این کشور باشد که نتواند در صورت حمله اسرائیل به اراضی سوری و مرزهای این کشور در برابر اسرائیل ایستادگی کند. این طبیعی است که دخالت اسرائیل در سوریه از لحاظ امنیتی و نظامی محدود باشد و به اقداماتی کوچک از جمله ترور شخصیت‌های سوری، نابود کردن زیرساختها و تلاش برای ضربه زدن به زرادخانه‌های نظامی منحصر شود

     

  • +پاسخ سید حسن در قبال انفجار تروریستی در بیروت

    به دنبال انفجارهای مرداد ماه سال 92 ش، در بیروت، سید حسن نصر الله در سالگرد پیروزی حزب الله در جنگ 33 روزه طی سخنانی گفت: «یکی از پاسخ های ما به اقداماتی نظیر انفجار بیروت این خواهد بود که اگر یک هزار رزمنده در سوریه داریم آنها به دو هزار نفر خواهند رسید و اگر پنج هزار نیرو داشته باشیم؛ آنها 10 هزار نفر خواهند شد زیرا شما محل اشتباهی را برای حمله انتخاب کرده اید اگر نبرد با تروریست ها ایجاب کند که خود من و همه حزب الله به سوریه برویم برای حمایت از مردم سوریه، لبنان، فلسطین، قدس و مسئله مقاومت به سوریه خواهیم رفت.»

    وی افزود: «هیچ کسی گمان نکند که اگر در جنگی علیه ما وارد شد می تواند تکلیف این نبرد را تعیین کند زیرا ما تکلیف نبرد و پایان آن را مشخص خواهیم کرد و همانگونه که در جنگ هایمان با اسرائیل همواره پیروز میدان بوده ایم به همگان میگویم که ما در نبردمان علیه تروریسم جهادی نیز پیروز خواهیم بود.»

    سیدحسن نصرالله تأکید کرد که این نبرد برای ما گران تمام خواهد شد اما تاوان آن از در خانه در انتظار دشمن ماندن تا بیایند و ما را مانند چهار پا سر ببرند کم هزینه تر است:« ما مانند هر نبردی برای دفاع از شرف و عزت و هستیمان از مرگ و خونریزی هراسی نداریم و ما صاحبان دیدگاه پیروزی خون بر شمشیر هستیم.»

     

  • +علت پیر شدن نصرالله از زبان خودش!

    روزنامه السفیر در گفت وگویی دوستانه از نصرالله در مورد علت پیر شدن و سفید شدن محاسن و موهایش اینگونه پرسید که آیا این موضوع ارتباطی به جنگ 33 روزه دارد یا نه.

    سید حسن نصرالله در جواب به این سؤال با خنده پاسخ داد: «اوضاع داخلی لبنان ما را پیر کرد، درگیری با اسرائیلی‌ها آسان‌تر از درگیری‌های داخلی است.»

    وی تصریح کرد که در درگیری با اسرائیل اهداف و گزینه‌ها در میدان جنگ مشخص است، سلاح‌ها و تاکتیک‌ها و نحوه سخنرانی ها نیز مشخص است، اما در درگیری‌های عرصه سیاست داخلی لبنان دیگر بحث سختی‌ها مطرح نیست، بلکه اوضاع مصیبت بار است.

     

  • +تاریخچه تبادل اسرا میان رژیم صهیونیستی و حزب الله

    به اعتقاد بسیاری از کارشناسان، حزب الله در کنار قدرت نظامی از قدرت چانه زنی نیز برخوردار است و می تواند با طرف اسرائیلی برای رسیدن به خواسته هایش به مذاکره بنشیند و به آنچه می خواهد برسد. چند نمونه از عملیات تبادل اسرا بین رژیم صهیونیستی و حزب الله لبنان بدین قرار است:

    اولین عملیات تبادل اسرا، در سال 1991، یعنی همزمان با پیان جنگ های داخلی لبنان که حس ضد یهودی و ضد اسرائیلی نیز در لبنان بالا بود، انجام شد. در این سال، با میانجیگری مجامع بین المللی در سه مرحله و از طریق گذرگاه کفر تبنیت، دو طرف به تبادل اسیران خود پرداختند. در این عملیات، تل آویو 91 اسیر لبنانی همراه با پیکر 9 تن از نیروهای حزب الله را به این جنبش تحویل داد تا در مقابل اطلاعاتی درخصوص سرنوشت دو نظامی اسرائیلی که در سال 1986 اسیر شده بودند، به دست آورد.

    دومین عملیات تبادل در مورخه 21 اوت 1996 انجام شد. در این عملیات، اسرائیل 45 اسیر را از بازداشتگاه های خود از جمله بازداشتگاه خیام آزاد کرد که در میان آنان سه زن نیز به چشم می خوردند. همچنین پیکر 123 لبنانی را تحویل حزب الله داد و در مقابل جسد دو نظامی خود را تحویل گرفت. این عملیات از طریق گذرگاه «کفر تبنیت»، با نظارت کمیته صلیب سرخ جهانی انجام شد.

    سومین عملیات تبادل اسرا، که طی آن، تل آویو 60 اسیر را آزاد کرده و پیکر 40 رزمنده لبنانی را تسلیم حزب الله نمود و حزب الله نیز اجساد متلاشی شده کماندوهای اسرائیلی که در کمین نیروهای این جنبش در سال 1997 کشته شده بودند، به تل آویو تحویل داد.

    چهارمین عملیات تبادل اسرا، پس از آزادسازی جنوب لبنان در سال 2000 صورت گرفت که یکی از مهم ترین اتفاق ها محسوب می شود. در جریان این عملیات، حزب الله سرهنگ سری ارتش اسرائیل، «حنان تنباوم» را آزاد کرد که در مقابل به آزادی شیخ عبدالکریم عبید و مصطفی الدیرانی منجر شد. گفتنی است سرهنگ حنان تنباوم که برای انجام یک عملیات جاسوسی به لبنان اعزام شده بود، توسط حزب الله در بیروت دستگیر شد، اما شیخ عبدالکریم عبید و مصطفی الدیرانی در منطقه بقاع توسط کماندوهای اسرائیلی ربوده شدند. تل آویو بر این باور بود که الدیرانی، یکی از مسئولان امنیتی جنبش اَمَل است که اطلاعات محرمانه ای درخصوص خلبان ران آراد دارد. هواپیمای ران آراد هنگام بمباران مواضع فلسطینی ها در لبنان، توسط یک موشک زمین به هوا هدف قرار گرفت و در نزدیکی اردوگاه عین الحلوه که تحت کنترل جنبش اَمَل بود، سقوط کرد.

    پنجمین عملیات تبادل اسرا، با میانجیگری آلمان و با نظارت صلیب سرخ جهانی در مورخه 29 ژانویه 2004، یعنی دو سال قبل از آغاز جنگ 33 روزه صورت گرفت. در این عملیات 500 اسیر فلسطینی و 28 اسیر لبنانی و عرب آزاد شدند و اجساد سه نظامی اسرائیلی به تل آویو تحویل داده شد. این بزرگ ترین عملیات تبادل اسیر میان حزب الله و اسرائیل محسوب می شود.

    ششمین عملیات تبادل اسرا که در آن مقامات تل آویو با آزادی انور یاسین که 17 سال اسیر بود، موافقت کردند، اما اجازه ندادند سمیر قنطار که از سال 1985 در زندان های اسرائیل به سر می بُرد، آزاد شود. علاوه بر آن، عملیات مشابه دیگری نیز صورت گرفته که از جمله آن عملیاتی بود که در سال 1997 انجام شد. در این عملیات سه تن از زندانیان بازداشتگاه اسرائیلی خیام، در مقابل آزادی آنتوان لحد، یکی از نیروهای ارتش اسرائیل آزاد شدند.

     

    وعده صادق

    سید حسن نصرالله در همان سال (2004) ضمن احمق خطاب کردن سران صهیونیست به سبب ممانعت از آزادی سه اسیر (نسیم نسر، سمیر قنطار، یحیی اسکاف)، قول داد که مقاومت اسلامی طی یک عملیات اسیرگیریِ دیگر، این سه تن را از چنگ رژیم صهیونیستی آزاد نماید. عملیات اسیرگیری سال 2006 موسوم به «وعده صادق» و جنگ 33 روزه لبنان ثابت کرد که حزب الله لبنان و رهبر آن بر سر عهد خویش با مردم لبنان هستند و اسرای خود را فراموش نخواهند کرد
    این سه اسیر قرار بود در جریان تبادل اسرا در سال 2004 میلادی آزاد شوند اما با خیانت رژیم صهیونیستی در مسیر تبادل در آخرین لحظات از تبادل آنان خودداری شد.

    هفتمین عملیات تبادل اسرا نیز در 15 اکتبر 2007 انجام شد که در اثر آن «حسن عقیل»، اسیر لبنانی آزاد شد و پیکر دو رزمنده وابسته به حزب الله نیز تحویل این جنبش شد و در مقابل اسرائیلی ها نیز جسد یکی از شهروندان خود را تحویل گرفتند. این فرد در آبهای ساحلی دریای مدیترانه غرق شده بود و امواج، جسد او را به ساحل لبنان آورده بودند.

    هشتمین عملیات تبادل اسرا در تاریخ 16 ژوئیه 2008 (26 تیر 87) انجام شد که طی آن جنازه 2 نظامی اسرائیلی با 4 اسیر لبنانی به نامهای سمیر القنطار، خضر زیدان، ماهر کورانی، محمد سرور و حسین سلیمان مبادله شد. سمیر القنطار قدیمی ترین اسیر در بند صهیونیستها بود که از سال 1985 در زندان به سر می‏برد. 

     

  • +واکنش رسانه‏های اسرائیلی به تبادل اسرا در سال 2004

    گی باخور، تحلیلگر روزنامه «یدیعوت آهارونوت»:
    گی باخور، تحلیلگر روزنامه «یدیعوت آهارونوت» در مقاله ای تحت عنوان «توطئه ایرانی» نوشت: «کنکاش های بعدی از قرارداد مبادله اسرا روشن خواهد کرد که در ماه های اخیر طرف ما در این مذاکرات، حزب الله نبود بلکه قدرت بزرگتر و بسیار جدی یعنی ایران بوده است، زیرا از زمان سرنگونی صدام، قواعد و بنیان ها در جهان تشیع تغییر یافت و ایران که در طول سال های گذشته، از دور، جریان گفتگوها را پیگیری می‏کرد، در حالی که این مذاکرات روند کند خود را طی می کرد اما ناگهان با رهبری این کشور این مذاکرات روند سرعتی به خود گرفت و نصرالله به بازیگر فرعی و حتی یک میانجی تبدیل شد.»
    وی با اشاره به شرکت برخی مسئولان بلندپایه ایرانی درمراسم استقبال اسرا در بیروت نوشت: «این پیروزی، پیروزی یک جنبش لبنانی نبود بلکه موفقیت یک جریان خارجی (ایران) بود که با دخالت آن در این مسأله عامل اجرای قرارداد مبادله شد.» به اعتقاد وی، نقش تاریخی حزب الله در لبنان پایان نخواهد یافت، همان طور که در سال 2000 اسرائیل را وادار به عقب نشینی از جنوب لبنان کرد.
     
    روزنامه اسرائیلی «معاریو»:
    این روزنامه در بالای تصویر مراسم استقبال رسمی از اجساد نظامیان اسرائیلی و تنباوم سرهنگ اسرائیلی و نیز تصویر عملیات انتحاری (شهادت طلبانه) در قدس و جشن های بیروت عنوان های « روز اشک ها»، «درد و ذلت و خواری عملیات وحشتناک قدس»، «فرزندانی که دیگر زنده نیستند» و «قرارداد تبادل اسرا باعث [رفع] اختلافات و جشن های خرابکاران است» را برجسته کرد.
     
    روزنامه «یدیعوت آهارونوت»:
    این روزنامه با انتخاب تیتر«اندوه بار و دردناک» نوشت: «استقبال اندوه بار در فرودگاه تل آویو و جشن های پیروزی در بیروت، خشم ها را برانگیخت.»
     
    یوئیل مارکوس، تحلیلگر برجسته روزنامه «هاآرتص»:
    این شخص که تأثیرگذارترین روزنامه نگار بر افکار عمومی اسرائیل است، نوشت: «قراردادی که به موجب آن سه جسد و یک شهروند اسرائیلی در مقابل آزادی صدها اسیر مبادله شدند، نه تنها دلیلی برای جشن اسرائیلی ها نیست، بلکه یک رسوایی ملی است، زیرا به وضوح مشخص بود که طرف گفتگو، جریانات تروریستی بودند!»
     
    آلکس فشمان، تحلیلگر نظامی روزنامه «یدیعوت آهارونوت»:
    این تحلیل گر اسرائیلی ضمن موافقت با نظر مارکوس در ارزیابی خود از قرارداد تبادل اسرای عرب و اسرائیل ابراز عقیده کرد که دشمن مقابل اسرائیل (حزب الله) به دنبال تحقیر و به زانودرآوردن اسرائیل است: «تبادل اسرا که اسرائیل سه جسد و تنها یک مجرم را در ازای صدها اسیر عرب و لبنانی تحویل گرفت و پیامد آن جشنواره های عظیم در بیروت و استقبال باشکوه در لبنان تنها درراستای اهداف دشمن (حزب الله) بود.»
     
    «سموار بیری»، تحلیلگر امورعربی روزنامه «یدیعوت آهارونوت»:
    این تحلیلگر روزنامه بدیعوت آهارونوت، در زیرِ تصویر بزرگی از مصطفی الدیرانی، بر روی دستان جمعیت انبوه استقبال کننده در بیروت، نوشت: «بیشترین چیزی که اسرائیلی های غرق در ماتم و اندوه را به خشم آورد، جشن های مردم لبنان و آتش بازی هایی بود که در مراسم استقبال از اسرای لبنانی در بیروت مشاهده کردند.»
    وی اقدام شبکه های لبنانی در پخش مراسم استقبال از اسرای لبنانی را اقدامی خودخواهانه توصیف کرد و همچنین مسؤولان رژیم اسرائیل را احمق هایی خواند که در صورتی که سمیر قنطار اسیر لبنانی را آزاد نکنند، پشیمان خواهند شد و باید بهای سنگینی را بپردازند.
     
    تسفی بارئیل، تحلیلگر روزنامه «هاآرتص»
    بارنیل نیز نوشت: «جشن های استقبال از اسرای لبنانی در بیروت ترجمانی از تظاهرات وحدت ملی بود که با درایت و اقتدار حزب الله صورت گرفت، این جشن مختص حزب الله بود که لبنان به عنوان یک میهمان افتخاری به آن پیوست، گویی که حزب الله یکی از اسرای آزاد شده بود. نصرالله (حزب الله) برای آزادی دیگر اسرا در زندان های اسرائیل و نیز گسترش دامنه مشروعیت مبارزاتش تلاش خواهد کرد.»
     
    یرون لندن، تحلیلگر روزنامه بدیعوت آهارونوت
    او نیز در مطلبی تحت عنوان « خودخواهی و ننگ » در روزنامه یدیعوت آهارونوت نوشت: «تنها یک زن فلسطینی با فریادهای خود شکست مفتضحانه ای به ما (اسرائیل) وارد کرد.»
    وی با اشاره به خوشحالی مردم فلسطین به خاطر آزادی اسرای خود و تمجید آنها از حسن نصرالله نوشت که آنها از حزب الله خواستند با ربودن نظامیان بیشتری از اسرائیل، آنها را در راه آزادی اسرای سرزمینشان بکار گیرد. به گفته وی، اگر کارشناسان تاکنون در وجود ارتباط میان عقب نشینی اسرائیل از جنوب لبنان و بین بیداری شدید مردمی در میان فلسطینی ها تردید داشتند، این توافقنامه و امور بعد از آن این شک و تردید را به یقین تبدیل کرد. این توافق روشن کرد که حزب الله، رهبر است، فقط انجام عملیاتی مانند عملیات حزب الله نه دیپلماسی ضعیف، درنهایت یهودیان را از سرزمین مقدس فلسطین بیرون خواهد راند.
    وی افزود: «حکومت شارون با تخریب تشکیلات خودگردان، باعث تجهیز دشمن سرسختی شد که بر سرزمین مقدس با نظارت کشور بزرگ اسلامی ایران سیطره یابد واگر فقط ده درصد خرابکاران (مبارزان فلسطینی) به عادت های گذشته شان برگردند مفهومش کشته شدن شمار زیادی از اسرائیلی ها خواهد بود، آنهایی که دیوار حائل برای نجات آنها ساخته می شود.»
    به گفته وی، اگر فقط چند درصد ده ها هزار جوان فلسطینی که برای نصرالله هورا کشیدند این قرارداد را به عنوان شکست (اسرائیل) نتیجه گیری کنند، تعداد بیشتری از اتوبوس های اسرائیلی مانند انفجار اخیر منفجر خواهند شد.
    این تحلیلگر اسرائیلی افزود: «این تمام بهایی که ما باید پرداخت کنیم، نخواهد بود بهاهای دیگری نیز باید پرداخت کنیم، مانند دادن جایگاه مذاکره کننده قانونی و اعتبار به این سازمان تروریستی (حزب الله)، تشویق گروه های تروریستی در جهان عرب و تخریب توازن سیاسی ضعیف در لبنان، اما بزرگترین نگرانی و ترس ما از این است که این قدرت (حزب الله) تلاش کند از طریق خشونت لجام گسیخته برای ازسرگیری مقابله با قدرت بازدارندگی ما تلاش کند.»
     
    نقش ایران در تبادل اسرای لبنانی در سال 2004 از نگاه رسانه های اسرائیلی
    رسانه های اسرائیل با ارائه تحلیل هائی از نقش مهم و مثبت ایران در این تبادل سخن گفتند. رسانه های اسرائیل پس از اجرای این مبادله در اوج ناامیدی، شکست تل آویو را در این تبادل به «رسوایی ملی» و «بهای سنگین» که اسرائیل متحمل آن شد؛ تعبیر کردند.
    به نوشته روزنامه های اسرائیلی، آزادی 430 اسیر عرب در مقابل تنها سه جسد و یک مجرم اسرائیلی، لکه ننگ و رسوایی برای دولت اسرائیل بود. رسانه های صهیونیست تأکید کردند که این قرارداد تنها به نفع حزب الله و دبیر کل آن سید حسن نصرالله انجام شد. تیترهای درشت مطبوعات اسرائیل، سردرگمی و پریشانی آنها را به خاطر بهای سنگینی که اسرائیل پرداخت کرد و نیز خشم و نفرت از جشن های مردم لبنان و تهدید مجدد دبیر کل حزب الله به اسیر کردن نظامیان اسرائیلی را نشان داد. به نوشته الحیات، رسانه های اسرائیلی، نقش ایران در اجرای موفقیت آمیز این قرارداد را مهم و مثبت ارزیابی کردند.

     

  • +بازتاب تبادل اسرا در سال 2007 در رسانه‏های جهان

    خبرگزاری روسی «نووستی»: این خبرگزاری در نظرسنجی که درباره این موضوع انجام داده بود؛ اعلام کرد بیش از نیمی از شرکت کنندگان در نظرسنجی، معتقدند تبادل اسرای حزب‌الله با رژیم صهیونیستی، یک پیروزی برای حزب‌الله بود. در این نظر سنجی از کاربران سوال شده بود: «آیا تبادل اسیران، پیروزی حزب الله بر اسرائیل بود؟» که 6/53 درصد اعلام کردند این تبادل اسرا، پیروزی حزب الله بر اسرائیل بود و تنها 4/21 درصد به آن پاسخ منفی دادند. همچنین در این نظرسنجی حدود 7 درصد پاسخ نمی‌دانم و حدود 17 درصد نیز پاسخ «برایم مهم نیست» ارائه کردند.
     
    روزنامه انگلیسی گاردین: این روزنامه درباره مبادله اسرای حزب الله با اسرائیل نوشت: «این مبادله اسرا موقعیت حزب الله و مقاومت را تقویت کرد. حسن نصرالله دبیرکل حزب الله لبنان طعم «پیروزی قاطع» در مبادله اسرا را چشید و این اقدام موقعیت حزب وی را به عنوان طلایه دار مقاومت در منطقه استحکام بخشید.»
    «نصرالله به وعده های خود مبنی بر آزادی فرزندان لبنان از زندان های اسرائیل و معروف ترین آنها سمیر قنطار وفا کرد. این حقیقت که قنطار یک «دروزی» است به نفع حزب الله است و این حقیقت را منعکس می کند که مقاومت ملی است و به یک مذهب خاص تعلق ندارد.»
     
    الجزیره: در گزارشی به معرفی 5 اسیر لبنانی که از زندان‌های رژیم صهیونیستی آزاد شده‌اند، پرداخت که برجسته‌ترین این 5 اسیر آزاد شده، «سمیر قنطار» است که اسرائیل وی را به پنج بار حبس ابد، مجموعاً به مدت 540 سال محکوم کرده بود. وی با سابقه ترین زندانی اسرائیل بود.
    پیشتر یک دادگاه اسرائیلی قنطار را به جرم عضویت در سازمان آزادیبخش فلسطین، و انجام عملیاتی در سرزمینهای اشغالی به سه بار حبس ابد محکوم کرده بود. همراه با قنطار چهار تن دیگر از اسرایی که در جریان حمله سال 2006 به لبنان توسط سربازان اسرائیلی دستگیر شده بودند نیز به لبنان بازگشته‌اند: «ماهر کورانی»، «محمد سرور»، «حسین سلیمان» و «خضر زیدان».
     
    روزنامه اسرائیلی معاریو
    این روزنامه در مقاله ای با اشاره به تأثیر مبادله اسرا بر افکار عمومی اسرائیل نوشت: «روز مبادله اسرا یک روز سیاه و ناامید کننده برای اسرائیلی ها بود.» این روزنامه اسرائیلی در ادامه از نبود اندیشه مدیریت و رهبری در جامعه صهیونیستی به شدت انتقاد کرد و نوشت: «ما اینگونه و با این سوء مدیریت ها به این روز سیاه در تاریخ اسرائیل رسیدیم.»
    معاریو همچنین به نقل از «اینهوم» پدر یکی از نظامیان اسرائیلی که در جنگ 2006 لبنان کشته شد افزود: «اجرای مبادله اسرا نشان داد که اسرائیل فاقد یک رهبری دوراندیش و عاقل است و از کسی چون اولمرت که دارایی های عمومی را به سرقت می برد نمی توان انتظار بیشتری داشت.»

     

  • +نصرالله و استقبال از احمدی نژاد

    در مهرماه سال 1389، محمود احمدی نژاد رئیس جمهور وقت ایران طی سفری به لبنان مورد استقبال دبیر کل حزب الله، سید حسن نصرالله، قرار گرفت. نصرالله، در مراسم جشن مردمی در میدان الرایه در منطقه ضاحیه در جنوب بیروت پایتخت لبنان که با حضور احمدی نژاد برگزار شد با خوشامدگویی به او و هیات همراه وی، گفت: «من به نام رهبران و اعضای جنبش اَمَل و به نام رهبران و اعضای حزب الله، به نام امام موسی صدر و عاشقان امام خمینی (ره)، به نام رهبران و اعضای احزاب و جریان های لبنانی که امشب در بین ما هستند از سفر کریمانه شما استقبال می کنیم
    وی افزود: «من به نام مبارزان، مجاهدان، خانواده اسیران و شهدا، زنان و مردان و ملت لبنان که 33 روز در برابر اشغالگران مقاومت و مبارزه کردند و پیروز شدند و به نام شریفترین و پاکترین مردم از شما استقبال می‌کنم

    نصرالله استقبال گسترده کشورش از احمدی نژاد را اقدامی اخلاقی و تشکر از کشوری دانست که در همه لحظات دشوار و سخت همیشه در کنار مردم لبنان بوده است. او با انتقاد از برخی لبنانی ها که در راستای اهداف رژیم صهیونیستی و آمریکا معترض به این سفر هستند گفت: «باید با احترام و میهمان نوازی لبنانی از احمدی نژاد استقبال کنیم.»

    سیدحسن نصرالله با اشاره به کمک های ایران در عمران و آبادانی لبنان و جنوب این کشور گفت: «آیا باید با کشوری که کمک های بسیاری را از طریق دولت لبنان ارسال کرده است و در مقابل بزرگ ترین تبعات جنگ در کنار لبنان ایستاده است مقابله کنیم؟»
    وی تأکید کرد: «احمدی نژاد میهمان رسمی لبنان است به دعوت گروه یا جریانی خاص به لبنان نمی آید و ما باید با اخلاق و حسن میهمان نوازی لبنانی از وی استقبال کنیم

     



ویرایش این مطلب، یا ارسال نظر