سهیل کریمی

 

سهیل کریمی، مستند ساز و کارگردان که فیلمهای مستندی چون "شکست هیمنه"، "زخم پیوار"، "فتنه شام" را ساخته است.

 


امتیاز دهی به مطلب:
 

به اشتراک گذاری مطلب:
ارسال به دوستانارسال به دوستان
  • -زندگینامه

    سهیل کریمی در 7 فروردین ماه سال 1351 در روستای "حصارزیرک" شهرستان شهریار به دنیا آمد. از سال 1377 وارد عرصه روزنامه نگاری شده و همزمان, همکاری خود را به صورت قراردادی (برنامه ای) با سیمای جمهوری اسلامی ایران آغاز کرد. کریمی دوره های خبرنگاری, تصویربرداری و فیلم نامه نویسی را در تهران پشت سر گذاشته است.
    اولین کار تلویزیونی خود را با ایفای نقش در مستند "گزارشی از شرق" بعنوان گزارشگر آغاز کرد و بعد از آن نیز در اکثر کارهای "سعید ابوطالب"، بعنوان محقق، دستیار کارگردان و گزارشگر همکاری نمود.
    در نیمه اول سال 1382 که کریمی برای ساخت مستند به عراق رفته بود به همراه همکارش توسط آمریکایی‌ها در عراق اسیر شد، او پس از بازگشت به میهن همچنان مستندساز باقی ماند و کارهایی مانند "شکست هیمنه" را درباره بازداشت تفنگداران انگلیسی در خلیج فارس ساخت. به "پاراچنار" رفت تا بعد از شهید آوینی دومین مستند سازی باشد که رسماً به این منطقه شیعه نشین غریب افتاده در پاکستان رفته باشد. او در بحبوحه شلوغی‌های سوریه هم برای ساخت "فتنه شام" به این کشور سفر کرد.

     

  • +ورود به عرصه مستند سازی

    سهیل کریمی در خصوص ورود خود به عرصه مستند سازی اینگونه روایت می کند: «در بچگی مثل خیلی از بچه ها دوست داشتم خلبان بشم. در همان دوران کتاب خیلی می خوندم حتی قبل از دبستان هم عضو کتابخانه محله بودم و کتاب می‌گرفتم و در خانه مادرم برایم می‌خوند. همان موقع هم خاطرات خودم را یا چیزهای دیگر را می‌نوشتم. کم‌ کم در ذهنم شکل گرفت که در کنار خلبانی نویسنده هم بشوم.
    رفتم سراغ روزنامه نگاری. همان موقع خیلی‌ها می‌گفتند گزارش‌هایی که تو می‌نویسی خیلی تصویری است. فکر کنم سال 1379 که در "یالثارات" می‌نوشتم خیلی‌ها این را به من گفتند. یکی از گزارشهایم را بچه ‏های صدا و سیما خواندند و بعد از من خواستند که در ساخت مستندی از آن گزارش مشارکت داشته باشم. تحقیقات کار را در اختیار آنها قرار دادم اما آنها اصرار کردند که خودم هم در تولید باشم. اینطور وارد مستند سازی شدم.»
     
  • +بازگشت از اسارت

    سهیل کریمی و "سعید ابوطالب" مستندسازان ایرانی بودند که پس از 127 روز اسارت در عراق در 13 آبان ماه 1382 به میهن اسلامی بازگشتند. این دو مستندساز که به ‎صورت‎ کاملاً قانونـی برای‎‎ تولید برنامه‎ مستند تلویزیونی‎ وارد عراق شده بودند، توسط امریکایی ها بدون ارائه هیچ دلیلی بازداشت شده بودند.
    سهیل کریمی درباره دستگیری خود گفت: «8 روز اولی که در "دیوانیه" بودیم رفتارشان کاملا بر مدار زورگویی بود. در جماعت آمریکایی که دیدم نود و هفت هشت درصدشان بویی از انسانیت نبرده بودند. خیلی افراد معدودی را دیدم که رگه‌هایی از انسانیت در آنها بود. 5 روز نگذاشتند ما بخوابیم، 5 روز به ما غذا ندادند، فقط کمی آب غیر بهداشتی گرم به ما می‌دادند اما مانع نماز نمی‌شدند...»
    او درباره شکنجه های امریکایی ها گفت: «13 ساعت من رو سرپا نگهداشتند. سیگار روی دستم خاموش می‌کردند. سه چهار نفری هم می‌افتادند به جانم و بدجور می‌زدند. یک مترجم عراقی آنجا بود که بعدا به من می‌گفت من چند بار فکر کردم بعد از این کتکها دیگه زنده نیستی. آمریکاییه پاشنه پوتینش را می‌گذاشت روی پنجه پام و فشار می‌داد و می‌چرخاند. جوری بود که خودشون می‌گفتند قرار نیست شما زنده از اینجا بیرون بروید.»
     
  • +"شکست هیمنه" مستندی از متجاوزان انگلیسی

    مستند "شکست هیمنه" به کارگردانی سهیل کریمی روایتی مستند از بازداشت 8 کماندوی ویژه نیروی دریایی انگلیس توسط نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در آبهای خلیج فارس است. این مستند در خردادماه 1383 هنگام دستگیری 8 کماندوی متجاوز نیروی دریایی انگلیس در دهانه اروند رود (آب های سرزمینی ایران) تصویربرداری شده است. از آنجایی که رسانه ها و مسئولان کشورهای غربی بر شکست ناپذیری نیروهای "رویال مارینز" یا همان تفنگداران دریایی انگلیس تبلیغ فراوانی کرده بودند، پخش صحنه های خلع سلاح این نیروها در مستند یاد شده، ضعف نظامیان انگلیسی را به نمایش گذاشت و بر ابهت ایران اسلامی افزود.

     

  • +"زخم پیوار" مستندی در خصوص شیعیان مظلوم پاراچنار

    سهیل کریمی در مستند "زخم پیوار" به صورت مستقیم مظلومیت شیعیان پاراچنار پاکستان را که از طرف طالبان، گروه های وهابی و ارتش پاکستان مورد حمله قرار دارند را نشان داده است. وی این سفر پرمخاطره را آبان ماه 1389 به همراه گروهش به آن منطقه انجام داده بود. سهیل کریمی برای شکستن بایکوت خبری و محاصره رسانه‌ای منطقه جنگ‌ زده پاراچنار، علی‌رغم تمامی مشکلات و ابهامات، در نهایت با تلاش ستودنی به این دیار فراموش شده سفر کرد و پس از چندی اقامت در حلقه محاصره وهابیون، با کوله باری از ناگفته‌ها، به ایران اسلامی بازگشت تا زبان گویای برادران مصیبت‌زده اما مقاوم شیعه در پاراچنار باشد.
    مراسم نمایش و رونمایی از این مستند در 20 بهمن ماه 1390 در تالار رودکی با حضور اهالی فرهنگ و رسانه برگزار شد.
     
    قرار گرفتن 500 هزار نفر شیعه در میان نزدیک به 20 میلیون نفر وهابی 
    کریمی درباره سفر خود به پاراچنار گفت: «به نظر من پاراچنار چکیده همه آن چیزهایی است که در انقلاب، آرمان ما بود، مظلومیت، حماسه، فدا شدن برای اهل بیت، تلاش برای انقلاب اسلامی، دغدغه آرمان فلسطین را داشتن و .... مجموعه این ارزش‌ها را در پاراچنار دیدم.» 
    او درباره موقعیت این منطقه گفت: «بیشترین وهابیون جهان در پاکستان مستقر هستند و بیشتر امور پاکستان در دست سلفیون است. یکی از بزرگترین دانشگاه‌های پاکستان که در اسلام آباد قرار دارد دانشگاهی به نام "سلفیه" است که علاوه بر آموزش علوم جدید به دانشجویان، مسائل و عقاید سلفی‌گری نیز به آنها تدریس می شود، پاراچنار هم با داشتن نزدیک به 500 الی 600 هزار نفر شیعه در میان یک منطقه وهابی‌نشین قرار گرفته است؛ در شمال با استان های وهابی نشین لوگر، پکتیا، ننگرها و خوست افغانستان همسایه است و در جنوب با مناطق پیشاور و وزیرستان که اتفاقاً آنها هم وهابی‌نشین هستند؛ بنابراین 500 هزار نفر شیعه در میان نزدیک به 20 میلیون نفر وهابی قرار دارند؛ البته اینها را نباید با اهل سنت آنجا اشتباه گرفت؛ به عنوان مثال قوم جاجی که سنی مذهب هستند و به اهل بیت علیهم السلام هم بسیار علاقه مند می باشند کمک های زیادی به مردم پاراچنار می کنند ولی همان ها هم از طرف وهابیون تحت فشار هستند به حدی که مسجد قوم جاجی که از طرف شیعیان پاراچنار به آنها اهدا شده بود را وهابیون به زور از این قوم گرفته و تبدیل به سنگر برای خودشان کردند.»
     
  • +مشاهدات کریمی از حوادث سوریه در مستند "فتنه شام"

    سهیل کریمی در فروردین ماه 1391 برای ساخت مستند "فتنه در شام" عازم سوریه شد. او درباره ساخت این مستند گفت: «در ساخت "فتنه شام" با طیف‌های مختلفی مصاحبه کردم تا این نگاه بی‌طرفانه در کار وجود داشته باشد. راوی فیلم من خودش یک بعثی اخراجی‌ و معارض است. با تلاش دوستان سوریه‌ای با موافقان و مخالفان مصاحبه کردم، در این مستند در مجموع حدود 40 مصاحبه انجام دادم و برخی دوست نداشتند تصویرشان در فیلم باشد و ما هم یک جوری کار کردیم که مشکلی بر‌ایشان ایجاد نشود.» 
     
    اطلاع رسانی تلویزیون سوریه دقیق و سریع بود
    سهیل کریمی در مشاهدات خود از سوریه در ابتدای سال 1391 که برای ساخت مستند "فتنه شام" به آنجا رفته بود، در تمجید از روش‌های اطلاع ‌رسانی حکومت سوریه گفت: «سوریه 3 شبکه تلویزیونی بسیار فعال به نام‌های سوریه، الاخباریه و الدنیا دارد. این شبکه‌ها بدون اغراق، سخت مشغول روشنگری هستند. مثلاً اگر در القزاز در ریف دمشق انفجاری رخ می‌داد که به فرض من 40، 50 دقیقه بعد از وقوع، آنجا بودم، شبکه الدنیا، 10 دقیقه بعد با تمام امکانات SNG و سیستم‌های پخش مستقیم آنجا بود و به صورت مستقیم آن را پخش می‌کرد. یعنی انفجار که اتفاق افتاده بود و هنوز آتش خاموش نشده و بیش از 100 جنازه در آنجا تکه تکه شده یا در حال جزغاله شدن بود، بلافاصله تصاویر آن پخش می‌شد و اطلاع‌ رسانی دقیق و سریع بود بنابراین شبکه‌های داخلی سوریه به دنبال وقوع اتفاق، سریعا در محل حاضر می‌شدند و به صورت زنده اطلاع‌ رسانی می‌کردند، یعنی قبل از اینکه دشمن بخواهد اطلاع‌ رسانی کند خبر را مستقیما با مخاطب در میان می‌گذاشتند. در سوریه افرادی که کشته شده بودند را‌‌ همان زمان در تلویزیون نشان می‌دادند تا جایی که پدری در تلویزیون خودرویی، پسرش را دیده بود که منفجر شده و زود خود را به محل رسانده بود و به دنبال پسرش می‌گشت.»
     
    تظاهرات پنجاه نفره‌ دو دقیقه‌ای را به صورت گسترده بازتاب می‌دادند
    کریمی در ادامه به توصیف "تظاهرات اعتراضی" در سوریه و نحوه انعکاس آن در رسانه‌های جهان پرداخت: «درگیری‌ها وجود داشت اما تظاهرات به آن شکل خاص و تعریف شده نبود مثلا در "ریف" اگر تظاهرات می‌شود ظرف مدت 2 دقیقه 50 نفر به خیابان‌ها می‌آیند و شعار می‌دهند و بعد از آن هم پراکنده می‌شوند و اسم این حرکت را تظاهرات می‌گذراند.
    آن‌ها (رسانه‌های عربی و غربی) همین حضور چند دقیقه‌ای این 50 نفر را از زوایای مختلف و با موبایل فیلمبرداری می‌کنند و به نام تظاهرات گسترده در نقاط مختلف سوریه جا می‌زنند و جالب اینکه این گاف‌ها را شبکه‌های سوری خوب نمایش می‌دهند.
    نکته دیگر اینکه شبکه‌های خود سوریه در برنامه‌های روشنگرانه و افشاکننده‌شان با سند و مدارک غیر قابل خدشه ثابت کردند نمایی که به عنوان محل اعتراض مخالفان سوریه به نمایش درآمده در اصل لوکیشنی واقع در دوحه پایتخت قطر است! در حقیقت در قطر راهپیمایی علیه بشار را صحنه‌سازی کرده بودند.»
     
  • +حضور دوباره در سوریه همراه با 3 مستند دیگر

    سهیل کریمی در مردادماه 1392 در خصوص دومین حضور خود در سوریه و پروژه‌های در دست ساختش در ارتباط با این کشور گفت: «من مدت طولانی در سوریه بودم و به همین دلیل توانستم چندین پروژه مختلف را تعریف و انجام دهم. یکی از این پروژه‌ها تکمیل پروژه ناتمام "فتنه‌ شام" بود که نیاز داشتم تا حتما در برخی مناطق مثل اردوگاه اسرا حضور داشته باشم و به خصوص در "لاذقیه" که اردوگاه شیعیان و اهل سنت بود که از حلب آواره شده بودند تصاویر خوبی بگیریم و کار دیگر پروژه "زیتون تلخ" است که کار موسیقی و ضبط تصاویر آن در یکی از روستاهای جنوب حلب به نام "مالکیه" که فجایع بزرگی توسط شورشیان صورت گرفت انجام شد.»
     
    42 روز حضور در مناطق جنگی
    کریمی در خصوص مدت زمان حضورش در سوریه گفت: «سال گذشته حدود دو ماه در سوریه حضور داشتم اما بیشتر در شرایط مدنی و شهری بودم اما در سری دوم 42 روز را کاملا در مناطق جنگی و درگیری‌ها حضور داشتم. در این سفر در عملیات شهر "احمدیه" که منجر به آزادسازی این شهر شد یا در عملیات‌های خود شهر حلب که در چندین مورد منجر به فتح بخش‌های مهمی از این شهر و ریف یا حومه آن شد حضور داشتم و در تمام این 42 روز درگیر عملیات بودیم.»
     
    المپیک آدم‌کشی در سوریه
    این مستندساز با تاکید بر اینکه نبرد سوریه یکی از پیچیده‌ترین جنگ‌های دنیا است، گفت: «نوع جنگ سوریه و آدم‌هایی که در این جنگ شرکت کرده‌اند بسیار متنوع است و به تعبیر من امروز در سوریه شاهد المپیک آدم‌کشی هستیم یعنی کشوری که نقطه مقابل آن نیروهایى از بیش از 20 کشور دیگر قرار دارند و علیه مردم آن کشور دارند می‌جنگند و واقعا در سوریه المپیک آدم‌کشی برپا شده است.» 
     
    برخی تصاویر در این مستندها نیاز به مجوز دارند
    او در شهریوماه 1392، با اشاره به تولید 4 مستند در مورد سوریه و آماده بودن آنها گفت: «تولید این آثار تمام شده اما هنوز تدوین نشده است. برای تدوین آنها باید از سیستم‌های امنیتی سوریه اجازه گرفته شود. برخی تصاویری که در این مستندها وجود دارد نیاز به مجوز دارند.‌ "فتنه شام" در مورد ماهیت این فتنه و حواشی آن است. در این مستند با شخصیت‌های سیاسی و مذهبی روسیه، لبنان و سوریه گفت‌وگو کردیم. مستند "همه بچه‌های سیداعلا" مستندی از نیرو‌های خط شکنی است که به دشمن حمله می‌کردند. من در عملیات‌هایی همراه آنها بودم. پس از این عملیات با تک تک افراد حاضر در حمله درباره فرمانده آنها که مردی به نام سیداعلا بود صحبت کردم.
    مستند "ما چند نفر" درباره گروه ویژه ای است که عملیات‌هایی خاص انجام می‌دادند. این مستند و "همه بچه‌های سید اعلا" محرمانه است و نشان دادن همه تصاویر آن مقدور نیست. مستند "زیتون تلخ" درباره جنایت‌هایی است که نیروهای شورشی در روستایی در منطقه‌ای از جنوب استان حلب انجام دادند.»
     
  • +سهیل کریمی و ساخت مستندی با موضوع ایران هسته ای

    سهیل کریمی مستند "5+1 کوچکتر از یک" با موضوع ایران هسته‌ای را سال 1391 از مسکو آغاز کرد و همپای مذاکرات پیش رفت و تا اسفند ماه 1392، 70 درصد این مستند که شامل: اجلاس آلماتی، ژنو یک و دو و وین در دولت یازدهم نیز به تصویر کشیده شده‌ است. گفت‌وگو با شخصیت‌های سیاسی و کارشناسان رسانه‌ای و خبری همچون محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه دولت یازدهم، سخنگوی کاترین اشتون، معاون وزیر امور خارجه آمریکا و خبرنگار ارشد یورونیوز از بخش‌های متفاوت این مستند است.
     


ویرایش این مطلب، یا ارسال نظر