رفیق حریری

 

رفیق حریری، سیاستمدار، فعال اقتصادی و نخست وزیر سابق لبنان بود که در حادثه تروریستی کشته شد. کشته شدن رفیق حریری فضای لبنان را به هم ریخت و موافقان و مخالفان بسیاری را در عرصه تحولات سیاسی لبنان برانگیخت.

 


امتیاز دهی به مطلب:
 

به اشتراک گذاری مطلب:
ارسال به دوستانارسال به دوستان
  • -زندگینامه

    رفیق بهاءالدین حریری، (رفیق بهاءالدین الحریری) در سال 1944میلادی در شهر "صیدا" واقع در جنوب لبنان متولد شد. تحصیلات اولیهٔ خود را در لبنان و تحصیلات دانشگاهی را در رشته بازرگانی در دانشگاه عربی بیروت به پایان رساند. وی از مسلمانان اهل سنت بود و تا قبل از ورود به سیاست به عنوان یکی از بزرگ‌ترین سرمایه‌داران عرب فعالیت خود را در زمینه‌های ساختمان‌سازی و هتل‌سازی و خرید سهام ادامه می‌داد.

    حریری از سال 1982 به موازات فعالیت اقتصادی وارد فعالیت‌های سیاسی شد و به عنوان نماینده پارلمان و سپس به عنوان نخست وزیر انتخاب شد. وی در دوران فعالیت سیاسی خود در کابینه‌های مختلف حضور داشت که پنجمین و آخرین کابینه وی در آوریل 2003 میلادی شکل گرفت اما با انتخاب مجدد امیل لحود به ریاست جمهوری لبنان، در اکتبر 2004 از نخست وزیری استعفا داد. حریری در 14 فوریه 2005 در یک حادثه تروریستی به همراه 22 نفر از همراهانش کشته شد.

     

  • +فعالیت‌های اقتصادی

    رفیق حریری به موازات تحصیلات دانشگاهی‌اش در بیروت، به عنوان حسابدار در یکی از شرکت‌های خصوصی لبنان به فعالیت پرداخت. 
     
    یکی از بزرگ‌ترین سرمایه‌داران عرب
    حریری به عنوان معلم به عربستان سعودی عزیمت کرد و پس از 6 سال اقامت در عربستان در سال 1970 میلادی به لبنان بازگشت و شرکت "سی کونیست" را بنیان‌گذاری کرد. رفیق حریری، سپس با شرکت فرانسوی "اوجیه" در هتل‌سازی طائف عربستان مشارکت کرد و بعد از آن نیز شرکت سعودی "اوجیه سعودی" را تأسیس نمود. در سال 1987 وی تابعیت عربستان را دریافت کرد و از آن سال به عنوان یکی از بزرگ‌ترین سرمایه‌داران عرب فعالیت خود در زمینه‌های ساختمان‌سازی و هتل‌سازی و خرید سهام را آغاز کرد.
    رفیق حریری در دوران حیاتش چندین شرکت در عربستان سعودی تأسیس و نیز سهام "بانک دریای مدیترانه"، "بانک لبنانی عربستان" و "بانک عربی" و شرکت "آندوسویز" را خریداری کرد. وی همچنین در سال 1981 مجله "المستقبل"، "صوت العروبه" و "النهار" را خریداری کرده و رادیو "الشرق" را نیز تأسیس نمود و بعدها تلویزیون المستقبل را نیز تأسیس کرد.
     
  • +فعالیت‌های سیاسی

    رفیق حریری از سال 1982، به موازات فعالیت اقتصادی وارد فعالیت‌های سیاسی شد و به عنوان نماینده پارلمان و سپس به عنوان نخست وزیر انتخاب شد. حریری اولین بار در اکتبر سال 1994 میلادی در دوران ریاست جمهوری الیاس هراوی به نخست وزیری انتخاب شد که کابینه وی 30 وزیر داشت. 
    حریری در ماه می سال 1995، مجدداً مأمور تشکیل کابینه جدید شد. دولت حریری در پی عملیات "خوشه‌های خشم رژیم صهیونیستی" در نوامبر 1996 استعفا داد و پس از انتخابات پارلمانی در سال 1996، سومین کابینه خود را در 7 نوامبر تشکیل داد که تا پایان دوران ریاست جمهوری هراوی و انتخاب لحود در پائیز 1998 میلادی ادامه یافت. اما چهارمین کابینه وی دو سال پیش از خروج وی از قدرت و بلافاصله پس از پیروزی وی در انتخابات مجلس در اکتبر سال 2000 تشکیل شد و پنجمین و آخرین کابینه وی در آوریل سال 2003 میلادی شکل گرفت که در اکتبر 2004 استعفا داد.
     
    اختلاف با رئیس جمهور و استعفا از نخست وزیری
    پس از آنکه امیل لحود در سال 1998 میلادی به ریاست جمهوری لبنان رسید، رفیق حریری به مدت دو سال، تا انتخابات مجلس در سال 2000 که پیروزی قاطعی را در بیروت به دست آورد، با وی به معارضه پرداخت. حریری، نخست وزیر وقت لبنان، پس از قریب به دوازده سال حضور در کابینه‌های مختلف این کشور از مقام خود کناره‌گیری کرد و متن استعفانامه خود را تقدیم رئیس جمهور لبنان نمود. استعفای وی به دنبال یک دوره طولانی از تنش‌های پنهان و آشکار میان وی با رئیس جمهور صورت پذیرفت که آخرین آن‌ها انتخاب مجدد امیل لحود به ریاست جمهوری لبنان بود.
     
    دریافت جایزه افتخاری ویژه سازمان ملل در امر بازسازی لبنان
    حریری در سال 2004 در جریان همایش جهانی تمدن در بارسلونای اسپانیا، جایزه افتخاری ویژه سازمان ملل در امر بازسازی لبنان را دریافت کرد.

     

  • +ترور رفیق حریری

    رفیق حریری در 14 فوریه 2005 در اثر انفجار بر سر راه کاروان محافظان؛ به همراه  22 تن از همراهانش کشته شد؛ روزی که مواضع جدید وی در مورد خلع سلاح حزب‌الله در روزنامه‌های صبح چاپ شد. ترور وی منجر به جریان موسوم به "انقلاب سدر" از سوی جانشینان وی شد. تحقیقات درباره قتل وی همچنان ادامه دارد و زیر نظر شورای امنیت سازمان ملل متحد پی‌گیری می‌شود.

     

  • +حواشی پس از ترور

    خروج اجباری سوریه از خاک لبنان
    پس از ترور رفیق حریری، سوریه مجبور به ترک خاک لبنان گردید و آمریکا و فرانسه و انگلستان و اسرائیل از خروج سوریه بهره‌برداری سیاسی و نظامی کردند.
    در چهار سال ابتدایی پس از ترور وی یعنی تا سال 2010، انگشت اتهام دادگاه به سوی سوریه نشانه رفته بود. در این رابطه چهار افسر سوریه‌ای چهار سال بازداشت بودند و پس از آن با تغییر جهت‌گیری دادگاه تبرئه شدند. همچنین سازمان امنیتی مشترک لبنان و سوریه به واسطهٔ رأی این دادگاه از لبنان اخراج شدند.
     
    افشاگری حزب الله لبنان از دخالت اسرائیل در ترور حریری
    پس از سال 2010 جهت‌گیری دادگاه به سمت اتهام به حزب الله لبنان متمایل شد. در دوره‌های مختلف با پر رنگ شدن شایعه صدور دادخواست، اوضاع داخلی لبنان آشفته می‌شد. در طول سال 2010 کشورهای سوریه و عربستان سعودی برای یافتن راه حل این معضل به همکاری پرداختند که با افزایش فشارهای خارجی، عربستان سعودی از این جریان کناره‌گیری کرد.
    با ادامه تحولات و درخواست پرونده‌های پزشکی چند هزار بانوی لبنانی از سوی دادگاه بین المللی، حزب الله لبنان دست به افشاگری پشت پرده این دادگاه زد. سید حسن نصرالله، دبیر کل حزب الله لبنان، در سخنرانی در این رابطه گفت: «هر چه به مأموران دادگاه تحویل داده شود مستقیماً به اسرائیل خواهد رفت؛» و از مردم خواست از این پس به هیچ‌وجه با مأموران همکاری نکنند.
    حزب الله همچنین طی یک کنفرانس خبری با افشای تصاویر هواپیماهای جاسوسی اسرائیل که در حال رصد منازل و مسیرهای عبور و مرور رفیق حریری بودند، احتمال دست داشتن اسرائیل در این ترور را به مراتب تقویت کرد.
     
  • +بیانات حضرت آیت الله خامنه ای در دیدار با رفیق حریری

    بخشی از بیانات مقام معظم رهبری در دیدار با رفیق حریری، نخست‌وزیر وقت لبنان چنین است: «جمهوری اسلامی ایران به شدت علاقه‌مند به سرنوشت فلسطین و لبنان است و از نقش دولت لبنان در تقویت مقاومت اسلامی تجلیل می‌کند و آن را عامل مضاعفی برای برقراری روابط صمیمی و کاری با دولت دوست خود در لبنان می‌داند.»
    این سخنان نشان‌دهنده علاقه متقابل و رابطه‌ای صمیمی و استراتژیک بین جمهوری اسلامی و دولت لبنان و شخص رفیق حریری است. به اعتراف خود رفیق حریری، ایران تأثیر بسیار زیادی در خروج اشغالگران صهیونیست و حفظ ثبات و آرامش در این کشور داشته است. او پیش‌تر در دیدار با رهبر معظم انقلاب گفته بود: «خروج اشغالگران صهیونیست از لبنان نتیجه مقاومت دولت و ملت و حمایت‌های کشورهای دوست از جمله ایران است.»
     


ویرایش این مطلب، یا ارسال نظر