اردشیر امیر ارجمند

 

اردشیر امیر ارجمند، مشاور و مسئول کمیته حقوقی ستاد انتخاباتی میر حسین موسوی در سال 88 و نویسنده بیانیه های اول تا هشتم وی در جریان حوادث بعد از انتخابات بود. وی برادر مسعود امیرارجمند، رئيس سازمان اطلاعاتی منافقين مستقر در پاريس است.

 


امتیاز دهی به مطلب:
 

به اشتراک گذاری مطلب:
ارسال به دوستانارسال به دوستان
  • -زندگینامه

    اردشیر امیرارجمند در سال 1336 در تهران متولد شد. وی در خانواده ای دیده به جهان گشود كه به اشرافیت طاغوت وابسته بود. از کودکی و نوجوانی تحت تأثیر فضای فرهنگی حاکم بر خانواده آثار نویسندگان روس مانند داستایوفسكى، ماكسیم گوركى، تولستوى و نویسندگان چپگرای ایرانی مانند شریعتى را مطالعه می کرد.

    اردشیر امیر ارجمند ریاست کمیته حقوقی ستاد انتخاباتی میرحسین موسوی در انتخابات ریاست‌ جمهوری سال 1388 را بر عهده داشت و در جریان اعتراضات پس از این انتخابات از مشاوران ارشد موسوی و نویسنده بیانیه ‌های اول تا هشتم وی بود.

     

    خانواده و بستگان

    مادر اردشیر امیر ارجمند "افسر محرم زاده" هوادار منافقین بود، "مسعود امیر ارجمند" برادر بزرگ وی از منافقین فعال در بخش اطلاعات شهر استراسبورگ فرانسه و خواهر بزرگش "نازی امیر ارجمند" کارمند حزب رستاخیز و "لیلی امیر ارجمند" از بستگان نزدیکش، منشی فرح پهلوی بود. برادر بزرگ امیر ارجمند نیز قبل از انقلاب توده ای بوده و منزل وی در زمان فعالیتهای نظامی منافقین در اوایل پیروزی انقلاب محل اختفای تعدادی از سران منافقین بود.

     

  • +تحصیلات

    وی در سال 1354 از دبیرستان کیهان تهران دیپلم ریاضی گرفت، بعد از آن موفق به دریافت مدرک لیسانس حقوق از دانشگاه ملی (شهید بهشتی) شد. دانشگاه ملی در واقع نخستین دانشگاه آزاد ایران بود که با شهریه دانشجویان بخشی از هزینه های خود را تأمین می کرد. دانشجویان این دانشگاه اغلب فرزندان اشراف رژيم طاغوت اعم از وابستگان به شبکه های فراماسونری و حزب صهیونیستی بهائیت، ارتشتاران، سناتورها، سران ساواک و... بودند. اساتید و کادر اجرائی دانشگاه نیز به نوعی وابسته به همین اشرافیت بودند.
    در چنین فضائی، ورود به این دانشگاه، بدون سفارش ویژه ساواک و اشرافیت مذکور ممکن نبود. یا حداقل ساواک و اشرافیت حاکم بر این دانشگاه می بایست نسبت به متقاضی ورود به دانشگاه حساسیت منفی نمی داشت.

    اردشیر امیر ارجمند، در سال 1358 در بحبوهه انقلاب اسلامی و تعطیلی دانشگاهها در انقلاب فرهنگی، راهی آمریکا و فرانسه شد ولی اقامت در فرانسه را ترجیح داد تا اینکه در سال 1360 كارشناسى ارشد حقوق بين الملل را از دانشگاه استراسبورگ فرانسه دریافت کرد. وی سالهای بعد نیز در این دانشگاه ماند و با هزینه معاونت حقوقی دفتر نخست وزیری میر حسین موسوی در سال 1369 دكتراى دولتى حقوق بين الملل را اخذ کرد. وی همزمان دوره های حقوق بشر را در فرانسه طی کرد.
    وی در تأسیس دورهٔ کارشناسی ارشد رشته "حقوق بشر" در دانشگاه شهید بهشتی و همچنین اعطای کرسی "حقوق بشر، صلح و دموکراسی یونسکو" به عنوان تنها کرسی در این زمینه در منطقه خلیج فارس و خاورمیانه از سوی یونسکو به دانشگاه شهید بهشتی نقش داشت. از دیگر فعالیتهای وی می توان به تدوین حقوق شهروندی در دولت سید محمد خاتمی اشاره کرد.

     

  • +ارتباط با لژهای فراماسونری

    برخی رسانه ها مدعی شده بودند که اردشیر امیر ارجمند، برادر لیلی امیر ارجمند، دوست صمیمی فرح دیبا (پهلوی) است. به نظر میرسد ارتباطات امیر ارجمند با کانونهای استکباری و شبکه های جاسوسی برون مرزی، آن قدر قابل توجه است که نیازی نیست برای سیاه نشان دادن سوابقش، وی برادر لیلی امیر ارجمند معرفی شود. در اين مجال اشاره ای کوتاه به سوابق لیلی و برادرش خواهیم داشت:
     
    لیلی امیر ارجمند
    نام خانوادگی لیلی امیر ارجمند، "جهان آرا" است. لیلی، در دوره تحصیلات دانشجویی با فرح پهلوی، دوست بود. او ظاهراً با ارتداد از اسلام کاتولیک شده بود. اما اساساً به هیچ دینی معتقد نبود. مادر محمد رضا پهلوی در خاطراتش او را مروج فسق و فجور در اطراف فرح قلمداد می کرد. 
    این فرح نبود که پس از ازدواج با محمدرضا پهلوی، به دلیل سابقه دوستی با لیلی موجب ترقی او شد، بلکه پیشرفت لیلی به آن سبب بود که وی و خانواده اش شخصاً شخصیت قابل توجهی برای شبکه های جاسوسی بودند. شبکه های جاسوسی آمریکا، شوروری، چک و اسلواکی، ایتالیا و فرانسه لیلی را به مثابه چشم و گوش خود در اطراف فرح می دانستند. 
    مادر لیلی، "ناهید شاهرخ"، متولد بلژيک و کارمند موزه ایران باستان و مرتبط با شبکه جاسوسی بود. پدرش "عبدالله جهان آرا" کارمند دارائی بود. لیلی یک خواهر داشت که شوهر او سرهنگ شیخ الاسلامی، ریاست ساواک رشت را برعهده داشت.
    لیلی در سال 1345 پس از جدا شدن از همسر نخست خود با "حسینعلی(شاهرخ) امیر ارجمند" ازدواج کرد و عروس خانواده امیر ارجمندها شد. از این پس بود که بیشتر به لیلی امیر ارجمند شهرت یافت. شاهرخ امیر ارجمند، استاد فیزیک دانشگاه تهران بود وی با حمایت "دکتر نهاوندی" رئیس فراماسونر دانشگاه تهران در این دانشگاه به مشاغل عالی رسید و در زد و بندهای ساخت و ساز، سرمایه ای به هم زده بود.
    لیلی امیر ارجمند، شخصیت محوری چندین شبکه جاسوسی بود. وی غیر از ارتباط با دربار و شبکه های جاسوسی، مأموریتهای اداری هم داشت. ارتشبد فردوست احتمال میدهد که لیلی جهان آرا در سال 1342 برای پایان نامه تحصیلی خود، مدتی را در آمریکا گذرانده و به سیا، موساد یا "MI6" پیوسته باشد. همچنین لیلی امیر ارجمند ارتباط مشکوکی با عناصر سفارتهای مجارستان، چک اسلواکی ، روسیه و .. برقرار کرده بود. بر اساس اطلاعات فنی و انسانی اداره کل هشتم ساواک (ضد جاسوسی) وی از طریق روابط غیر اخلاقی با دیپلماتهای بلوک شرق همانند مجارستان، لهستان، چک و اسلواکی و... مأموریتهای خود را انجام می داد. 
     
    امیر جهان آرا
    دکتر امیر جهان آرا، (برادر لیلی جهان آرا معروف به لیلی امیر ارجمند) از نخستین اساتید دانشگاه ملی بود. وی از اعضای لژهای فراماسونری، مورد وثوق ساواک و از مؤسسان دانشکده معماری و شهرسازی بود. امیر جهان آرا، جوانان مستعد را برای عضویت در لژهای فراماسونری و مأموریتهای فوق العاده رژیم پهلوی، معرفی می کرد. در همین زمان اردشیر امیر ارجمند كه از بستگان او بود، در مقطع کارشناسی دانشکده حقوق دانشگاه ملی تحصیل می کرد.
    این درست زمانی بود که میر حسین موسوی، حسن آلادپوش، محمد علی نجفی، عبدالعلی بازرگان و نديمی که همگی عضو شرکت مهندسان سمرقند بودند در دانشکده معماری شاگردان او بودند.
     
  • +امیر ارجمند و مدیریت واحد حقوق بشر یونسکو در ایران

    اردشیر امیرارجمند، پس از پایان جنگ 8 ساله عراق علیه ایران به کشور بازگشت. وی با درجه دانشیاری در دانشگاه شهید بهشتی مشغول به تدریس شد و همزمان مسئولیت تأسیس و مدیریت نخستین واحد حقوق بشر در خاورمیانه را زیر نظر یونسکو در این دانشگاه بر عهده گرفت. این گروه، به عنوان تنها گروه حقوق بشر در خاورمیانه و مجرای گردآوری گزارشهایی درباره نقض حقوق بشر در ایران، بود.

     

  • +سوابق و مسئولیتها

    مشاور دفتر خدمات حقوقى بین المللى نهاد ریاست جمهورى

    عضو انجمن حقوق بین الملل لندن

    عضو انجمن ایرانى حقوق بشر

    عضو انجمن ایرانى اخلاق در علوم و فناورى

    عضو جمعیت توسعه علمى ایران

    عضو كمیته ملى اخلاق زیستى

    عضو انجمن ایرانى دوستان سازمان ملل متحد

    عضو انجمن ایرانى حقوق جزا

    عضو انجمن ایرانى حقوق بین الملل

    عضو شوراى علمى مركز پژوهش و اطلاع رسانى ریاست جمهورى (قبل از دولت نهم)

    عضو كمیسیون پژوهش و آموزش هیأت نظارت بر اجراى قانون اساسى (دوره خاتمی)

    عضو انجمن ایرانى جرم شناسى

    عضو هیات علمی دانشگاه تهران و هیات علمی مجتمع آموزشى قم

     

    سایر فعالیتهای اردشیر امیر ارجمند

    امیر ارجمند در تهیه و تدوین چندین طرح و لایحه درباره "حقوق شهروندى"، "اسرار دولتى"، "حریم خصوصى"، "رسانه های همگانى"، "سازمانهای غیردولتى"، "شوراها"، "حقوق متهمین و محكومین" و... در دوره اصلاحات نقش داشت.

    وی با اتکا به ریاست كرسى حقوق بشر دانشگاه شهید بهشتی، در مراکز علمی و حقوق بشری جهان به نمایندگی از ایران حضور می یافت. یکبار در اردیبهشت 87 (یک سال قبل از انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری) به دعوت مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام تحت مدیریت حسن روحانی در همایشی با عنوان "مفهوم شناسی نظم عمومی در نظام حقوقی" به ایراد سخنرانی پرداخت، وی گفت: «آنچه در کشور باعث لطمه به مشروعیت جامعه می شود فاصله ای است که بین ارزشهای مورد حمایت حکومت به عنوان ارزشهای اخلاقی و ارزشهایی که ضامن امنیت و تمامیت ارضی کشور و وجدان جمعی می باشد، افتاده است!»

     

  • +نقش اردشیر امیر ارجمند در اغتشاشات بعد از انتخابات سال 88

    پیوند رسمی اردشیر امیر ارجمند، با اغتشاشات بعد از انتخابات سال 1388 از آنجا آغاز گردید که با ورود میر حسین موسوی به صحنه انتخابات، اردشیر امیر ارجمند، به عنوان مشاور ارشد و رئیس کمیته حقوقی ستاد انتخاباتی میرحسین موسوی معرفی شد. وی قصد داشت پس از پیروزی میرحسین موسوی در انتخابات، نهادی به نام "معاونت حقوق بشر ریاست جمهوری" تاسیس کند.

    او همچنین تعدادی از دانشجویان و اساتید جوان دانشگاه شهید بهشتی را تشویق کرد که "ستاد حقوقی صیانت از آراء" را برای موسوی راه اندازی و مقدمات ادعای تقلب در انتخابات را گردآوری کنند.

    امیر ارجمند حتی با تکیه بر ارتباطات پیشین خود در معاونت حقوقی ریاست جمهوری، کوشید از نهاد ریاست جمهوری نیز مستنداتی علیه احمدی نژاد گردآوری کند. اما وقتی موسوی حتی یک برگ مستند از ادعای تقلب به شورای نگهبان ارائه نداد، ناتوانی امیر ارجمند بیش از پیش روشن گردید.

    امیر ارجمند، چون از منظر حقوقی نتوانست انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری را زیر سوال ببرد، با نگارش بیانیه های موسوی از یک سو و برنامه ریزی برای تجمعات و راهپیمایی های اعتراضی و سلسله آشوبهای سه شنبه های اعتراض آخر سال از سوی دیگر، در جهت اهداف فتنه گران گام برداشت. اوج این عصیان در 25 خرداد و 30 خرداد سال 1388 بود.

     

  • +دستگیری و فرار

    اردشیر امیر ارجمند یک روز پس از وقایع عاشورای سال 1388 در تاریخ 7 دی ماه بازداشت شد. وی بعد از بازداشت به جاسوسی برای سرویس اطلاعاتی موساد و همكاری با منافقین در جریان آشوب ها اعتراف کرد. 
    ششم دیماه سال 1388 مصادف با عاشورای سال 1431 اغتشاشگران سبز در حالی که تصاویر دو کاندیدای شکست خورده انتخابات دهم ریاست جمهوری را در دست داشتند، در چند خیابان تهران اقدام به آشوب، اهانت به قرآن و سیدالشهدا(ع) و برهم زدن نظم عمومی کردند. حمله به دسته‌های عزاداری و نمازگزاران ظهر عاشورا و آتش زدن خیمه های عزاداری از جمله اقداماتی بود که با صوت و کف زدن آنان صورت گرفت. اگر چه پیشتر نیز در 16 آذر نیز اقدام به پاره کردن و آتش زدن تصویر بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی کرده بودند. 
    اغتشاشگران در خیابان های آزادی، انقلاب، ولیعصر و کریم خان و همچنین اطراف دانشگاه تهران دست به آشوب زده و با به آتش کشیدن اموال عمومی و مردمی و همچنین هتک حرمت نمادهای حسینی، نظم عمومی را مختل کردند. آنها از فرصت مشغول شدن مردم به عزاداری، سوء استفاده کرده و اقدام به ایجاد اغتشاش، ناامنی و گستاخی به مقدسات کرده بودند.
    اغتشاشگران علاوه بر وارد آوردن خسارات فراوان به اموال عمومی، بسیاری از مغازه ها و چند خودروی نیروی انتظامی را به آتش کشیده بودند، آنها همچنین به مردم عادی و پرسنل نیروی انتظامی نیز حمله کرده بودند تا جایی که به مرگ چند شهروند بیگناه و جراحت تعدادی دیگر انجامیده بود. 
    سران فتنه در روزهای بعد با انتشار بیانیه هایی حمایت خود را از آشوبگران نشان دادند. در همین راستا مردم غیور ایران در حماسه 9 دی ماه (سه روز پس از عاشورا) انزجار خود را از آنها و حامیانشان ابراز نمودند. 
     
    فرار از ایران
    امیر ارجمند قبل از برگزار دادگاهش، موفق شد به بهانه مرخصی از زندان خارج شده و به کشور ترکیه فرار کند. وی از آنجا به فرانسه گریخت و از این كشور پناهندگی گرفت. 
    بر اساس گزارشی که سایت خودنویس در تاریخ 15 شهریور ماه سال 1390، با عنوان "روایت ویکی‌ لیکس از اولین روزهای خروج سخنگوی شورای هماهنگی از ایران" از اسناد منتشر شده توسط "ویکی لیکس" ارائه داد؛ یکی از گزارش‌های منتشر شده به دیدار اردشیر امیر ارجمند، مشاور ارشد میر حسین موسوی اختصاص یافته بود. بنا به این گزارش، اردشیر امیر ارجمند پس از خروج از ایران به ترکیه رفته و تلاش کرده بود خود را از آن طریق به فرانسه یا آمریکا برساند. در ترجمه بخش‌هایی از این گزارش آمده است:
    «در تاریخ 20 ژانویه با دکتر امیررجمند مشاور حقوقی رهبر مخالفان، میر حسین موسوی که پس از بازداشت از ایران فرار کرده است ملاقات کردیم. اردشیر غیر قانونی‌ به ترکیه وارد شده است ولی‌ اقامت فرانسوی معتبر دارد. از دولت آمریکا درخواست کرد که با تضمین امنیت وی را به یکی‌ از دو کشور فرانسه یا آمریکا ببرد. ما به ایشان توضیح دادیم که دولت آمریکا قادر به کمکی‌ نیست که ناقض قوانین آمریکا یا ترکیه باشد. به ایشان توضیح دادیم که ثبت نام به عنوان پناهجو برای یو ان اچ‌ سی‌ آر(‌نهاد پناهندگی سازمان ملل) را در نظر بگیرد. وی این پیشنهاد را به خاطر نگرانی از بازگشت به ایران رد کرد....
    امیر ارجمند به ما گفت که وی چندین هزار دلار به یک راه بلد داده است تا او را از مسیر کوه به ترکیه بیاورد. همچنین راه بلد یک مهر تقلبی از ورود به ترکیه به پاسپورت ایشان زده است. ما از چندین منبع از ورود ایشان مطلع شدیم، که یکی از فامیل ‌های ایشان (پسر عمو یا پسر خاله یا...) که در آمریکا استاد دانشگاه است...
    وی یک اجازه اقامت معتبر در فرانسه دارد. او به دنبال دیدار با کنسول فرانسه در استانبول است تا برای گرفتن وقت مصاحبه برای ویزای خانواده‌اش که در حال حاضر در ایران مخفی‌ هستند کمک کند...
    با این وجود امیر ارجمند به ما گفت نگران این است که زمانی‌ که قصد خروج از مرز ترکیه را دارد، مأمورین کنترل به خاطر مهر تقلبی او را دستگیر کرده و به ایران باز گردانند... او تقاضا کرد که اگر دولت آمریکا می‌تواند ترکیه را بدون گذراندن مراحل قانونی‌ ترک کند یا اینکه آمریکا با واسطه گری از برگرداندن او جلو گیری نماید... همچنین گفت که در آخر می‌ خواهد در آمریکا به جای  فرانسه اقامت کند. به خاطره اینکه همسر و فرزندانش کمی‌ به زبان انگلیسی‌ آشنایی دارند ولی‌ چیزی از فرانسوی نمی‌دانند...
    از او راجع به نقش آمریکا برای کمک سوال کردیم که گفت: «از مبارزه داخلی‌ ما کنار بایستید و طرف جنبش را  به صورت واضح نگیرید چون این بهانه به دست رژیم می‌دهد...
    وی از طریق دیدار با دیپلمات های آمریکایی تلاش کرد تا دولت آمریکا را راضی کند با تضمین امنیت، او را به یکی‌ از دو کشور فرانسه یا آمریکا ببرند. اما با این پاسخ مواجه شد که «دولت آمریکا قادر به کمکی‌ نیست که ناقض قوانین آمریکا یا ترکیه باشد.» امیر ارجمند در نهایت موفق به گرفتن اجازه اقامت معتبر در فرانسه شد.
     
  • +تاسیس شورای هماهنگی راه سبز امید

    هدف از تشکیل شورای هماهنگی راه سبز امید، ایجاد محلی در خارج از کشور برای مدیریت جنبش سبز بود. همانطور که امیر ارجمند، مؤسس این شورا، اذعان کرده است "قبل از حصر میر حسین موسوی ایده تشکیل این شورا مطرح شده بود تا اگر برای او مشكلی پیش آمد كارها ادامه پیدا كند."

    تحلیل برخی كارشناسان این است که حمایت صریح موسوی و كروبی از پروژه 25 بهمن 1389 یك برنامه ریزی انتحاری خارج از كشور بود كه در واقع هدفی جز حذف این دو نفر و انتقال رهبری آشوبگران به خارج از كشور را نداشت.

    در 25 بهمن 1389 در چهارراه قصر تهران فردی بالای یك جرثقیل بزرگ ساختمانی رفته و پرچم سبزی برافراشت، انتظار می رفت این آغاز یک حرکت از سوی حامیان فتنه باشد. در حالیکه چنین اتفاقی نیفتاد و نیروی انتظامی اعلام کرد که این شخص ادعا کرده برای انجام این کار پول زیادی دریافت کرده است این در حالی بود که چند تیم تروریستی كه با ماموریت كشته سازی از "جوانان سبزپوش" وارد تهران شده بودند دو سه روز قبل از این واقعه، دستگیر شده بودند.

    درواقع، اولین فعالیت شورای هماهنگی راه سبز امید در آستانه واقعه 25 بهمن 1389 شروع و از همان ابتدا اردشیر امیر ارجمند به عنوان سخنگوی این شورا معرفی شد. اردشیر امیر ارجمند اسامی شورا را به علت خطر امنیتی احتمالی اعلام نکرد اما بعدها فاش شد که رجبعلی مزروعی، محسن كدیور، مرتضی كاظمیان، "حمزه غالبی"، "اسماعیل گرامی مقدم" و "تقی كروبی" علاوه بر امیر ارجمد به عضویت شورا درآمدند.

     

  • +اقدامات شورای هماهنگی راه سبز امید

    درخواست از سران کشورهای عضو جنبش عدم تعهد برای عدم حضور در اجلاس تهران
    جنبش غیر متعهدها یا عدم تعهد یک سازمان بین‌المللی است که در سال 1961 میلادی در اوج جنگ سرد در بلگراد، پایتخت یوگسلاوی، تاسیس و شامل کشورهایی می‌ شد که به هیچ ‌یک از بلوک‌ های قدرت نظام جهانی وابستگی و تعهدی نداشتند.
    اجلاس آن هر سه سال یکبار در یکی از کشورهای عضو تشکیل می شود. شانزدهمین اجلاس سران کشورهای غیر متعهد در روزهای 9 و 10 شهریور 1391 در تهران برگزار شد.
    در آستانه برگزاری اجلاس جنبش عدم تعهد در تهران، شورای هماهنگی راه سبز امید در پیامی به سران کشورهای دعوت شده، ضمن وارد کردن اتهامات بی پایه و اساس به جمهوری اسلامی، مدعی عدم مشروعیت مردمی حکومت ایران شده و از آنها خواست برای ابراز حمایت جمعی خود از رهبران جنبش سبز از شرکت در اجلاس تهران خودداری کنند.
     
    ناکام ماندن نشست های سفیران سبز امید
    شورای هماهنگی راه سبز امید، هر ساله اقدام به برگزاری نشست های سالانه سیاسی و تخصصی با عنوان نشست سفیران راه سبز امید می کرد.
    نخستین نشست سفیران سبز امید از 1 تا 4 مرداد ماه 1390 در شهر پاریس، دومین نشست از تاریخ 22 تا 25 تیرماه 1391 در شهر گوتنبرگ سوئد و سومین نشست از 25 تا 27 بهمن ماه 1392 در شهر پاریس برگزار شد.
    در سومین نشست علی رغم دعوت از تعداد زیادی خبرنگار استقبال چندانی از این نشست بعمل نیامده و با حضور حداكثر بیست تا سی نفر از حامیان فتنه كه همان اواخر به فرانسه رفته بودند تشکیل شد، همچون رجبعلی مزروعی و "سراج الدین میردامادی" (از مدیران وزارت كشور در دوره خاتمی). امیر ارجمند که در این نشست، متكلم وحده بود با ارجاع دادن خبرنگاران به سراج میردامادی حاضر به مصاحبه نشد. عدم استقبال از این نشستها، بی نتیجه بودن تلاش فتنه گران در جلب اعتناد ملی را نشان می داد.
     
    سایر اقدامات
    ستودن تحریم انتخابات از سوی اصلاح طلبان و برخی ضد انقلاب در آستانه انتخابات مجلس نهم
    صدور بیانیه در تاریخ دوم بهمن 1392 و نمایشی خواندن انتخابات مجلس نهم 
    انتشار بیانیه هایی مبنی بر شکستن حصر سران فتنه و دعوت از حامیان جنبش سبز برای اعتراضات خیابانی در 25 بهمن هر سال (سالگرد حصر خانگی سران فتنه)
    دعوت از حامیان برای تجمعات اعتراضی 25 خرداد (سالگرد اعتراض خیابانی حامیان فتنه)
     
  • +نقش امیر ارجمند در پروژه هدیه 60

    پروژه "هدیه 60" نام طرحی بود کە بهمن 1390 افشا شد و حاکی از برنامه ای مشترک میان سرویس‌های جاسوسی غربی (آمریکا،  فرانسه، انگلستان و اسرائیل)  و عربی (عربستان سعودی) و همچنین  ضد انقلاب و اپوزیسیون خارج از کشور در جهت راه اندازی پایگاه اینترنتی و یک شبکه تلویزیونی برای تبلیغ فتنه در خارج از کشور (بیروت) بود.

    "سید رضا دنیا دیده شیران" حلقه‌ رابط ضد انقلاب و سرویس های امنیتی قرار گرفت، او در خرداد ماه سال 1391 بر صفحه تلویزیون ایران ظاهر و در مستندی کە از سیمای جمهوری اسلامی پخش شد، از جزئیات پروژه ضد ایرانی هدیه 60 پرده برداشت و از ارتباط‌ هایش با علیرضا نوری‌ زاده، (ضد انقلاب خارج از کشور) و تعدادی از عناصر داخلی خبر داد تا مشخص شود بار دیگر ضد انقلاب خارج نشین و عناصر داخلی آنان از وزارت اطلاعات رودست خورده‌ اند.

    اردشیر امیرارجمند پروژه‌ های زیادی را با همکاری منافقین انجام داده که از جمله آنها می‌توان به پروژه‌ ضدانقلابی هدیه 60 که وی در این پروژه وظیفه اخذ امكانات و پشتیبانی و رابط بودن سرویس امنیت داخلی فرانسه (DST) را بر عهده داشت، نام برد. جالب اینكه سرویس اطلاعاتی فرانسه که وظیفه تامین امنیت سرکرده‌های گروهک تروریستی منافقین در پاریس را بر عهده دارد، برای امیرارجمند نیز 4 نفر محافظ شخصی تعیین کرد.

     

  • +دیدار امیر ارجمند با تریتا پارسی

    پایگاه خبری بولتن نیوز در مهرماه 1390 اعلام کرد امیر ارجمند با "تریتا پارسی" دیدار داشته است.

    "تریتا پارسی" فردی است که گفته می شود مشاوره های وی به کاخ سفید در خصوص ایران، در مدت کمتر از یک هفته به مرحله عملیاتی می رسد!

    تریتا پارسی یک جوان ایرانی تبار متولد اهواز است که در سوئد بزرگ شده است. وی مدرک دانشگاهی خود را در رشته های روابط بین الملل از دانشگاه "اپسالا"، و اقتصاد از دانشگاه "استکهلم" در سوئد دریافت کرد و همچنین دارای درجه دکترا در روابط بین الملل در دانشگاه "جان هاپکینز" آمریکا نیز هست. همچنین "پارسی" بعنوان کارشناس روابط ایران و اسرائیل در همین دانشگاه مشغول به کار بوده و در سال 2007 کتابی نیز در این رابطه منتشر کرده است.

    وی پس از ترک سوئد ابتدا در محل نمایندگی دائمی سوئد در سازمان ملل متحد مشغول به کار شد و بدنبال آشنائی با "باب نی"، (نماینده کنگره آمریکا از ایالت اوهایو) بعنوان دستیار وی مشغول به کار شد.

    پایگاه خبری بولتن نیوز مدعی شد: «تریتا پارسی، بر همین اساس ملاقات هایی را با اعضای اتاق فکر لندن و نفراتی که مدعی رهبری فتنه سبز هستند، داشته و از آنها در این خصوص اطلاعاتی را گرفته است. بر این اساس و به گفته سایتهای وابسته به اتاق فکر لندن، اردشیر امیر ارجمند که خود را رئیس کمیته حقوق ستاد میرحسین موسوی و مشاور وی معرفی می کند، چندی پیش دیداری با "تریتا پارسی" داشته است. اردشیر امیر ارجمند که به گفته منابع امنیتی سرپل گروهک تروریستی منافقین در ستاد میرحسین موسوی بوده، در این ملاقات به ارائه تحلیل هایی در خصوص بهار عربی، مسائل داخلی ایران و موقعیت جنبش سبز در ایران پرداخته است.»

    بسیاری از کارشناسان بر این باورند که ایالات متحده آمریکا با معرفی تریتا پارسی و سپردن موضوعات مربوط به ایران به وی، در صدد کادر سازی و به کار گیری نیروهای تازه نفس و خلاق، درباره ایران هستند.

     

  • +ملاقات اردشیر امیر ارجمند با رضا پهلوی

    16 آذر ماه سال 1390 رضا پهلوی به بهانه روز دانشجو پیامی منتشر كرد كه حتی از سوی محافل اپوزیسیون هم به سخره گرفته شد و فرزند شاه مخلوع را به "جوك" این روز بدل کرد. در این پیام، ربع پهلوی به سالگرد شهادت 3 دانشجو در جریان سفر نیکسون معاون رئیس جمهور وقت آمریکا به ایران در سال 1332 و جنایت پدرش در این روز پرداخته بود. او در جملاتی فریبكارانه كه حتی با واكنش صریح اپوزیسیون مواجه شد، دانشجویان را "شیرزنان و دلیرمردان" خواند، در حالی فراموش كرده بود دست پدرش آغشته به خون سه تن از آنها است.

    بعد از آنکه این بیانیه با اعتراض شدید برخی از گروههای سلطنت طلب و حتی اوپوزیسیون روبرو شد؛ رضا پهلوی در توجیه اقدام خود گفت: «آن ماجرا (16 آذر 1332) مربوط به 60 سال پیش است و ما الان با سران جنبش سبز که مدتی در حاکمیت بوده اند تماس هایی داریم منجمله کسی از جانب یکی از رهبران جنبش سبز [منظورش اردشیر امیرارجمند مشاور موسوی و نماینده سران فتنه در خارج از کشور است] پیش من آمده و ارتباط خوبی برقرار شده است.»

    پس از اینکه روزنامه کیهان به مسئله دیدار رضا پهلوی با امیر ارجمند پرداخت، رضا پهلوی در بیانیه ای که روی سایت اختصاصی وی منتشر شد با تکذیب خبر گفت: «کیهان شریعتمداری با شایعه سازی و ایجاد شکاف و اختلاف در بین مبارزین تلاش می کند به اهداف شوم خود برسد و لیکن ما را در راه آزادی همه زندانیان سیاسی-عقیدتی کشورمان راسخ تر می کند.»

    پسر شاه مخلوع در حالی خبر ویژه کیهان را تکذیب کرده بود که اخبار مربوط به ملاقات اردشیر امیرارجمند و نیز خبر درخواست ملاقات فرزند یکی از سران فتنه با وی از چند هفته قبل از آن در میان گروههای اپوزیسیون منتشر و چند سایت ضد انقلاب از جمله سایت های بالاترین و فیس بوک به آن پرداخته بودند.

     

  • +امیر ارجمند در ضیافت شاه عربستان

    اواخر بهمن ماه سال 1390، در حالیکه شورای هماهنگی راه سبز امید حامیان خود را تشویق به اعتراضات خیابانی در سالگرد حصر سران فتنه می کرد؛ سایتهای خبری شاهد انتشار اخباری در زمینه مسافرتها و خوشگذرانی های اعضای این شورا بودند. افرادی که مدعی شده بودند تمام هزینه مبارزاتی جنبش سبز را از هزینه شخصی خود پرداخت می کنند.

    در همین راستا اردشیر امیر راجمند در روز 25 بهمن ماه 1390 در ضیافت مهمانی و جشن پادشاه عربستان به سر می برد و بقیه اعضای این شورا در سفرهای تفریحی قطب شمال یا ضیافتهای روز ولینتاین بودند.

     

  • +اظهار نظر امیر ارجمند در خصوص مشارکت 64 درصدی مردم در انتخابات مجلس نهم

    اردشیر امیر ارجمند، در تاریخ 14 اسفند 1390، در گفتگویی با سایت ضد انقلابی کلمه با زیر سؤال بردن مشارکت 64 درصدی مردم در انتخابات مجلس نهم مدعی شد که سلامت انتخابات در ایران قابل تأیید نیست.
    وی همچنین در این گفتگو حضور 50 درصدی مردم سوریه در رفراندوم قانون اساسی آن کشور و رای بیش از 85 درصدی به آن را مورد تردید قرار داد.
     
  • +فعالیت امیر ارجمند در پولشویی و ضربه به اقتصاد ملی

    27خرداد 1392، خبری حاکی از پولشویی و قاچاق انبوه ارز توسط مرتبطان با اردشیر امیر ارجمند و سید علیرضا.ب (یکی از فعالان سابقه دار فتنه در داخل کشور) در سایتها منتشر شد.

    آنها برای تامین پوشش فعالیت‌های موسوم به پولشویی، اقدام به راه اندازی شرکت‌های متعدد تجاری و سرمایه گذاری نموده و همزمان و هماهنگ با تشدید تحریم‌های اقتصادی قدرت‌های استکباری علیه کشورمان، به اقتصاد ملی ضربه می‌زدند.

    یکی از وجوه اهمیت این پرونده، مشاهده رد پای یک سرویس اطلاعاتی اروپایی بود که در نقل و انتقال وجوه به خارج و نیز ارائه فوری ویزا توسط سفارت فرانسه در تهران قابل مشاهده بود.

     

  • +محکومیت غیابی امیرارجمند به 16 سال حبس

    اواخر تیر ماه سال 1393، حجت‌ الاسلام محسنی اژه‌ای، سخنگوی وقت قوه قضائیه در شصت و پنجمین نشست خبری خود خبر از محاکمه غیابی 7 نفر از متهمان حوادث بعد از انتخابات سال 1388 داد: «با توجه به صدور حکم و تأیید آن این احکام به اجرای احکام دادسرا رفته است. افرادی که محکومیتشان قطعی است از 3 سال تا 11 سال قطعی شده و اسامی را وقتی به اجرای احکام رفت معرفی می‌کنیم.»  
    اواسط مرداد ماه همان سال سایتهای خبری بدنبال پیگیری های یکی از خبرنگاران خبرگزاری مشرق در همین زمینه، خبری مبنی بر محکومیت اردشیر امیر ارجمند منتشر نمودند. بر اساس اخبار به دست آمده، حکم غیابی این متهم در شعبه 26 دادگاه انقلاب توسط قاضی "ماشاءالله احمدزاده" صادر شده بود.
    بر اساس این حکم، اردشیر امیرارجمند بر اساس سه عنوان اتهامی زیر به 16 حبس محکوم شد:
    1- 10 سال حبس تعزیری به اتهام تأسیس و سازماندهی گروهک غیرقانونی و ضد امنیتی شورای هماهنگی راه سبز امید
    2- 5 سال حبس به اتهام اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور
    3- یک سال حبس به اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام
     


ویرایش این مطلب، یا ارسال نظر