بنیامین نتانیاهو

 

بنیامین نتانیاهو، رهبر افراطی حزب لیکود، از احزاب راست‌گرای اسرائیل، که پس از انتخابات پارلمان رژیم صهیونیستی به سمت نخست وزیری این رژیم رسید، وی تنها نخست ‌وزیر تاریخ اسرائیل است که در سرزمین های اشغالی به دنیا آمد.

 


امتیاز دهی به مطلب:
 

به اشتراک گذاری مطلب:
ارسال به دوستانارسال به دوستان
  • -زندگینامه

    بنیامین نتانیاهو، ملقب به "بی بی"، یک سال پس از تشکیل دولت یهودی در سرزمین فلسطین، در 21 اکتبر سال 1949 در "تل آویو" متولد شد. وی دوران كودكی را در بیت‌المقدس سپری كرده و تحصیلات دبیرستان را در آمریكا گذراند. وی مدرک دکترای خود را از دانشگاه "هاروارد" در رشته علوم سیاسی کسب کرد. در سال 1967 به فلسطین اشغالی بازگشت و فوراً به ارتش پیوست و در یگان ویژه تكاوری به فراگیری فنون نظامی پرداخت. نتانیاهو طی سالهای 1984 تا 1988 سفیر رژیم‌صهیونیستی در سازمان ملل شد. در سال 1988 معاون وزیر امور خارجه و از سال 1991 نیز معاون "اسحاق شامیر" نخست وزیر رژیم‌صهیونیستی بود. نتانیاهو طی سالهای 1996 تا 1999 به عنوان نهمین نخست وزیر رژیم‌صهیونیستی انتخاب شد و همزمان مسئولیت "وزارت مسکن" را نیز در دست داشت. وی در سال 2002 به منصب وزارت خارجه این رژیم منصوب شده و در سال 2005 از کابینه "شارون" کناره گیری کرد. سرانجام در تاریخ 20 فوریه 2009 میلادی، "شیمون پرز"، رئیس رژیم صهیونیستی از بنیامین نتانیاهو، درخواست کرد تا در مقام نخست‌وزیر، دولت جدید اسرائیل را تشکیل دهد.

     

  • +خانواده

    مادر نتانیاهو زیلا و پدر او پروفسور "بن‌زیون نتانیاهو" (مدرس رشته تاریخ در آمریکا) است. بنیامین، در "اورشلیم" بزرگ شده و خانواده او بین سال‌های 1956 تا 1958 و دوباره بین 1963 تا 1967، مدتی در ایالت متحده آمریکا زندگی کردند.
    "یوناتان"، برادرش که از فرماندهان عملیاتی یگان ویژه سایرت متکل بود، در تاریخ 4 ژوئیه 1976 میلادی و در جریان عملیات آزادسازی مسافران اسرائیلی هواپیمایی فرانسه که توسط چریک‌های فلسطینی به گروگان گرفته شده و به اوگاندا منتقل شده بودند، کشته شد. وی از قهرمانان ملی در اسرائیل به شمار می‌ رود.

    پیشینه تاریخی خانواده
    در سال 2011، شبكه دو تلويزيون رژيم صهيونيستی در خبری اعلام كرد كه بنيامين نتانياهو، نخست‌ وزير اين رژيم در سال 1949 در شهر "حالوف" واقع در شمال "سودان" به دنيا آمد.
    اسم واقعی نتانياهو، "عبدالرحمن شائول" است و شناسنامه سودانی دارد. بر اساس اين گزارش، نزديكان نتانياهو پوستی تيره همانند آفريقايی‌ها دارند و خانواده وی از خانواده‌های متمول و ثروتمند "سودان" بودند كه اراضی زيادی در "سودان" دارند.
    خانواده نتانياهو در زمينه تجارت، واردات و صادرات شهرت زيادی دارند. زمانی كه جعفر المنيری، رئيس‌جمهوری سودان شد، خانواده نتانياهو مجبور به مهاجرت به اراضی اشغالی شدند چرا كه المنيری خريد و فروش الكل و مشروبات را منع كرد. برخی از افراد خانواده وی نيز تصميم گرفتند به آمريكا بروند. نتانياهو در زمان نوجوانی و در سن 15 سالگی به اراضی اشغالي مهاجرت كرده و نام خود را تغيير داد و در زمانی كه جذب ارتش شد، زبان عربی را به خوبی فرا گرفت.

    ازدواج و فرزندان
    نتانیاهو، در طی سال‌هایی که در بوستون تحصیل ‌کرده، با همسر اولش "میریام وایزمن " در سال 1972 ازدواج کرد. ثمره این ازدواج فرزندی به نام "نوا" بوده که سرانجام در سال 1978 از یکدیگر طلاق گرفتند.
    وی سپس در سال 1981 میلادی با زنی غیریهودی به نام "فلور کیتس" ازدواج کرد ولی رابطه آنها در سال 1984 میلادی به اتمام رسید. سرانجام وی در سال 1991 با " سارا بن آرتزی" ازدواج کرده و "یائیر" پسر نتانیاهو، ثمره این ازدواج است.
    "یائیر نتانیاهو"، با دختری غیر یهودی به نام "ساندرا لیکانگر" که نروژی است و در اسرائیل مشغول تحصیل بوده ارتباط داشته که همین امر به شدت مورد انتقاد مقامات رژیم صهیونیستی قرار گرفت.

     

  • +تحصیلات

    نتانیاهو دوره دبیرستان خود را در آمریکا و به همراه پدرش "بنزیون نتانیاهو" پشت سر گذاشته و در سال 1967 به سرزمین های اشغالی بازگشت. وی پس از مدتی دوباره در سال 1972 به آمریکا بازگشته و تحصیلات خود را در مؤسسه فناوری ماساچوست آغاز کرد.
    در پی جنگ 1973 به اسراییل بازگشته و به نیروهای ارتش پیوست. وی پس از پایان جنگ راهی "بوستون" شده و کارشناسی خود در رشته معماری را به پایان رساند، و مدرک کارشناسی ارشد در رشته مدیریت اجرایی را از دانشگاه "‌ام‌آی‌تی" دریافت کرد، و سرانجام دکترای خود را از دانشگاه "هاروارد" در رشته علوم سیاسی کسب کرد.
     

  • +پیوستن به ارتش

    نتایناهو، در سال 1967  با ورود به فلسطین اشغالی به عضویت یگان ویژه ضد ترور "سایرت متکل" (وظیفه شناسایی و ترور مبارزان فلسطینی) درآمد و به فراگیری فنون نظامی پرداخت.
    وی  در چندین جنگ شرکت داشته، از جمله در عملیات فرودگاه بیروت در سال 1970 كه به هنگام ربوده شدن هواپیمای "سابانا " مجروح شده و سپس در جنگ شش روزه اعراب با اسراییل در سال 1967 و جنگ 6 اکتبر سال 1973 شرکت کرد.
    در سال 1972 نتانیاهو، ارتش را رها کرده اما با شروع جنگ "یوم کیپور" به علت شكست رژیم صهیونیستی، در سال 1973 به نیروهای ارتش در کانال سوئز و ارتفاعات جولان پیوسته و به درجه ژنرالی رسید.

     

  • +نتانیاهو در عرصه سیاست

    نتانیاهو، پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه هاروارد، در یک دفتر مشاوره مالی مشغول به کار شده و همچنین به فعالیت‌های اطلاعاتی اسرائیل در آمریکا پرداخت.

    نایب رییس هییت اعزامی به واشنگتن
    نتانیاهو، در سال 1982 به درخواست "موشه آرنز" (وزیر دفاع اسبق اسراییل) به عنوان نایب رئیس هیأت اعزامی این رژیم به "واشنگتن" رفت. این هیأت وظیفه بررسی نحوه همکاری استراتژیک آمریکا و اسراییل را بر عهده داشت.

    دوران وزارت
    "بی بی" به جز نخست وزیری رژیم صهیونیستی، معاون وزیر امور خارجه، معاون نخست وزیر، وزیر سلامت، وزیر امور بازنشستگان و وزارت استراتژی اقتصادی کابینه و نمایندگی اسرائیل در سازمان ملل را نیز در طول دوران خدمت در کارنامه سیاسی خود ثبت کرد.
    نتانیاهو در سال 1984، نماینده اسرائیل در سازمان ملل شده تا در صحنه بین المللی به حفاظت از منافع این رژیم در جامعه بین الملل بپردازد. شش سال بعد و با پایان ماموریتش در سازمان ملل، از حزب "لیکود" به "کنست" راه یافته و در سال 1988 معاون وزیر امور خارجه کابینه اسرائیل و در سال 1991 معاون نخست وزیر رژیم صهیونیست شد.
    از 1993 وی، به ریاست حزب "لیکود" رسیده و تا زمان نخست وزیری اش در سال 1996، رهبر اپوزیسیون داخلی این رژیم محسوب شد.
    بنیامین، از سال 1996 تا 1999 به عنوان نهمین نخست ‌وزیر رژیم صهیونیستی انتخاب شده و همزمان مسئولیت وزارت اسكان را نیز در دست داشت. وی هم چنین، در انتخابات سال 1999 رقابت را به حریف اصلی خود یعنی "ایهود باراک" رئیس حزب كار رژیم صهیونیستی واگذار كرد، اما همچنان به عنوان یک بازیكن فرعی در صحنه سیاسی رژیم صهیونیستی خود را نگه داشت.

    وزیر امور خارجه
    نتانیاهو در سال 2002 و هنگامی كه "آریل شارون" یکی از سران راستگرای رژیم صهیونیستی قدرت را در دست گرفت و بعد از استعفای "دیوید لوی" به منصب وزارت خارجه این رژیم منصوب شد.ه وی بعد از آن نیز از سال 2003 تا 2005 وزیر دارایی رژیم صهیونیستی شد.

    کناره گیری از کابینه شارون
    در سال 2005 بعد از اینكه نخست ‌وزیر وقت رژیم صهیونیستی "آریل شارون" كه خود یكی از افراطی‌ ترین سران اسرائیل بوده و به علت كشتار مردم فلسطین به "قصاب صبرا و شتیلا " معروف شده بود، طرح خروج از نوار غزه را مطرح كرد، مخالفت‌ها با سیاست شارون، به ویژه هنگام اجرای طرح عقب‌نشینی از غزه افزایش یافت.
    بنیامین نتانیاهو، وزیر دارایی و رهبر مخالفان شارون، به محض تصویب عملیاتی شدن طرح مذکور، در سپتامبر 2005 از کابینه "شارون" استعفا کرد. وی تلاش زیادی برای برگزاری انتخابات زودرس حزبی و کنار گذاردن "شارون" به انجام رساند که ناموفق بود.

    ریاست مجدد نتانیاهو بر حزب لیکود
    بعد از اینكه شارون در پی تشدید اختلافات با حزب لیكود در پی تصمیم به عقب‌نشینی یک ‌جانبه از غزه از لیكود خارج شد و حزب به اصطلاح میانه‌ رو "كادیما" را تاسیس نمود، نتانیاهو بار دیگر به ریاست لیكود برگزیده شده تا این حزب همچنان در مواضع افراطی خود باقی بماند.

     

  • +تشکیل دولت

    در تاریخ 20 فوریه 2009، "شیمون پرز"، رئیس جمهور رژیم ‌صهیونیستی، علی ‌رغم برتری عددی تعداد کرسی‌های پارلمانی "کادیما"، از نتانیاهو خواست تا در مقام نخست ‌وزیر، دولت جدید اسراییل را تشکیل دهد.
    در تاریخ اول آوریل 2009 میلادی، بنیامین نتانیاهو، کابینه جدید خود را به کنست معرفی کرد و با دریافت 69 رأی موافق، 45 مخالف، و یک رأی ممتنع و 5 غایب، موفق به گرفتن رأی اعتماد برای کابینه جدید اسراییل شامل 30 وزارتخانه شد.

    موضع نتانیاهو در قبال جنبش حماس
    نتانیاهو همواره از مخالفان هرگونه سازش و صلح با گروه های فلسطینی بوده و در سال 2008 نیز به شدت با آتش بس میان اسرائیل و حماس به مخالفت پرداخت. وی همچنین مخالف سرسخت راه حل تشکیل دو دولت اسرائیلی و فلسطینی بوده و هرگز دولتی فلسطینی را به رسمیت نشناخت.
    برنامه سیاسی حزب لیكود در زمان ریاست نتانیاهو به این صورت طراحی شد، در زمانی كه بحث تشكیل دو دولت فلسطینی و اسرائیلی در سرزمینهای اشغالی مطرح شده بود، این حزب به شدت با برپایی دولت فلسطینی مخالفت می‌كرد، آنها همچنین با انتقال اموال دولت منتخب فلسطین به ریاست‌ "اسماعیل هنیه" به غزه نیز مخالف بودند.
    افراط گرایی لیكود تا حدی بود كه آنها با به كارگیری كارگران فلسطینی از كرانه باختری و نوار غزه در بخش صهیونیست‌نشین فلسطین اشغالی نیز به شدت مخالف بودند. آنها همچنین طرح "نقشه راه " را به علت آنچه آن را نبود شریکفلسطینی قانونی می‌نامیدند، رد كرده و آن را فرسوده خواندند.
    بعد از این مواضع‌ افراطی بود كه جنبش مقاومت فلسطین (حماس) این موضع‌گیری‌ها را جنگ علیه ملت فلسطین قلمداد كرد.
    "سامی ابوزهری " سخنگوی این جنبش گفت: این "نه"ها در راستای ادامه تجاوزات اسرائیل علیه ملت فلسطین است و به معنی واقعی برنامه جنگی علیه ملت فلسطین را نشان می‌دهد.
    نتانیاهو مدعی شده بود: "كه كابینه به رهبری وی تنها كابینه رژیم صهیونیستی خواهد بود كه می‌تواند ابقای بلندی‌های جولان در دستان اسرائیل را تضمین كند و نخواهد گذاشت كه قدس اشغالی تقسیم شود."
    نتانیاهو در اظهارات تبلیغاتی خود گفته بود: "قدس هرگز بار دیگر تقسیم نخواهد شد، جاملا ( نام عبری جولان) نیز هرگز سقوط نخواهد كرد و در صورت پیروزی لیكود همچنان در دستان ما خواهد بود."

     



ویرایش این مطلب، یا ارسال نظر